De Dankdag is nog nooit zo getimed geweest als vandaag. Juist nu gisteravond ophef ontstond over een groep uit te zetten Irakezen. Gisteravond laat kwam het verlossende woord via Stichting Vluchtelingenwerk Nederland: het Europees Hof voor de rechten van de Mens (EHRM) heeft dinsdagavond laat Asielminister Leers (CDA) verboden de uitzetting door te zetten. Laat dit nu net een reden zijn om gezamenlijke dankdag te vieren.
Traditiegetrouw wordt op de eerste woensdag van november de ‘dankdag voor gewas en arbeid’ aangehouden. Een dag die vooral in de orthodox-protestantse kerken in het teken staat van dankbaarheid. Tegenstrijdig aan wat de naam eigenlijk doet vermoeden, ligt tegenwoordig deze dankbaarheid niet meer bij ‘gewas en arbeid’ maar worden er veelal aan andere gebedspunten aandacht besteedt zoals bijvoorbeeld het leven in van mensen in de eigen plaats of (kerkelijke) gemeente, de economie, de actualiteiten en de wereld in het algemeen.
Dat juist deze laatste twee onderwerpen zo veel redenen hebben gegeven om vandaag dankdag te vieren, is niet zo vanzelfsprekend. Zo had dinsdag eerder op de dag minister Leers (Immigratie en Asiel) een verzoek van een aantal partijen afgewezen om de uitzetting van een groep uitgeprocedeerde Irakezen uit te stellen. Eerst zou het hof tot een definitieve uitspraak moeten komen in deze zaak over de veiligheidssituatie in Irak. Wat bleek? Zelfs na een in alle haast aangevraagd spoeddebat stemden de coalitiepartijen CDA en VVD, met hierbij de onvoorwaardelijke steun van PVV, tegen uitstel van het uitzetten van deze groep van 30 Irakezen. Leek alle moeite van deze dag dan voor niets geweest? Ja, zeker toen bleek dat bij de stemming er 2 stemmen tekort kwamen om de 30 Irakezen hier ‘thuis’ te houden.
Al snel werd er voor de mensen thuis meer bekend. Via verschillende sociale media kwamen diverse reacties bij elkaar. De één suggereerde dat het land Irak wel veilig zou zijn om deze mensen weer op te nemen. De andere vroeg zich hardop: ‘vanwaar al die tramalant? Het zijn per slot van rekening toch niet allemaal christenen?’ Toch overheersten de reacties van afschuw, medelijden en ongeloof: dit kan toch niet? Wie zou hen nu nog kunnen helpen?
Van de instelling van een speciale dag van gebed en/of dankbaarheid om moeilijke problemen en situaties aan God voor te leggen, kunnen voorbeelden teruggehaald worden uit de Middeleeuwen. Zelfs het Joodse Loofhuttenfeest geeft al beeld van de dankbaarheid over de bewarende hand van God tijdens 40 jaar durende de woestijnreis. Dat er op die dinsdagavond nog een einde zou komen aan de op hande staande reis van de Irakezen had niemand meer durven te denken.
Toen ’s avonds het bericht via Vluchtelingenwerk Nederland kwam dat de geplande uitzetting van Irakese asielzoekers voorlopig van de baan was, was dankbaarheid bijna een trending topic geworden op Twitter. Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens had voor het plan van Minister Leers een stokje gestoken. Groot was de opluchting dat deze mensen, christen of geen christen, niet direct terug hoeven te keren naar Irak. Een land waar deze mensen nu niet veilig zijn.
Met de opmerking ‘de wonderen zijn de wereld nog niet uit’ reageerde ChristenUnie-kamerlid Joel Voordewind later die avond op het nieuws. Dat door dit wonder nu een gemeenschappelijke dankbaarheid ervaren wordt, `geef genoeg reden om vandaag gezamenlijk dankdag te vieren! Dankbaar voor het leven wat God ons iedere dag geeft en de bewarende en sparende hand waarmee hij ons leidt. Laten we de nood van de ander ons gezamenlijk aantrekken. Dat bindt samen!
Persoonlijk snap ik de redenering van zowel de IND als van Leers helemaal niet. Hoe kun je toch zeggen dat Irak een veilig land is? Vrijwel dagelijks laten mensen er het leven door aanslagen en executies door extremisten. Alles wat we dagelijks op het nieuws zien over Irak, schreeuwt dat er van een veilige situatie absoluut geen sprake is.
Volgens mij was iedereen, het Irakese volk voorop, beter afgeweest als Saddam gewoon met rust was gelaten.
Het ging hier om een erg moeilijke afweging: aan de ene kant is er je eigen Nederlandse rechtssysteem waarin deze mensen, conform het daarvoor geldende traject, waren uitgeprocedeerd. Aan de andere kant was er de oproep vanuit de VN om niet uit te zetten naar Irak. Dat is een lastige afweging, want wanneer de mening van de VN of van het EHRM allesbepalend is, wat is dan nog de waarde van de Nederlandse wettelijke procedure?
