Nog twee dagen en dan zal de commissie-Deetman haar onderzoek naar het misbruik in de Nederlandse katholieke kerk presenteren. Het wordt ongetwijfeld een verhaal van de meest verschrikkelijke wantoestanden, inclusief doofpotten en allerhande onderonsjes tussen kerk en staat om slachtoffers zo effectief mogelijk buitenspel te zetten. Slachtoffers willen een parlementaire enquete, maar de meeste politieke partijen wachten liever af wat Deetman zal aanbevelen. Het is ook maar zeer de vraag wat we zullen opschieten met zo’n parlementair onderzoek.
Op het mandaat en de samenstelling van de commissie is van links en van rechts nogal wat kritiek geleverd. Alleen de bisschoppen lijken tevreden met de situatie, maar dat mag niet verwonderen: zij hebben de commissie zelf ingesteld. Terecht vrezen de slachtoffers dat het Nederlands episcopaat, met de rug tegen de muur, vooral de schade aan de Kerk probeert te beperken. Mgr. Van Luyn, voorzitter van de bisschoppenconferentie, identificeert zich sterk met de Salesianen, de orde die in het misbruikschandaal het meest onder vuur staat.
Er was kritiek op de samenstelling van de commissie. Zo was er forse twijfel aan de objectiviteit van lid Marit Monteiro, de enige katholiek in de commissie. Orthodoxen vonden haar te vrijzinnig, terwijl de slachtoffers haar juist wantrouwden omdat ze tezeer bij de katholieke kerk betrokken zou zijn. Verder was er kritiek op het ontbreken van experts op het gebied van canoniek recht en katholieke theologie, terwijl het mandaat van de commissie toelaat dat over deze kwesties wel uitspraken worden gedaan. Deetman, de voorzitter, is net als de meeste overige leden protestant. In hoeverre voelen zij de dynamiek en inhoud van de katholieke kerk aan? Blogster Observatrix stelt al heel het jaar zeer kritische vragen bij de commissie, noemt het zelfs een “historische vergissing”. Een van de grootste fouten die zij aanwijst is dat de commissie zich niet buigt over de civielrechtelijke kant van de zaak, die voor slachtoffers uiterst belangrijk is.
Wat te doen? Een parlementaire enquete is een goed middel als het gaat om misstanden in het domein waar de overheid zeggenschap heeft. Bij misstanden in de katholieke kerk is dat voor een deel het geval. De zaken zijn vaak verjaard, waardoor de rechter de slachtoffers geen recht meer kan doen. Een enquete lijkt dan een laatste noodgreep te zijn om de slachtoffers in ieder geval nog iets te geven. Als de slachtoffers een parlementaire enquete willen, en met recht kan worden gezegd dat de overheid hier iets mee te maken heeft, dan is er mijns inziens geen steekhoudende reden om dit tegen te houden.
Beter nog is het als er een waarheidscommissie komt. Waarheidscommissies zijn er in talloze soorten en maten. De laatste decennia zijn er tientallen geweest, met wisselend succes. Meestal staan de slachtoffers centraal. Als de juridische kant van de zaak goed is geregeld, kunnen getuigen onder ede worden gehoord zonder dat ze door een woeste menigte aan de schandpaal worden genageld. Bovendien kan een waarheidscommissie zowel geworteld zijn in de kerk als in de maatschappij. Haar mandaat kan breder zijn dat een parlementair onderzoek, dat zich hoe dan ook zal moeten beperken tot de rol van de overheid. Tot slot kan een waarheidscommissie juridische adviezen geven, ook over een toe te kennen schadevergoeding.
De Truth and Reconciliation Commission in Zuid-Afrika (onder leiding van bisschop Desmond Tutu) is het bekendste voorbeeld. Ik ben afgestudeerd op een iets minder geslaagde variant, de Human Rights Violation Investigation Commission in Nigeria onder leiding van Chukwudifu Oputa, een gepensioneerde rechter met een status vergelijkbaar met die van Willibrord Davids. President Olusegun Obasanjo getuigde voor de commissie en de zittingen werden (als een soort soap, men sprak wel van de Oputa Show) dagelijks op tv uitgezonden. Slachtoffers kwamen ruim aan bod en in de commissie zaten mensen uit kerkelijke, juridische en politieke hoek. De commissie mislukte niet door haar werkzaamheden, maar doordat de regering haar rapport in 2005 in de doofpot stopte.
Een waarheidscommissie combineert de voordelen van een parlementaire enquete (getuigen onder ede horen) met het noodzakelijke maatschappelijke draagvlak en een brede opdracht. Waar een commissie-Deetman nooit met een bevredigend antwoord kan komen en de strafrechter niets meer kan doen, rest weinig anders meer dan een breed maatschappelijk onderzoek waarin daders en slachtoffers met elkaar geconfronteerd worden. De katholieke kerk moet met de billen bloot en zal ongetwijfeld civiele claims krijgen. Voor het inlossen van haar morele schuld, recht doen aan de slachtoffers, openbaarheid geven aan het gedane onrecht en het zuiveren van de kerkelijke gelederen lijkt mij zo’n waarheidscommissie een goed middel. En in tegenstelling tot een bananenrepubliek als Nigeria moeten wij toch in staat zijn zo’n project tot een goed einde te brengen.
Van te voren stond al vast dat de commissie Deetman deze zaak nooit tot een goed einde kon brengen, al was het alleen al omdat de Katholieke Kerk het recht had gekregen om zelf te kiezen hoe er onderzoek naar hun misdrijven werd gedaan.
Ik denk ook dat een waarheidscommissie uiteindelijk geen zoden aan de dijk gaat zetten. De slachtoffers nemen slechts genoegen met openlijke kruisiging (woordgrap absoluut zo bedoeld) van de Katholieke Kerk. En daar gaat de Katholieke Kerk natuurlijk nooit in mee. Ze hebben al forse schade geleden in de VS en Ierland en zullen nooit toestaan dat ze nog meer van hun prestige verliezen.
De beste manier, in mijn ogen, om dit probleem aan te pakken, is een wet die stelt dat seksueel misbruik nooit kan verjaren en die met terugwerkende kracht (zeg: 1900) in laten gaan. Hierdoor wordt het ineens wel een strafrechterlijke zaak en ontloopt men alle discussies over hoe en door wie het onderzoek uitgevoerd moet gaan worden.
Helaas vrees ik dat onze overheid onvoldoende daadkracht heeft om dit gedaan te krijgen waardoor de strijd tussen slachtoffers, de overheid en het Vaticaan nog jaren zal duren.
Boeiend stuk Remco! Ik vroeg mij eigenlijk maar één ding af: parlementaire enquêtes zijn er toch om regeringsbeleid te toetsen, en toch niet het beleid van een kerk?
@Edward: Een “kruisiging” van de katholieke kerk houdt ook wel wat meer in dan prestigeverlies. Waarschijnlijk zijn veel mensen pas tevreden als de katholieke kerk zichzelf opheft. Daar gaat de kerk natuurlijk niet aan meewerken.
