Erik Lucassen mag lid blijven van de PVV-fractie. Of beter gezegd: móet lid blijven. Vermoedelijk heeft het voor ontucht veroordeelde en van buurtterreur verdachte Kamerlid zijn partijleider voor een simpele keuze gezet: je zet me uit de fractie, maar dan is het kabinet zijn meerderheid kwijt, of je houdt me erbij en dan blijf ik braaf doen wat je wilt. Kan je eigenlijk een andere houding verwachten van iemand van Lucassens kaliber?
Wilders kon nog een paar dagen op Lucassen inpraten, maar die laatste bleef met zijn hoofd van graniet gewoon bij zijn standpunt: gooi je mij eruit, dan maak je misschien al na een maand een einde aan dit kabinet. De PVV-leider woog een en ander af en concludeerde dat het kabinet hoe dan ook moest blijven en dus Lucassen ook.
Links schreeuwde natuurlijk direct moord en brand: ‘hypocriet!’ Ik hoop maar dat dit tot het politieke spel behoort, maar soms vrees ik wel eens dat de linkse partijen dit ook echt menen. Het ongelijk van Wilders’ selectiemethoden is inmiddels wel bewezen. Op twitter werd al gegrapt dat 21 procent van de PVV-fractie criminele neigingen had en dat dit een hoger percentage was dan onder Turken en Marokkanen. Gisteren zei een voormalig PVV-kandidaat bij Pauw en Witteman dat Wilders vooral jaknikkers om zich heen heeft willen verzamelen. Mensen waar je geen problemen mee krijgt. Daarbij heeft hij blijkbaar vooral gekeken of de kandidaten het met zijn standpunten eens waren en niet naar hun (al dan niet criminele) verleden.
Terecht kan links nu kritisch opmerken dat het partijsysteem van de PVV naïef en onprofessioneel is. Dat is niet verwonderlijk, aangezien alle beslissingen door één persoon worden genomen. Maar is dit alles hypocriet? Dat denk ik niet. Wilders liet al eerder zien dat hij een politicus is voor wie het doel alle middelen heiligt. Een dag na de verkiezingen liet hij zijn AOW-standpunt vallen om zijn kansen op regeringsdeelname te vergroten. De kritiek op het feit dat hij in 2007 tegen de staatssecretarissen Albayrak en Aboutaleb wel een motie van wantrouwen indiende, maar in 2010 tegen Veldhuijzen van Zanten niet wuifde hij weg met een arrogant: dat doe ik nu niet, omdat ik wil dat dit kabinet blijft zitten terwijl ik van het vorige kabinet juist zo snel mogelijk af wilde zijn.
De val van Balkenende IV staat niet los van het ‘hypocriet!’ dat de verbitterde linkse oppositieleiders nu in koor uitroepen. GroenLinks, D66 of de PvdA hadden zelf vermoedelijk wél hun eigen kabinet laten stuklopen op een zaak als die rondom Lucassen. Bij die partijen is het handhaven van de eigen principes al snel belangrijker dan het belang dat het land heeft bij een stabiel kabinet. Dat bleek wel toen de PvdA in februari van dit jaar het kabinet opblies vanwege de kwestie-Afghanistan.
Wilders maakt zichzelf ongeloofwaardig om kabinet te redden. Geruststellend dat ook voor hem de politiek niet altijd zwart-wit kan blijven
Dat twitterde opuniïst Harmjan Vedder gisteren. Treffender zou ik het niet kunnen zeggen. De geloofwaardigheid van Wilders is aangetast, zeker nu hij honderdvijftig nieuwe mensen moet gaan selecteren voor de Statenverkiezingen. Maar hij heeft wel zijn verantwoordelijkheid genomen. De PVV gaat politiek volwassen worden en dat valt alleen maar toe te juichen.
© foto Roel Wijnants
Wilders doet het wel goed.
Óke, soms loopt het niet zoals je het wilt hebben, maar krijgen de andere partijen daar ook niet mee te maken? Het linkse bloc zal wel hun muil open trekken en vilein vragen stellen over de gedoog steun.
met alle waardering voor bovenstaande analyse blijf ik me toch afvragen of het wel een kwestie is van verantwoordelijkheid nemen. speelt hier ook niet iets van opportunisme, nl. dat Wilders inschat dat zijn politieke schade minder groot is als hij Lucassen laat blijven dan wanneer hij de stekker uit het kabinet te trekt. m.a.w. gokt hij erop dat de kiezer dit incident snel zal vergeten en dat hij dus hiermee de provinciale statenverkiezingen voor de PVV ŕedt’?
@Jannine: Goede aanvulling. Lijkt me idd realistisch te verwachten dat Wilders, zoals alle partijen, ook stilstaat bij de vraag of de val van het kabinet hem electoraal voordeel kan opleveren. Dat zal bij de PvdA ook hebben meegespeeld toen ze uit Balkenende IV stapten.
