Niet eerder ben ik in één klap zo enthousiast geworden over een politicus als over Ab Klink. In zijn brief over de kabinetsformatie ontmoet ik een man die onder druk staat maar zijn integriteit bewaart. Natuurlijk ken ik hem nu niet veel beter dan voor de brief, maar de houding die hij aanneemt heb ik nog weinig op het Binnenhof aangetroffen.

Iedereen begrijpt dat een politicus niet het achterste van zijn tong kan laten zien. Hij/zij heeft namelijk te maken met beeldvorming. Dit woord staat wat mij betreft symbool voor alles wat er mis gaat tussen politici en het grote publiek. Politici kunnen niet echt vertellen wat ze denken, alles wat ze zeggen moet meewerken aan het beeld dat anderen van hen moeten hebben. Het is voor mij de belangrijkste reden voor het afkalfende vertrouwen in de politiek. Ab Klink lijkt in zijn brief geen rekening te houden met de beeldvorming. Ik vind die brief eerlijk, bescheiden, persoonlijk en integer geschreven.

Hij begint direct echt, zelfreflectief, ogenschijnlijk zonder rekening te houden met hoe het over komt. Zo heeft Klink het over zijn “toenemend intuïtief ongemak” en zegt hij dat het hem “zwaar te melden valt dat ik voor mezelf…”. En hij heeft gelijk, gevoelens tellen in de politiek ook. Het lijkt vaak een puur rationeel gevecht, waarbij gevoelens geen plaats innemen. Maar Klink maakt duidelijk dat hij als persoon betrokken is en dat dat meetelt. En uit die gevoelens en gedachten destilleert hij een politiek standpunt.

Het gaat in de brief niet om gelijk of ongelijk hebben, Klink verklaart zijn persoonlijke afweging, zonder waarheidsclaim: Zo zegt hij “ik doe hieronder een poging om mijn overwegingen op papier te zetten” en “ik heb geprobeerd – zo goed en zo kwaad als dat gaat – een en ander op een rij te zetten.” Ook al zijn Maxime Verhagen en Henk Bleker het niet met hem eens, hij gaat zich niet groter voordoen dan hij is. Hij weet wat hij wil, “op een verantwoorde manier tot afronding van het proces komen”, maar beschrijft dat zonder alwetend te zijn en iedere andere mening ongegrond te verklaren.

Als ik politici hoor praten dan zijn ze vaak of zichzelf aan het verdedigen of iemand anders aan het beschuldigen. Terwijl ik graag zou zien dat ze eerlijk zijn over hun gevoelens en behoeften en dat ze werkelijk geïnteresseerd zijn in de standpunten van hun collega’s. Klink heeft met zijn brief een goed voorbeeld gegeven; integriteit, lef en persoonlijkheid. Daarom ben ik het met waarnemend CDA-voorzitter Henk Bleker eens: doodzonde dat hij weggaat.

© foto Krijn Schuurman