@Ewout: Dat had ik dus al in mijn stuk ingebouwd: de discussie in hoeverre de overheid zich hierin mag mengen. In kerkelijk beleid mag de overheid zich inderdaad niet mengen. Maar internaten zijn instellingen in het publieke domein en er zijn mensen die vinden dat de overheid er daarom wel degelijk verantwoordelijkheid voor draagt. En dus ook een parlementaire enquete kan houden. Staatsrechtelijk gezien kan zo’n enquete slechts een (klein) deel van het probleem echt goed onderzoeken, namelijk alleen die stukken die overlappen met het domein van de overheid.
Bij een waarheidscommissie heb je denk ik veel meer vrijheid om het mandaat zo passend mogelijk te krijgen. Het Oputa Panel ging bijvoorbeeld niet alleen in op mensenrechtenschendingen onder diverse dictators, maar ook op etnische conflicten en de voortdurende strijd om olie in de Nigerdelta. Het mandaat is op initiatief van de commissie zodanig uitgebreid dat zelfs de Nigeriaanse burgeroorlog (eind jaren zestig) eronder viel.
Nu lost een waarheidscommissie niet alles op. Voor slachtoffers die de katholieke kerk kapot willen maken, zal het nooit genoeg zijn. Maar een heleboel slachtoffers zijn uit op erkenning van hun leed, schuldbelijdenis van de daders en eventueel een financiële genoegdoening. In die behoefte kan een waarheidscommissie voorzien.
@ Remco van Mulligen:
Door vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk zijn talloze levens stukgemaakt. Diverse mensen hebben uiteindelijk een einde aan hun leven gemaakt door wat ze is overkomen. Het lijkt me dus niet vreemd dat deze groep mensen graag de ultieme straf ziet voor het instituut dat dat mogelijk heeft gemaakt.
Een parlementaire enquete is wel degelijk op zijn plaats aangezien de overheid de verhalen van de slachtoffers ook nooit serieus heeft genomen. En zelfs nu staat de overheid toe dat de Katholieke Kerk zelf de onderzoekers aanstelt, zich bemoeit met het onderzoek en alles behalve de belofte van volledige medewerking nakomt. Het onderwerp van de parlementaire enquete hoort dan ook niet te zijn wat er gebeurd is maar welke rol de overheid hierin heeft gespeeld. Dat wordt een beerput van hier tot Jericho.
Mooi, genuanceerd stuk, ben het ook eens met de conclusie (al heb ik daar als niet-katholiek eigenlijk niet zo veel van te vinden).
Ik ben het wel met Edward eens dat seksueel misbruik nooit zou moeten mogen verjaren – alleen een wetsaanpassing met terugwerkende kracht kan natuurlijk niet als je de rechtsstaat serieus neemt.
Een parlementaire enquete gaat inderdaad niets opleveren -er is geen rechtsgrond op grond waarvan de overheid iets kan doen- dus een waarheidscommissie is een goed middel om publiek openheid van zaken te geven en schuld te belijden, zelfs waar juridisch niets meer te halen valt. Hoe transparanter de kerk met zo’n commissie omgaat, hoe meer geloofwaardigheid er richting toekomst bewaard kan blijven. Als er één groep mensen geen moeite zou moeten hebben met het toegeven van eigen fouten, zouden het toch christenen moeten zijn.
@Edward: Het is inderdaad niet gek dat als je door een katholieke pater bent verkracht, de kerkleiding dit vervolgens in samenwerking met overheid en rechterlijke macht hebben weggestopt, je de katholieke kerk liever vandaag dan morgen ziet verdwijnen. Maar het zou wel van de zotten zijn om die mensen in deze wens hun zin te geven. Consequent toegepast zou je dan trouwens elke vorm van structuur moeten willen vernietigen. Nu heb ik wel eens de indruk dat jij qua ideeën niet ver verwijderd bent van zuiver anarchisme, dus ik sluit niet uit dat je die kant op wilt.
@Alex: Klopt. Ik denk dat ik in mijn stuk de mogelijke relevantie van een parlementaire enquete zelfs wat te zwaar heb aangezet. Edward geeft een mogelijk nut aan: de overheid moet nog onderzoeken waar zij zélf de fout in is gegaan. Dat heeft verder met de RKK niet zo veel te maken trouwens. Een onderzoek naar de rol van de overheid moet je breder trekken, want de overheid zal niet alleen bij katholieke misbruikgevallen de fout in zijn gegaan. Als je het breder trekt krijgen de slachtoffers van “katholiek misbruik” weer het gevoel dat het een afleidingsmanoeuvre is, dat men door het zo breed mogelijk te trekken de katholieke kerk buiten schot wil houden. Ook dat is al een reden waarom een parlementaire enquete niet gaat werken.
Het mooie van waarheidscommissies is dat ze niet blijven steken bij “waarheid”: ze voegen er bewust “verzoening” aan toe. In het Oputa Panel zat de katholieke priester Matthew Kukah, met een erg nuttige en waardevolle rol. Als het gaat om grote thema’s als waarheid en verzoening, kan je mensen met pastorale gaven goed gebruiken. In het Oputa-rapport staat dan ook een hele verhandeling over wat verzoening is en hoe je dat kunt bereiken. Dat is het einddoel, waarheidsvinding is “slechts” een van de middelen.
@ Alex:
Er worden wel meer wetten met terugwerkende kracht aangenomen dus dat lijkt me niet echt een probleem.
En natuurlijk is er wel een rechtsgrond waarop de overheid kan handelen: het wetboek van strafrecht.
@ Remco van Mulligen:
In België loopt op dit moment een bodemprocedure (of weet ik veel hoe dat in België heet) om aan te tonen dat de gehele organisatie van de Katholieke Kerk in België op de hoogte was van het misbruik en er niets tegen deed. De inzet is de Katholieke Kerk tot een criminele organisatie te laten verklaren die de infrastructuur heeft geschapen voor seksueel misbruik van minderjarigen, kinderprostitutie en kinderporno. Als dit wordt toegekend (al denk ik niet dat dat gaat gebeuren) kan de Katholieke Kerk als geheel worden verboden in België. Eenzelfde constructie is, juridisch, mogelijk in Nederland.
Een beetje anarchie zou ons land geen kwaad doen, denk ik. Al zou ik liever zien dat de politiek eens wat meer naar de mensen zou gaan luisteren.
@Edward: Je hebt gelijk dat eenzelfde poging gedaan kan worden in Nederland. Maar als we hier ook maar op enige wijze een rechtsstaat hebben, is elke poging om de katholieke kerk tot criminele organisatie te verklaren kansloos. De vraag is natuurlijk of de religiehaat in Nederland (en België) niet al veel te groot is geworden om een eerlijk proces te garanderen.
@ Remco van Mulligen:
Nou, het merendeel van de Nederlandse bevolking heeft weinig liefde voor de Katholieke Kerk, zeker gezien de houding die het Vaticaan zich aanmeet over dit onderwerp. Ik denk dat een groot mea culpa veel schade had kunnen voorkomen in plaats van te stellen dat het een groot mediacomplot is tegen de Katholieke Kerk.