“GroenLinks, D66 of de PvdA hadden zelf vermoedelijk wél hun eigen kabinet laten stuklopen op een zaak als die rondom Lucassen. Bij die partijen is het handhaven van de eigen principes al snel belangrijker dan het belang dat het land heeft bij een stabiel kabinet.”
Dat kun je niet menen. Ben je zo naïef of bedrijf je hier politiek? Groen-Links heeft een dergelijke keuze nog nooit hoeven maken, dus dat kun je helemaal niet weten en de andere twee hebben bij herhaling laten zien, dat politieke opportuniteit voor hen de maatstaf is, niet hun principes. Zelfs in het door jou als voorbeeld aangehaalde geval was het simpelweg het politiek voordeel dat het pleit heeft beslecht, niet de principes.
Wat Wilders betreft: die zit hier in een kanjer van een catch22; hij kan eenvoudigweg niet winnen in deze situatie en doet wat hij kan om de schade zoveel mogelijk te beperken, wat natuurlijk wordt bemoeilijkt door het feit, dat veel daarvan slechts is gebaseerd op een inschatting van de gevolgen van de diverse beslissingen die hij had kunnen nemen. Koffiedik kijken dus. Mijns inziens had hij er dan ook beter aan gedaan, Lucassen af te stoten en het risico op de val van het kabinet op de koop toe te nemen. De beslissing die hij heeft genomen lijkt tezeer op het door hem zo verachte politieke gekonkel dat hij andere partijen, terecht, verwijt. Bij snelle nieuwe verkiezingen had hij, door zo’n handeling van integriteit, best kunnen winnen.
@Kelele Nyingi: Dat gekonkel heet politieke stabiliteit. Wilders helpt ons ontdekken dat dit, ondanks de waanideeën waar Fortuyn ons mee heeft vergiftigd, helemaal zo gek nog niet is.
@ Kelele Nyingi:
D66 en de PvdA hebben deze keuze al eens gemaakt. D66 toen ze de stekker uit Balkenende II trok omdat hun principes sterker waren dan de wens het kabinet in stand te houden om Rita Verdonk. En de PvdA toen ze hun poot stijf hielden over Uruzgan.
@ Remco van Mulligen:
Het ironische in deze situatie is dat Wilders in feite doorborduurt op de ideeën van Fortuyn. Aan de ene kant zegt hij dat de mening van het volk en luisteren naar het volk essentieel zijn maar tegelijk doet hij vrolijk mee aan mediastiltes, weigert hij te bespreken wat er tussen Lucassen en hem is voorgevallen en draait hij nog erger dan Wouter Bos, die hij in het verleden een windvaan heeft genoemd.
Remco, noem het zoals je wilt, maar het komt gewoon neer op persoonlijk – en partijbelang. Zodra dat wegvalt, hebben ze geen boodschap aan die zogenaamde politieke stabiliteit. Daar komt nog bij, dat het in een democratie uitsluitend democratische beginselen zouden moeten zijn, die het pleit beslechten, niet de eigen ideologische of politieke principes. Ik hou het dus maar op gekonkel.
Edward, in beide gevallen zouden zowel D666 als de PvdA ver van die stekker vandaan gebleven zijn als ze geen politieke winst hadden verwacht van hun actie. Principes hebben het in de politiek nog nooit gewonnen van eigenbelang en politieke winst(verwachting). Dat is de politieke realiteit waartegen Fortuyn zich verzette en wat Wilders voorstond voort te zetten. De laatste heeft zich nu inderdaad ook als een politiek opportunist laten kennen.
@ Kelele Nyingi:
Verklaar je nader.
D66 stond er toen in de peilingen al slecht voor en dreigde zelfs uit de Tweede Kamer te verdwijnen. Uiteindelijk wist men met pijn en moeite 3 zetels over te houden.
Voor de PvdA gold hetzelfde. De partij stond er in de peilingen beroerd voor en heeft toch doorgezet. En ook de PvdA heeft verloren maar niet zoveel als volgens de peilingen te verwachten was.
@Edward: Wat de PvdA betreft zeiden commentatoren eind 2009 al dat het taktisch helemaal niet zo dom zou zijn om Afghanistan of het rapport-Davids aan te grijpen om een rel te schoppen. Waarom niet? Omdat PvdA-supporters houden van vraagstukken van oorlog en vrede, en al helemaal van principiële stellingnames daarbij. Bleek ook direct: na de val van het kabinet begon de PvdA te stijgen en nog voordat Cohen lijsttrekker werd stonden ze al op de 30 zetels die ze nu hebben.
Hoe het precies met D66 zat weet ik niet meer. Maar het zou naïef zijn te denken dat die partij geen eigenbelang laat meespelen. Zoals het trouwens m.i. ook veel te cynisch is om te doen alsof de PVV geen idealen en principes heeft.
@ Remco van Mulligen:
Nou, als D66 indertijd eigenbelang mee heeft laten spelen, hebben ze daar in ieder geval wel de kous voor op hun kop gekregen.
En als Wilders principes heeft, laat hij daar erg weinig van merken.
En het nemen van de verantwoordelijkheid wordt beloond door het opstappen van Lucassen, lees ik net.