Ik vind het daarom nogal misplaatst om God bij deze discussie te betrekken en met deze uiting van ‘dankbaarheid’ te suggereren dat Zijn mening over de situatie die van de VN / het EHRM is. Ook moeten we niet al te triomfantelijk zijn wanneer we het inhoudelijk eens zijn met de beslissing van EHRM. Het gaat hier wel over de Nederlandse soevereiniteit over ons eigen asielbeleid.
Inhoudelijk vind ik ook dat je christenen, homo’s enz niet moet uitzetten naar Irak, en het tromgeroffel van de PVV na de stemming vond ik werkelijk walgelijk, maar in deze situatie spelen meer zaken dan alleen het lot van deze groep mensen, dus niet erg gepast om deze uitkomst (die ook nog maar zeer voorlopig is) te duiden als wonder van God.
@ Alex:
Dat is nu precies het punt: het Nederlands immigratierecht is ondergeschikt geworden aan het Europees recht. Nederland is niet langer soeverein dankzij Balkenende IV, die onze soevereiniteit heeft overgedragen aan Brussel met de ratificatie van het Verdrag van Lissabon.
Op het gebied van immigratie, landbouw en visserij, milieubeleid en economische zaken is Nederland sinds 1 december 2009 gehoorzaamheid aan Brussel verschuldigd. Als Brussel (en dan bedoel ik het EP, de EC of het EHRM) het niet eens is op die gebieden met Nederland worden de Nederlandse wetten overruled door de Europese beslissingen.
In dit geval kan je ook spreken van een dwaling van het Nederlands recht want het is natuurlijk gestoord mensen uit te zetten naar een oorlogsgebied met als motivatie dat het land veilig is. Een oorlogsgebied is per definitie niet veilig.
Daarnaast zou deze zaak wel eens de kop van dhr. Leers kunnen kosten aangezien de IND al op de hoogte was van de uitspraak van het EHRM voor het debat in de Tweede Kamer maar had dat niet doorgegeven aan de Tweede Kamer en/of de minister. Daardoor heeft Leers, als verantwoordelijk minister, de Kamer verkeerd geïnformeerd wat voldoende reden is voor een motie van wantrouwen. En onwetendheid is geen excuus als je minister bent.
Maar als je moeite hebt met de gang van zaken in deze zaak, bedenk dan goed wat er gebeurt als men vasthoudt aan de wens om nog meer bevoegdheden over te dragen aan de EU.
@Edward,
Volgens mij zeggen we hetzelfde: inhoudelijk een slechte zaak dat asielzoekers worden uitgezet naar Irak -> in die zin vond ik de motie van Voordewind wel goed. Procedureel een slechte zaak dat het Nederlandse immigratierecht wordt overruled: hetzij door een uitspraak van het EHRM, hetzij door een motie zoals die van Voordewind -> in die zin vond ik de motie van Voordewind juist niet goed.
Aanname van de motie zou immers de uitvoering van democratisch vastgesteld beleid tegenhouden zelfs al zijn deze mensen cf de normale rechtsgang uitgeprocedeerd. Het zou dan beter zijn een motie in de dienen om de procedure zelf aan te scherpen dan om daarop voor een groep mensen een uitzondering te maken.
Maar het meest gevaarlijke aan dit verhaal is inderdaad dat het zichtbaar maakt dat wij in dit land onze wetgevende macht hebben uitgeleverd aan Brussel. Dan past het niet om dankbaarheid aan God erbij te halen als Brussel eens iets beslist waar we het inhoudelijk toevallig mee eens zijn.
@ Alex:
Balkenende IV, inclusief de bewindslieden van de CU, hebben het Verdrag van Lissabon juist altijd verdedigd door te stellen dat het de democratie in Europa zou stimuleren. Inmiddels weten we, door de houding van zowel de EC als het EP, dat dat simpelweg niet waar is.
Hoewel het hele Binnenhof het blijft ontkennen, heeft Balkenende IV met de ratificatie van het Verdrag van Lissabon Nederland veranderd in een provincie van Europa. Nu pakte dat goed uit voor de Irakese mensen die hun leven in eigen land niet zeker zijn. Maar de volgende keer kan het net zo makkelijk slecht uitpakken.
Hoe dat dus aldoor goed in je achterhoofd als je je positief uitlaat over de EU of over verdergaande overdracht van bevoegdheden aan Brussel.
@Edward,
We zeggen echt het zelfde. Je kunt mij veel dingen verwijten, maar niet dat ik me ooit positief heb uitgelaten over het overdragen van bevoegdheden aan Brussel
Het Verdrag van Lissabon is gewoon de Grondwet maar dan zonder de vlag, de president en het volkslied. Ik vind dus ook dat de CU daar tegen had moeten stemmen, net zoals ik nu vind dat het ongepast is om God dankbaar te zijn wanneer een Europese instantie onze democratisch gelegitimeerder rechtspraak overrulet met een beslissing waarmee we het inhoudelijk toevallig eens zijn. Het feit dat de verhouding tussen nationaal en Europees recht blijkbaar zo ligt, lijkt me, in christelijke termen gesproken, eerder een reden tot ‘berouw en inkeer’.