Ik heb echter een vraag aan je. Vind jij dat de Katholieke Kerk nog een eerlijk proces verdient? Mijn mening aangaande seksueel misbruik is sowieso dat daders onverdoofd moeten worden gecastreerd en levenslang opgesloten en hoe dieper er gegraven wordt, hoe duidelijker het wordt dat vrijwel de hele machtstructuur van de Katholieke Kerk internationaal op de hoogte was van deze misdaden. Dus misschien moet de conclusie zijn dat het instituut tot het bot toe verrot is zonder kans op herstel.
Om een vergelijk naar mijn eigen vakgebied te trekken: als kanker zo door het lichaam verspreid is als het seksueel misbruik schandaal door de Kerk, zeggen we ook tegen een patiënt dat we niets meer kunnen doen.
Dat er flinke verrotting in de gelederen van de katholieke kerk aanwezig is, staat buiten kijf. Maar ik denk dat je naïef bent als je denkt dat het elders (buiten de kerk) minder erg is. De kanker waarover jij spreekt, zit in alle structuren en ja, helaas dus ook in de kerk. Hoeveel pretentie van heiligheid er ook uitgaat van de katholieke kerk: degenen die binnen die kerk actief zijn, blijven mensen. Daarom snap ik je wel als je volledig anarchist wilt worden: dat zou consequent zijn en daar heb ik, hoe bizar het idee van anarchisme in mijn ogen ook is, toch respect voor. Als het idee van anarchisme zich echter beperkt tot alleen de machtsstructuur van de kerk, terwijl andere structuren ongemoeid worden gelaten, vind ik dat een beetje triest. Ofzo.
Daarnaast vind ik dat iedereen een eerlijk proces verdient. En vind ik ideeën over onverdoofd castreren van een middeleeuws soort barbaarsheid, die niet past bij ons idee van beschaving.
@ Remco van Mulligen:
Dat rotting binnen alle structuren in onze samenleving aanwezig is, ben ik met je eens. Echter, in een instituut als de Kerk, waar men goedheid predikt, vind ik het nog verwerpelijker dan in andere organisaties. Ik ben wel met je eens dat iedere organisatie die als gedoemd beschouwd moet worden omdat de rotting te diep is doorgedrongen opgeheven dient te worden.
Persoonlijk ben ik van mening dat er bepaalde misdrijven zijn die ook niet passen binnen ons idee van beschaving, zoals seksueel misbruik van minderjarigen en verkrachting. De straffen op dit soort misdrijven hoeven wat mij betreft dus ook niet binnen onze beschaving te passen maar dienen een barbaarsheid te hebben die niet alleen zeer afschrikwekkend werkt maar ook in overeenstemming te zijn met met misdrijf en de schade die ermee wordt aangericht.
Zoals Dwight Eisenhower indertijd zei: “mijn enige spijt is dat ik de nazi’s niet kan executeren, tot leven kan wekken en ze opnieuw kan executeren”.
Je leest heel creatief.
Verder eindigt het zoals gebruikelijk met een “agree to disagree”.
@ Remco van Mulligen:
Ik weet niet of je de uitzending van EenVandaag van 8 december hebt gezien maar anders nodig ik je uit dit alsnog te doen. Hierin worden dossiers besproken van Hulp & Recht (de organisatie van de Katholieke Kerk in Nederland belast met het onderzoek naar seksueel misbruik binnen de Kerk) en komt duidelijk naar voren dat de Bisschoppen van Luin en Punt, maar ook Kardinaal Simonis, ruim op de hoogte waren van wat er gaande was.
Kardinaal Simonis, die het waagde om te zeggen: “Wir habben es nicht gewusst”. Blijf je dan bij je stelling dat de Katholieke Kerk in Nederland niet de zwaarste sanctie verdiend, als de volledige top hiervan op de hoogte was?
@Edward: als een groot deel van het nederlandse volk zo’n hekel heeft aan de RK kerk, waarom vieren ze dan massaal carnaval? En gaan ze zelfs weer massaal naar de Kerstnachtmis? Blijkbaar hebben ze dan toch behoefte aan één of andere religieuze beleving.
En dan nu weer on-topic. Goed verhaal van Remco. Een waarheidscommissie lijkt me de juiste weg. En dan zou het de RK kerk sieren als ze aan zoiets zouden beginnen met dezelfde houding als de Amish die na een lange geschiedenis van anti-semitisme een delegatie naar Israël stuurden om daarvoor oprecht vergeving te vragen: http://www.refdag.nl/nieuws/buitenland/amish_vragen_joodse_volk_om_vergeving_1_519221
Als de RK kerk met die houding de slachtoffers van misbruik tegemoet treedt, zonder welke nuancering of verontschuldiging dan ook, dan zou zo’n commissie iets goeds kunnen opleveren. Misschien, ik zeg het voorzichtig, zelfs wel verzoening. Want dat zou alle partijen pas echt vrij maken.
@Edward: Je klinkt een beetje alsof je denkt dat je iets vertelt waar ik geen rekening mee heb gehouden. Nogmaals: ik vermoed dat niets menselijks de RK-hiërarchie vreemd is. Als ze bij de padvinderij, bij zwembaden, in families en op scholen altijd alles weten, maar in de doofpot stoppen, dan verbaast het me weinig dat dit (helaas) bij de katholieke kerk ook zo gaat. En nee, ik wil niet alle scholen, zwembaden en padvinderijen afschaffen. En de familie (verantwoordelijk voor 90% van de misbruikgevallen) ook niet.
@ Rolf:
Vanwege het feest zelf? Traditie?
Je denkt toch niet serieus dat het merendeel van de carnavalvierders überhaupt nog weet dat het van oorsprong een Katholiek feest is, hè? En de Nachtmis is meer traditie dan een echte mis. Zelfs ik, als atheïst, ga wel eens naar de nachtmis op 24 december.
@ Remco van Mulligen:
Volgens mij had ik toch wel duidelijk gemaakt dat ik seksueel misbruik niets menselijks vind hebben.
Maar nu dacht ik toch dat we het hadden over het seksueel misbruik binnen de Katholieke Kerk en niet binnen het gezin of wat dan ook (overigens, als er seksueel misbruik binnen een gezin wordt aangetroffen, wordt dat gezin van overheidswege ook opgeheven, net als andere organisaties). Je comments krijgen een beetje een toon ie aangeeft dat seksueel misbruik toch niet te voorkomen is dus laten we het maar accepteren.
We zullen straks horen wat de Commissie-Deetman te zeggen heeft maar ik heb een angstig voorgevoel dat ook deze commissie de kant van de Kerk zal kiezen waardoor de slachtoffers opnieuw in de kou staan.