Het wordt hem ook wel erg gemakkelijk gemaakt.
@ Chiel:
Nee, Sharpe stapt op. Lucassen blijft waar hij zit.
Goede analyse maar bij mij blijft wel een beetje de vraag hangen: trek je nu een enigszins geruststellende conclusie over de PVV, of een redelijk ontnuchterende conclusie over de Tweede Kamer in z’n algemeenheid?
Dat laatste lijkt -enigszins paradoxaal- de conclusie te zijn: ‘de PVV is gelukkig, net als de overige partijen, een stelletje opportunisten die als het erop aan komt net zo weinig principes hebben als de rest.’
Ik weet niet of zo’n conclusie zo goed is voor het bestel.
@Alex: Ik betwijfel dan op mijn beurt weer of het goed is voor het bestel om allerlei naïef optimistische beelden te hebben van mensen die altijd hun principes en idealen volgen en het volk vertegenwoordigen. Met dat sprookje heeft Fortuyn ons vergiftigd en dat zet ons bestel onder zware druk. Voor een katholiek heb ik wellicht een wat “gereformeerd” mensbeeld. Ik geloof wel dat die principes er zijn, maar dat opportunisme en eigenbelang heel vaak doorslaggevende factoren zijn. Dat is geen reden om het vertrouwen in dit bestel te verliezen. Integendeel: juist het feit dat het ondanks al die vuiligheid, ondanks dat eigenbelang en ondanks die achterkamertjes toch al decennialang best redelijk functioneert, moet vertrouwen inboezemen. Lekker houden zo, dus.
@Remco,
Ik ben het inderdaad met je eens dat het niet goed is om naïef optimistische verwachtingen te creëren mbt de politiek – idd een goed, nuchter ‘gereformeerd’ mensbeeld (also sprach ein evangelicaal
)
Denk alleen dat het neerwaarts bijstellen vd verwachtingen vooral gericht moet zijn op de maakbaarheid van de samenleving vanuit Den Haag, niet zozeer mbt zaken als persoonlijke of politieke integriteit. Al helpt het naar buiten komen van dit soort gekonkel hopelijk wel om de messiaanse verwachtingen tov Wilders wat te temperen bij zijn aanhang. Wat dat betreft ben ik het eens met je conclusie: de PVV is gewoon een normale partij die doet wat de rest ook doet.
M.i. zit het grootste probleem qua ‘kloof tussen burger en politiek’ (voor zover dat een probleem is) niet zozeer in kleine persoonlijke affaires, maar in de overspannen verwachtingen van wat de politiek kan doen. Die worden zowel opgeroepen door links/progressief (‘wij weten wat goed voor u is, we vinden onszelf zelfs het gidsland voor de hele beschaafde wereld’) als door de populisten (‘wij zullen namens u de bezem erdoor halen en alles wordt anders’). Dan is het goed dat duidelijk wordt dat het maar gewone mensen zijn die “best schooldirecter hadden kúnnen zijn als ze de ambitie hadden”.
@Remco,
Ik ben het inderdaad met je eens dat het niet goed is om naïef optimistische verwachtingen te creëren mbt de politiek – idd een goed, nuchter ‘gereformeerd’ mensbeeld (also sprach ein evangelicaal
)
Denk alleen dat het neerwaarts bijstellen vd verwachtingen vooral gericht moet zijn op de maakbaarheid van de samenleving vanuit Den Haag, niet zozeer mbt zaken als persoonlijke of politieke integriteit. Al helpt het naar buiten komen van dit soort gekonkel hopelijk wel om de messiaanse verwachtingen tov Wilders wat te temperen bij zijn aanhang. Wat dat betreft ben ik het eens met je conclusie: de PVV is gewoon een normale partij die doet wat de rest ook doet.
M.i. zit het grootste probleem qua ‘kloof tussen burger en politiek’ (voor zover dat een probleem is) niet zozeer in kleine persoonlijke affaires, maar in de overspannen verwachtingen van wat de politiek kan doen. Die worden zowel opgeroepen door links/progressief (‘wij weten wat goed voor u is, we vinden onszelf zelfs het gidsland voor de hele beschaafde wereld’) als door de populisten (‘wij zullen namens u de bezem erdoor halen en alles wordt anders’). Dan is het goed dat duidelijk wordt dat het maar gewone mensen zijn die “best schooldirecteur hadden kúnnen zijn als ze de ambitie hadden”.
Het lijkt mij dat integriteit en moraal nogal vage grootheden zijn, waarvan de invulling of waardering sterk afhankelijk is van persoonlijke uitgangspunten en opvattingen. In een democratie zijn er duidelijke regels, gebaseerd op objectief meetbare criteria. Als Wilders een besluit neemt, dat binnen die regels valt, zou daarmee de kous af moeten zijn. De rest is politiek geneuzel, maar iedereen mag er natuurlijk van vinden wat hij of zij wil; dat is dan weer het mooie van vrije meningsuiting, zolang we dat nog hebben. Het effect van die opvattingen zien we dan wel weer bij de volgende verkiezingen.