@Edward: Natuurlijk weet ik dat. Dat is juist wat mij zo mateloos verbaast en soms ook een beetje irriteert. Bij al het anti-religieuze sentiment vergeten de mensen dat ons land nu eenmaal gevormd is door het christendom. We hebben de kerk de rug toegekeerd maar willen ons nog wel bemoeien met wat de kerkgangers wel en niet mogen geloven. We willen van de kerk af, maar niet van de leuke dingen zoals het carnaval en de nachtmis. Of, en dat is voor mij de ultieme hypocrisie; we willen van alle religie af in het openbare leven maar staan vervolgens wel in de rij voor de Matthäus Passion.
@ Rolf:
Ons land is niet gevormd DOOR het Christendom; ons land is gevormd ONDANKS het Christendom. Als we braaf hadden gedaan wat de Kerk zei, waren we nog steeds overtuigd geweest dat de aarde plat was en het centrum van het universum, om over andere vormen van vooruitgang maar te zwijgen.
Verder gaan de liefhebbers voor de Matthäus Passion en het Wiehnachtoratorium hier eerder naartoe vanwege de muziek van Johann Sebastiaan Bach dan voor de verhalen die hierachter zitten.
@Edward: In het werk van J.S. Bach zijn muziek en tekst onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wie dat niet ziet wil het niet zien. Zelfs de atheïst Nietzsche gaf het toe: “„In dieser Woche habe ich dreimal die Matthäus-Passion des göttlichen Bach gehört, jedesmal mit demselben Gefühl der unermesslichen Verwunderung. Wer das Christentum völlig verlernt hat, der hört es hier wirklich wie ein Evangelium.“
Maar dit is off-topic dus ik laat het hierbij.
@Edward:
“Volgens mij had ik toch wel duidelijk gemaakt dat ik seksueel misbruik niets menselijks vind hebben.”
Dat mag. Tenminste, volgens mij is naïviteit nog altijd niet verboden. Net als sarcasme natuurlijk.
“Maar nu dacht ik toch dat we het hadden over het seksueel misbruik binnen de Katholieke Kerk en niet binnen het gezin of wat dan ook (overigens, als er seksueel misbruik binnen een gezin wordt aangetroffen, wordt dat gezin van overheidswege ook opgeheven, net als andere organisaties).”
Nee, als er bij een school seksueel misbruik wordt onthuld, wordt de dader vervolgd – en mogelijk ook degenen die verantwoordelijk zijn voor het in de doofpot stoppen. De school wordt niet opgeheven en het gehele Nederlandse onderwijs wordt ook niet tot criminele organisatie uitgeroepen.
Ik haal die andere zaken erbij, omdat ik wil laten zien dat als je collectiviteiten schuldig wilt verklaren aan de wandaden van (helaas veel te veel) individuen, je daarin consequent moet zijn. Tenminste, dat vraagt de rechtsstaat van ons: gelijke monniken (hoe toepasselijk), gelijke kappen.
Nu heb jij jezelf al anarchist verklaard. Je pleit bovendien voor middeleeuwse barbarij als het gaat om straffen. Ik neem alvast maar voorzichtig aan dat jouw liefde voor de democratie en de rechtsstaat ook niet al te groot zullen zijn.
“Je comments krijgen een beetje een toon ie aangeeft dat seksueel misbruik toch niet te voorkomen is dus laten we het maar accepteren.”
Nee, daar vergis je je: ik ben niet zoals links in de jaren zeventig.
Nu is behalve naïviteit ook fantasie niet verboden. Ik heb nooit iets geschreven dat de conclusie die jij hier trekt rechtvaardigt. Dus als je deze weg inslaat, maak je een zinnig gesprek onmogelijk.
“We zullen straks horen wat de Commissie-Deetman te zeggen heeft maar ik heb een angstig voorgevoel dat ook deze commissie de kant van de Kerk zal kiezen waardoor de slachtoffers opnieuw in de kou staan.”
Je kunt de twee combineren. Ik ben er voorstander van dat ook de Kerk de slachtoffers recht doet, en stopt met de daders de hand boven het hoofd houden. Overigens heeft de cie-Deetman een eerste, goede stap gezet door Hulp en Recht te bekritiseren. Als er één orgaan is dat er al jarenlang op uit is om ten koste van slachtoffers alles in de doofpot te stoppen, dan is het H&R wel. Nu moet er een zuiveringsproces optreden, waarbij de slachtoffers recht wordt gedaan. Daarbij moeten de Kerk, de rechter, de politiek en de slachtoffers samenwerken. Het is wel problematisch, om diverse redenen.
Representanten van de katholieke kerk zijn, zoals dat overal gaat, helaas weinig geneigd haar vuile was buiten te hangen. Te vaak wordt gekozen voor het beschermen van het imago. Gaat het dan om “de” Kerk? Ik denk dat je dat zo niet kan zeggen. Als er diverse basisscholen zijn waar misbruik plaats heeft gevonden en waar dit in de doofpot is gestopt, kan je daar ook niet “het” hele onderwijs voor verantwoordelijk houden.
De rechter kan vaak niets doen vanwege verjaring – maar ook zonder verjaring is er een groot gebrek aan bewijs. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat je vijftig, zestig jaar na dato niet zonder meer af kunt gaan op de geheugens van de slachtoffers. Kortom, voor juridische actie zijn er allerlei belemmeringen, helaas, doordat het meeste misbruik zich zeer lang geleden afspeelde. Slachtoffers hebben altijd gezwegen – wat trouwens niet had gehoeven, niets heeft hen weerhouden om naar de rechter te stappen. Een groot deel van de daders ligt letterlijk op het kerkhof. Daarnaast zijn geheugens onbetrouwbaar. Ik wil graag dat de daders van dit onrecht worden gepakt. Maar dat moet wel mogelijk zijn. Slachtoffers maakt het misschien geen zak uit of hun geheugen klopt of niet. Maar als je daardoor een onschuldige priester of pater beschuldigt is dat net zo goed een groot onrecht.
Overigens, Edward, ik ben wel benieuwd naar jouw mening over het feit dat de slachtoffers vaak nooit naar de rechter zijn gestapt. Het meeste misbruik stamt uit de jaren vijftig en zestig. Dat is dus veertig, vijftig, zestig jaar geleden. Een enkel slachtoffer heeft gecorrespondeerd met het internaat, met de orde of met een bisschop. Het is natuurlijk schandelijk dat met die klacht vervolgens niks is gedaan. Maar jij wilt de daders berechten, opsluiten en de sleutel weggooien. Vind je het niet te bizar voor woorden dat die slachtoffers decennialang hebben gezwegen over iets wat jij “onmenselijk” vindt? Ze zijn niet naar de rechter gestapt, hebben er geen politieke zaak van gemaakt, etc. Ondertussen bleven de daders vrij rondlopen. Als ik zie hoe boos jij je maakt op de Kerk, dan moet je toch ook boos zijn op de samenleving zoals die toen was: op de overheid, op de rechtspraak (die met dit soort klachten vermoedelijk niets had gedaan) en op de slachtoffers zelf, die meestal veel te weinig hebben gedaan om te zorgen dat de daders achter slot en grendel werden gezet. Als je je boosheid alleen op de Kerk richt, misbruik je de slachtoffers in feite opnieuw, maar dit keer om je godsdiensthaat te bevredigen. Dat zie je helaas heel vaak, de laatste tijd.
Links is nog steeds goed in het goedpraten van pedofilie ontdek ik net: http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/lolita/
Weerzinwekkend, dat zoiets wordt geplaatst op een opinieblog dat zich beschaafd acht. Met dit soort meningen gaat het heel moeilijk worden om daders van kindermisbruik aan te pakken.
@ Rolf:
Ik spreek Nederlands, Engels en Frans maar geen Duits. Nietzsche letterlijk aan me citeren heeft dus geen zin.
@ Remco van Mulligen:
“Nee, als er bij een school seksueel misbruik wordt onthuld, wordt de dader vervolgd – en mogelijk ook degenen die verantwoordelijk zijn voor het in de doofpot stoppen. De school wordt niet opgeheven en het gehele Nederlandse onderwijs wordt ook niet tot criminele organisatie uitgeroepen.”
Als blijkt dat het niet om geïsoleerde gevallen gaat die vervolgens ook nog eens bij schooldirectie en/of -bestuur bekend zijn, wordt op zijn minst die directie of dat bestuur vervangen. Blijkt dan dat het op andere scholen onder hetzelfde bestuur ook (seksuele) misstanden zijn, worden alle scholen gesloten. Rond de eeuwwisseling zijn er op die grond in Amsterdam en directe omgeving 3 scholen gesloten.
“Ik haal die andere zaken erbij, omdat ik wil laten zien dat als je collectiviteiten schuldig wilt verklaren aan de wandaden van (helaas veel te veel) individuen, je daarin consequent moet zijn. Tenminste, dat vraagt de rechtsstaat van ons: gelijke monniken (hoe toepasselijk), gelijke kappen.”
Interessant om een lid van een Christelijke conservatieve partij te horen spreken over “gelijke monnikken, gelijke kappen”. Is de ChristenUnie geen voorstander van het handhaven van de enkele-feit-constructie die discriminatie op basis van seksuele geaardheid mogelijk maakt voor religieuze organisaties?
Of geldt “gelijke monnikken, gelijke kappen” alleen als het Christenen uitkomt?
“Je kunt de twee combineren. Ik ben er voorstander van dat ook de Kerk de slachtoffers recht doet, en stopt met de daders de hand boven het hoofd houden. Overigens heeft de cie-Deetman een eerste, goede stap gezet door Hulp en Recht te bekritiseren. Als er één orgaan is dat er al jarenlang op uit is om ten koste van slachtoffers alles in de doofpot te stoppen, dan is het H&R wel. Nu moet er een zuiveringsproces optreden, waarbij de slachtoffers recht wordt gedaan. Daarbij moeten de Kerk, de rechter, de politiek en de slachtoffers samenwerken. Het is wel problematisch, om diverse redenen.”
De doofpot is al klaargezet. De Bisschoppenconferentie en andere raadgevende organisaties hebben aangegeven de aanbevelingen van de Commissie-Deetman te zullen bestuderen en, daar waar nodig geacht, over te zullen nemen. Met andere woorden: alles wat we kunnen doen zonder (financiële) schade, zullen we doen maar alles wat echt tot genoegdoening kan leiden, laten we achterwege.
“Daarnaast zijn geheugens onbetrouwbaar. Ik wil graag dat de daders van dit onrecht worden gepakt. Maar dat moet wel mogelijk zijn. Slachtoffers maakt het misschien geen zak uit of hun geheugen klopt of niet. Maar als je daardoor een onschuldige priester of pater beschuldigt is dat net zo goed een groot onrecht.”
Van de 2000 zaken die in het afgelopen jaar naar voren zijn gekomen zijn er 255 gevallen van 241 slachtoffers te onderbouwen en te bewijzen met documentatie. Uit deze documentatie bleek ook dat veel slachtoffers indertijd al naar voren gekomen zijn en dat de misdaden tot in de toppen van de Kerk zijn besproken. Ook bleek er uit dezelfde documenten dat er in veel gevallen de Kerk de slachtoffers of hun familie onder druk heeft gezet de aantijgingen te laten vallen. Moet je de diverse verslagen van mea Culpa United eens lezen. Diverse slachtoffers zijn, wegens “waanideeën”, in (Katholieke) psychiatrische instellingen gestopt, toevallig vlak nadat ze gesproken hadden over de walgelijkheden die ze hadden moeten doorstaan.
” ik ben wel benieuwd naar jouw mening over het feit dat de slachtoffers vaak nooit naar de rechter zijn gestapt. Het meeste misbruik stamt uit de jaren vijftig en zestig. Dat is dus veertig, vijftig, zestig jaar geleden. Een enkel slachtoffer heeft gecorrespondeerd met het internaat, met de orde of met een bisschop. Het is natuurlijk schandelijk dat met die klacht vervolgens niks is gedaan.”
Zie hierboven. Bovendien was er een patroon in de slachtoffers, De kinderen in kwestie waren of zelf afhankelijk van de Katholieke Kerk of hun ouders/familie. Kinderverkrachters pakken nooit de sterken in de samenleving want die vechten terug. Het is makkelijker degenen te pakken die toch al weinig tot niets van de wereld te verwachten hebben.
Dat is overigens iets wat je niet alleen in dit schandaal ziet maar in alle gevallen van incest, misbruik en verkrachting. De slachtoffers schamen zich en de daders wakkeren die schaamte aan. Ze hoeven het immers maar 15 jaar vol te houden en dan gaan ze vrijuit. Als je een kind maar vroeg genoeg begint te misbruiken, ram je die schaamte er zo diep in dat je die 15 jaar wel haalt.
“Als ik zie hoe boos jij je maakt op de Kerk, dan moet je toch ook boos zijn op de samenleving zoals die toen was: op de overheid, op de rechtspraak (die met dit soort klachten vermoedelijk niets had gedaan) en op de slachtoffers zelf, die meestal veel te weinig hebben gedaan om te zorgen dat de daders achter slot en grendel werden gezet.”
In onze huidige samenleving is de eerste opmerking die een vrouw krijgt als ze wordt verkracht: “Dan had ze zich maar niet zo sexy moeten kleden”. In de jaren 50 werd sexy al gebruikt voor een vrouw met make-up zonder kousen. Tenminste, in beschaafde gesprekken. Zodra de jenever op tafel kwam, werd zo’n vrouw gewoon een hoer genoemd. En in die omstandigheden verwacht jij dat een getraumatiseerd slachtoffer naar voren komt om te stellen dat de pater of pastoor (een gerespecteerd lid van de samenleving) hem/haar heeft misbruikt?
Bij de eerste geruchten van seksueel misbruik had de Kerk zelf in moeten grijpen en de daders op zijn minst aan een grondig onderzoek moeten onderwerpen. Onze overheid had in moeten grijpen toen de veiligheid van kinderen op internaten en andere Katholieke instellingen niet gegarandeerd bleek te zijn en wat ik van de rechtspraak vind op dit gebied is al uitgebreid bekend.
Ten slotte dit:
“… de slachtoffers zelf, die meestal veel te weinig hebben gedaan om te zorgen dat de daders achter slot en grendel werden gezet.”
Wat je hier in feite zegt, is dat de slachtoffers nu niet meer moeten komen zeuren want ze hebben hun kans zelf voorbij laten gaan. Pech gehad!
Alle slachtoffers waren met handen en voeten gebonden aan de Kerk: sommigen juridisch, velen financieel maar allen emotioneel. Niet de slachtoffers hebben iets misdaan maar de daders zaten (en zitten, want je maakt mij niet wijs dat het nu niet meer voorkomt) fout.
Je moet niet proberen de slachtoffers te criminaliseren want daar walg ik van!
Ik herken je betrokkenheid bij de kwestie en deel ook de nadruk die je legt bij de slachtoffers. Je retorische gegoochel waardeer ik wat minder. Je probeert me te “pakken” op de karikatuur die jij in je hoofd hebt van de ChristenUnie. Leuke truuk natuurlijk, maar ik ben hier niet voor dat soort “debat”.
In het laatste stuk vat je mijn woorden samen tot iets wat ik niet heb geschreven. Ik stelde je een vraag, knap dat jij daar een stelling van weet te maken. Natuurlijk mag je walgen van iets wat ik niet heb geschreven, maar het lijkt me verspilde moeite.
Die slachtoffers die geen kant op konden, die konden toch naar de rechter stappen? Ze konden toch de politiek alarmeren? Als het gaat om de maatschappij leg jij uit hoe het nu eenmaal was in de jaren vijftig. Dan ben je ineens vol van historisch besef. Maar als het gaat om hoe de Kerk in die tijd had moeten handelen, gebruik je ineens de normen van 2010.
@Edward: Nadat hij in één week de Mattheus Passion drie keer had beluisterd zei Nietzsche: “One who has completely forgotten Christianity truly hears it here as gospel.”
@ Remco van Mulligen:
Hoe ik de ChristenUnie zie, mag jij een karikatuur vinden. Dan vindt blijkbar 95% van de Nederlanders de CU een karikatuur, net als het Europees Hof. Maar dit is een punt waarop we het toch nooit eens zullen worden.
Verder schrijf jij letterlijk:
“… de slachtoffers zelf, die meestal veel te weinig hebben gedaan om te zorgen dat de daders achter slot en grendel werden gezet.”
Vertel jij me dan maar hoe dat anders opgevat kan worden dan de schuld bij de slachtoffers leggen.
Laat ik je het volgende voorbeeld geven:
Een vrouw, weduwe, heeft een wasserij. 80% van haar klandizie bestaat uit de nabij gelegen parochie met seminarie, klooster en internaat. Nu komt haar zoon (misdienaar) bij haar en vertelt dat een van de priesters hem heeft misbruikt. De moeder gaat verhaal halen maar krijgt te horen dat ze het verhaal beter stil kan houden als ze niet wil dat de parochie hun zaken elders gaan onderbrengen. Verder wordt haar zoon op zondag voor de mis verwacht bij de priester in kwestie voor een “gesprek”.
Als de vrouw doorzet, gaat haar wasserij failliet en kan ze haar kinderen niet meer groot brengen. Dus zowel zij als haar zoon hebben geen keuze en het misbruik gaat door tot de jongen volwassen is en alle banden met de Kerk verbreekt.
Ander voorbeeld:
Een weesmeisje, door de overheid in Katholieke zorg geplaatst, wordt misbruikt. Echter, zijn leerkrachten zijn katholieke paters en nonnen. Het ziekenhuis waar hij onder behandeling is, is onder Katholiek bestuur. Alleen het terein van het klooster/internaat af mag het meisje niet. Er is dus niemand om mee te praten of om in vertrouwen te nemen. Eenmaal heeft ze het geprobeerd waarna ze wegens laster d.m.v. zware lijfstraffen terecht is gewezen. Tegen de tijd dat ze een jonge vrouw is, is ze zwaar psychisch besschadigd en brengt ze vele jaren in een psychiatrische inrichting door, onder leiding van dezelfde nonnen als het internaar waar ze haar jeugd doorbracht. Als ze 47 is, pleegt ze zelfmoord.
Nog een voorbeeld:
Een jongen klaagt bij zijn vader dat zijn oom, die priester is, meerdere malen met zijn handen in zijn broekje heeft gezeten. Eerste gelooft de vader het niet en geeft de jongen een pak slaag omdat hij zijn oom zwart maakt. Als er in het dorp echter geruchten van anderen jongens opduiken, begint de vader het te geloven. Hij vraagt zijn broer ernaar maar die ontkent. Enkele dagen later wordt de vader “uitgenodigd” bij het plaatselijke hoofd van de Kerk met het verzoek zijn zoon mee te nemen. Daar aangekomen zijn, naast het hoofd van de orde, niet alleen de oom van het slachtoffer maar ook de grootouders aanwezig. Het hoofd van de orde laat de familie alleen waarna de grootouders de jongen kastijden dat het niet netjes is familiezaken naar buiten te brengen, dat zijn oom een respectabele priester is met menselijke behoeften en dat hij juist geluk heeft dat hij zijn oom kan helpen zijn leven in dienst van God en de mensheid te stellen. Het misbruik duurt tot de tienerjaren van de jongen totdat de oom spoorloos verdwijnt.
Dit zijn geen fictieve voorbeelden maar samenvattingen van bewezen gevallen, gedocumenteerd door Hulp & Recht en naar buiten gebracht door slachtoffers danwel nabestaanden. Dus vertel jij me maar hoe deze slachtoffers hun recht hadden kunnen halen.
Benedictus XVI gaf, eind vorig jaar, aan dat de Katholieke Kerk niet meegaat in de stroom des tijds en de normen van de Kerk nu hetzelfde zijn als van de Kerk 2000 jaar geleden. Er is, volgens de Paus, ook geen reden om de normen van de Kerk aan te passen aan de tijd want de normen van de Katholieke Kerk zijn door God zelf opgelegd en daarmee de hoogst haalbare.
Dat in ogenschouw nemend zou je toch zeggen dat seksueel misbruik voor de Katholieke Kerk in strijd moet zijn met alles waar de Kerk voor staat en dat de Kerk er alles aan zou moeten doen om de slachtoffers te beschermen en de daders te straffen?
@ Rolf:
Ik heb de stukken nooit gehoord, moet ik eerlijk bekennen. Bach is me te zwaar.
@Edward: Dat verbaast me niet. Een atheïst die van de Matthäus Passion houdt is bijna een contradictio in terminis. Maar je zou er toch eens naar toe moeten gaan. Je zou niet de eerste zijn die er diep door geraakt wordt.
@Edward: Ik stelde je een vraag, namelijk of het je niet boos maakt dat iedereen (dwz, de Kerk, de overheid, de rechters, de familie en ook de slachtoffers) deze viespeuken geen strobreed in de weg heeft gelegd. Natuurlijk zijn de daders de primaire schuldigen. Je suggestie dat ik dat zou ontkennen en de schuld primair naar de slachtoffers schuif, slaat nergens op. Je laat keer op keer zien dat je liever leest wat je wilt lezen, dan wat er staat.
De voorbeelden die je noemt zijn hartverscheurend. Ze laten zien dat er veel fout was in die tijd. Daders en doofpotfiguren moeten zo veel mogelijk alsnog worden aangepakt. En reken maar dat de katholieke kerk schadevergoedingen zal moeten uitkeren, die door de collectebetaler zullen moeten worden opgehoest. Dat is allemaal terecht. Het gaat bij schadevergoedingen niet om schuld maar om verantwoordelijkheid en die ligt voor een (groot) deel bij de kerk (en voor een ander deel bij de overheid), dus die zal moeten betalen.
Maar waar ons meningsverschil mee begon was je opmerking over de procedure in België om de katholieke kerk tot criminele organisatie te laten verklaren. Dat vind ik een absurd idee, dat vooral voortkomt uit haat jegens alles wat met het (christelijk) geloof te maken heeft. En daarnaast blijkt er een nogal grote hypocrisie uit. Er is tot nu toe helemaal niets waaruit blijkt dat het in de katholieke kerk ernstiger aan toe ging dan elders. Dus als dit proces slaagt is dat ófwel het failliet van de Belgische rechtsstaat, ófwel het begin van een juridprudentie die ertoe zal leiden dat uiteindelijk ook het gehele onderwijs, het gezin en de familie én de gehele overheid tot criminele organisaties zullen worden uitgeroepen.
@ Rolf:
De kans dat het me in mijn maag raakt met alle mogelijke gevolgen vandien zorgt er wel voor dat ik ver uit de buurt blijf. Mijn terughoudendheid aangaande Bach is trouwens niet alleen voorbehouden aan zijn religieuze werk. Zijn hele stijl is me te zwaar.
@ Remco van Mulligen:
Ik dacht toch dat mijn woede over het onderwerp duidelijk genoeg was. Maar die woede strekt zich inderdaad niet uit naar de slachtoffers. Deze hebben simpelweg nooit een kans gehad, zoals mijn voorbeelden wel laten zien.
Ik vrees dat de Katholieke Kerk ook daaronder uit gaat proberen te komen. Het Vaticaan heeft, na de eerste claims uit de VS, al verklaard geen financiële verantwoordelijkheid te voelen voor de Amerikaanse parochieën (of is het parochies?) uit angst voor de hoogte van de te verwachten claims. Gelukkig heeft een Amerikaanse rechtbank met die uitspraak al korte metten gemaakt door te stellen dat het Vaticaan rustig de financiële verantwoordelijkheid over de Amerikaanse Katholieke Kerk mag laten varen maar dat ze voor alle misdaden van voor die verklaring nog gewoon verantwoordelijk is.
Een ander punt waarop ons meningsverschil uit de hand begon te lopen, is dat jij niet lijkt te begrijpen dat het feit dat dit gebeurde binnen de Katholieke Kerk voor mij al genoeg is om dit erger te vinden dan in de algemene samenleving. En dan laten we de doofpotaffaires eromheen en alle andere randverschijnselen er nog even buiten.
Gelovigen (en ja, dan generaliseer ik weer even maar mijn uitspraak is toepasbaar op meer dan alleen Katholieken) vinden zichzelf altijd zo moreel superieur aan anderen. Ze proberen altijd anderen op te leggen hoe ze hun leven moeten leven maar als puntje bij paaltje komt, zijn ze net zo feilbaar (of misschien zelfs nog wel meer aangezien veel gelovigen hun eigen donkere kanten ontkennen) als de rest van de mensheid. Maar tegelijk blijft men anders-denkenden als tweederangs mensen bekijken.
Wat betreft de situatie in België, ik denk niet dat het succesvol zal zijn of dat dat zelfs zo zou moeten zijn. Dat het instituut zelf tot de wortel toe verrot is, wil niet zeggen dat de mensen dat ook zijn. Als het bederf verwijderd is, kan er nog best een aardige plant uit groeien maar dat zal wel veel tijd kosten.
Dat bederf moet er echter uit en tot op heden laat de Katholieke Kerk weinig veelbelovends zien op dat terrein. De woordvoerders van het Vaticaan spreken liever over een hetze van de media tegen de Kerk dan van de schade en het verdriet wat vertegenwoordigers van de Kerk kinderen decennia (zo niet eeuwen) hebben aangedaan. Mocht de Katholieke Kerk in gebreke blijven (en wat dat betreft heb je gelijk, ik verwacht absoluut het slechtste van mijn gelovige medemens) dient de overheid in te kunnen grijpen op ieder niveau van de Kerk. Ook vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk hebben zich aan de lokale wetten te houden, ook als die wetten niet stroken met de opdrachten van het Vaticaan.
Boete moet er gedaan worden, niet goedschiks dan maar kwaadschiks.
“Deze hebben simpelweg nooit een kans gehad, zoals mijn voorbeelden wel laten zien.”
Nee, je voorbeelden laten zien dat ze op het moment waarop het misbruik plaatsvond geen kans hebben gehad. Er komt een moment waarop je op eigen benen gaat staan en dan kan je ook actie ondernemen. Wat jij doet is in feite de slachtoffers niet serieus nemen: je behandelt ze alsof ze totaal onzelfstandig zijn, alsof ze niet voor zichzelf kunnen opkomen. Dat vind ik kleinerend.
“Een ander punt waarop ons meningsverschil uit de hand begon te lopen, is dat jij niet lijkt te begrijpen dat het feit dat dit gebeurde binnen de Katholieke Kerk voor mij al genoeg is om dit erger te vinden dan in de algemene samenleving.”
Ik begrijp dat wel, ben het alleen radicaal met je oneens.
“Gelovigen (en ja, dan generaliseer ik weer even maar mijn uitspraak is toepasbaar op meer dan alleen Katholieken) vinden zichzelf altijd zo moreel superieur aan anderen.”
Ook daar ben ik het mee oneens. Dit beeld leeft in jouw hoofd. Het christelijk geloof heeft wel een zekere moraal, een groot ideaal, maar pretendeert daarmee allerminst dat het “grondpersoneel” ook uit allemaal heiligen bestaat. Dat zijn gewoon mensen, tot de paus aan toe. En onze huidige paus benadrukt zijn menselijke feilbaarheid ook maar al te zeer.
Dat hele gejammer vanuit atheïstische hoek dat gelovigen zichzelf zo superieur vinden, is in mijn ogen pure zieligdoenerij. En ook een doelbewuste verdraaiing van de werkelijkheid, want de gemiddelde atheïst weet dondersgoed dat de gemiddelde gelovige zo niet in het leven staat.
“De woordvoerders van het Vaticaan spreken liever over een hetze van de media tegen de Kerk dan van de schade”
Ook weer zo’n bewuste verdraaiing van de situatie. Ja, er is één bejaarde kardinaal geweest die de media de schuld gaf. Dat er een hetze is, daar zijn overigens goede argumenten voor aan te voeren. Alleen is het niet goed om daarop de nadruk te leggen, omdat je dan altijd de indruk wekt dat je de slachtoffers negeert. Dat is, als je in katholieke kring kijkt, niet het geval. Ook zo’n bejaarde kardinaal is betrokken bij de slachtoffers, ook al wordt één uitspraak over de media uitvergroot. Ook over de inzet van de paus valt niet te klagen. Het relletje van de New York Times bleek onzin te zijn, bijvoorbeeld. En je ziet dat door de jaren heen, ook voordat hij paus werd, Benedictus altijd zijn best heeft gedaan voor de slachtoffers. De Nederlandse bisschoppen benoemden direct een commissie met een onafhankelijk mandaat, die nota bene vol zit met protestanten, om de zaak te onderzoeken. Kortom, er wordt best wel het een en ander gedaan om de slachtoffers te dienen. Lang niet genoeg en helaas wordt de weg naar rechtvaardigheid ook gefrustreerd, dat ben ik met je eens. Maar jouw beeld vind ik veel te eenzijdig, veel te zwart.
“Ook vertegenwoordigers van de Katholieke Kerk hebben zich aan de lokale wetten te houden, ook als die wetten niet stroken met de opdrachten van het Vaticaan.”
Volledig mee eens natuurlijk. Maar dat is wat anders dan de kerk tot criminele organisatie uitroepen. Hier botst een fundamenteel verschil in wereldbeeld. Ik ga er, staande in de christelijke traditie, vanuit dat de mens weliswaar goed is geschapen door God, maar in zonde is gevallen. Jij als soort-van anarchist zoekt het kwaad vooral in hiërarchie en instituten. We hebben inmiddels twee eeuwen van die anarchistische onzin achter de rug en het resultaat is een heleboel bloedvergieten (variërend van de Franse Revolutie tot allerhande communistische en fascistische excessen), maar er is nog geen mens beter geworden van het omverwerpen van instituties of het weghalen van hiërarchische verbanden. Zo zie ik het in ieder geval.
@ Remco van Mulligen:
“Er komt een moment waarop je op eigen benen gaat staan en dan kan je ook actie ondernemen.”
Als je dat serieus denkt, begrijp jij het principe van inprenting dus niet. Slechts een hele kleine groep individuen, die inderdaad sterker zijn dan de gemiddelde mens, is in staat inprenting (het herhalen van iets totdat het ingeslepen waarheid is geworden) te doorbreken. Zoals ik al zei, kindermisbruikers kiezen niet de sterkere individuen.
“Dit beeld leeft in jouw hoofd. Het christelijk geloof heeft wel een zekere moraal, een groot ideaal ….”
Niet alleen in mijn hoofd maar in dat van iedereen die wel eens zo dom is geweest een discussie aan te gaan met een gelovige.
“En ook een doelbewuste verdraaiing van de werkelijkheid, want de gemiddelde atheïst weet dondersgoed dat de gemiddelde gelovige zo niet in het leven staat.”
Oh ja? In mijn directe leefomgeving 4. Betrek ik mijn werkomgeving erbij 11. Totaal aantal gelovigen in mijn woon- en werkomgeving: 13. Degene die het minste vinden dat ze moreel superieur zijn, zijn 2 moslim collega’s van me.
“Ook weer zo’n bewuste verdraaiing van de situatie. Ja, er is één bejaarde kardinaal geweest die de media de schuld gaf.”
Nee, geen verdraaiing maar een letterlijk citaat. De die ene bejaarde Kardinaal is alleen wel de woordvoerder van de Paus, de tweede in de hiërchie van het Vaticaan en deed dat voor de camera tijdens de Paasmis.
“Ook over de inzet van de paus valt niet te klagen.”
Dit kun je toch niet menen? In ieder Duits dossier waarvan inmiddels vaststaat dat het waar is, staat Joseph Ratzinger genoemd als Bisschop of Kardinaal die de zaak heeft onderzocht en heeft afgedaan als onwaar. Zelfs toen Ratzinger al lang in het Vaticaan verbleef, heeft hij actief dossiers in de doofpot gestopt. Zijn eigen broer heeft brieven aan de media overhandigd waarin Ratzinger dat toegeeft!
“We hebben inmiddels twee eeuwen van die anarchistische onzin achter de rug en het resultaat is een heleboel bloedvergieten (variërend van de Franse Revolutie tot allerhande communistische en fascistische excessen), maar er is nog geen mens beter geworden van het omverwerpen van instituties of het weghalen van hiërarchische verbanden. Zo zie ik het in ieder geval.”
Zo mag je het zien. Het is echter op geen enkele manier de waarheid en gelukkig zien alleen orthodox-gelovigen het nog op deze manier.
Ik stel voor dat je je eens gaat verdiepen in de vooruitgang op het gebied van literatuur, kunst, medische wetenschap, natuurkunde, scheikunde en biologie sinds het geloof terrein begint te verliezen. Dan zou je zien dat er op al deze gebieden grote sprongen gemaakt zijn telkens vlak nadat het geloof zich weer een stukje verder terug moest trekken. Interessant is ook om eens een vergelijking te maken tussen Europa, waar het geloof steeds minder voorstelt, en bijvoorbeeld Zuid-Amerika, waar het geloof nog altijd een grote rol speelt. Deze vergelijking zal niet in het voordeel van het gelovige continent uitvallen.
De slachtoffers van de Katholieke Kerk dienen centraal te staan en alle hulp en genoegdoening te krijgen waar ze recht op hebben. Als dat gepaard gaat met grove schade aan de Katholieke Kerk krijgen ze daar niets anders dan wat ze over zichzelf afgeroepen hebben en nog altijd minder dan ze verdienen.
@Edward: “Interessant is ook om eens een vergelijking te maken tussen Europa, waar het geloof steeds minder voorstelt, en bijvoorbeeld Zuid-Amerika, waar het geloof nog altijd een grote rol speelt. Deze vergelijking zal niet in het voordeel van het gelovige continent uitvallen.”
Wat een arrogantie. Ik heb jaren in Zuid-Amerika gewoond en in vele opzichten kan Europa zich een voorbeeld nemen aan dat continent. Natuurlijk zijn er heel veel problemen, maar die zijn niet veel anders dan de problemen die wij in Europa nog altijd hebben. De bevrijdingstheologie (wat je daar ook van mag vinden) heeft een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van dat continent. Het duurt geen 20 jaar meer en dan zal Brazilië een belangrijkere rol spelen in de wereld dan Europa. Op economisch terrein is dat zonneklaar, maar ook op wetenschappelijk, medisch en cultureel gebied zal dat gaan gebeuren. En tegelijkertijd zal religie in dat land een prominente rol blijven spelen. De RK kerk zal minder belangrijk worden, maar verschillende protestantse en evangelische stromingen groeien zeer sterk. Mensen kunnen zichzelf ook van alles inprenten. Zoals de idee dat het terugdringen van religie goed is voor de vooruitgang en ontwikkeling van een land. Dingen die een mens zichzelf heeft ingeprent zijn nog moeilijker te overwinnen dan dat wat er van buiten is ingebracht.