Volgens Ahmed Marcouch is de SGP vrouwonvriendelijk, want “wat is er zo vriendelijk aan huiselijk geweld, incest en tienermoederschap.” Hij reageert hiermee op een interview met Elbert Dijkgraaf in NRC. Die stelt dat de SGP juist een vrouwvriendelijke partij is. Het is buitengewoon vreemd dat geen enkele media – met uitzondering van het RD, ND en het weblog Dagelijkse Standaard – aandacht aan de uitlatingen van Marcouch hebben besteed. Het is ronduit stuitend wat er afgelopen zaterdag in de marge van het nieuws plaatsvond.
Op Twitter lijken alle meningen gelijk, hoewel dit niet waar is. Een tweet van een Kamerlid heeft meer gewicht dan die van een onbekende scholier uit Hoogezand-Sappemeer. Ahmed Marcouch is Tweede Kamerlid voor de PvdA en was jarenlang voorzitter van de Amsterdamse deelraad Slotervaart. Zijn mening legt gewicht in de schaal. Het niveau van de tweet is echter die van een gemiddelde anonieme reaguurder. De constatering van Marcouch is nergens op gebaseerd, bovendien hebben genoemde zaken – geweld, incest en tienermoederschap – niets met een standpunt van een politieke partij te maken.
Later volgde een mislukte nuancering: “Wat een agressie zeg op die SGP-tweet, ik heb niet gezegd en willen zeggen dat Incest bij de SGP-achterban vaker voorkomt dan bij anderen. Heb gezegd dat SGP misstanden als incest, huiselijk geweld en tienermoederschap in eigen kring aan de orde moet stellen doorbreek de stilte!”
Hij die het volge, volge het, maar wij snappen er niets meer van.
Door de vele reacties die Marcouch ontving staat zijn timeline vol met de exegese die we moeten toepassen op de eerste tweet over “incest, geweld en tienermoederschap”. Hij lijkt vooral een probleem te hebben met de geslotenheid van de gemeenschap die de achterban van de SGP vormt. Later stelt hij dat dit een probleem van veel religieuze gemeenschappen is, mensen durven er niet te spreken over zulke gevoelige onderwerpen. Dit merkt het Kamerlid, omdat hij de gemeenschappen bezoekt. Ons is echter niet bekend dat meneer Marcouch veelvuldig bezoeken heeft gebracht aan de achterban van de staatkundig gereformeerden.
Maar, meneer Marcouch hoeft reformatorische mensen echt niet te helpen open te worden, want openheid is er genoeg. Orthodoxe christenen leven volop in de maatschappij en dragen daar vaak meer dan gemiddeld aan bij door middel van vrijwilligerswerk en inzet voor verenigingen en kerken. De SGP waardeert gemeenschapszin tegenover een individualistische ‘magnetronmaaltijd-samenleving’. Wij gunnen iedereen een warme omgeving waar er plaats is voor openheid. Het vormen van een eigen religieuze identiteit is juist daarbij van onschatbare waarde. Met één been in de kerk en één been in de samenleving.
Het komt ons voor dat meneer Marcouch een probleem heeft met het orthodoxe christendom. Zijn fulmineren tegen orthodoxe christenen, omdat “deze misstanden maar al te vaak voorkomen” in die gemeenschap raakt kant nog wal. Als het een probleem is, dan is dat een probleem van ons allemaal, en al helemaal niet iets wat de SGP zou proberen weg te moffelen.
Marcouch gebruikt vaker bewust populistische termen. Eerder twitterde hij over reljongeren op het christelijke Urk, waarbij hij hen ‘terroristen’ noemde. Dat is behoorlijk ongelukkig gekozen. We weten allemaal dat terroristen erop uit zijn om dood en verderf te wereld zaaien.
Door de aandacht die de mannenbroeders momenteel ontvangen, vanwege hun bijzondere positie in beide Kamers wordt er veel over de SGP gesproken. De vooroordelen buitelen over elkaar. De opmerkingen van Marcouch plaatsen we daarom in een breder kader. Te denken valt aan opmerkingen van Jan Mulder in De Wereld Draait Door, Prem Radhakishun in Spits en Marleen Barth bij de NOS. Zij laten zich allen zeer lasterend uit over de SGP, terwijl hun opmerkingen niet worden weersproken. Want zoals zij het zeggen, zo is het. Marcouch handelt hierbij ook nog eens behoorlijk hypocriet, omdat hij als PvdA-politicus van mening is dat we meer solidariteit nodig hebben, meer binding moeten zoeken. Kortom: het moet eerlijker.
In tussen leveren de Kamerleden van de SGP een constructieve bijdrage aan het debat in Den Haag. Net als voorheen zet de SGP zich in voor studenten, voor ouderen, voor gezinnen. De SGP heeft een aantal standpunten die haaks staan op de opvattingen van een meerderheid, maar juist in een democratie moet dat kunnen. In een goede democratie worden minderheden – mits zij zich voegen binnen de kaders van de rechtsstaat – volop gerespecteerd en beschermd. De opmerkingen van Marcouch dragen niet bij aan een goed debat over de positie van een minderheid die eeuwenoude wortels in Nederland heeft. Dat is jammer. Marcouch mag best iets minder hoog van de minaret blazen.
Het zou de PvdA sieren een excuus te maken, want de opmerkingen van Marcouch zijn zeer tendentieus en onbeschoft. De kloof tussen politicus en reaguurder was nog nooit zo klein.
© foto Roel Wijnants
Geheel mee eens. Marcouch betoonde zich een laf politicus. Eerst met welbedoelde intentie de SGP schofferen en als daar kritiek op komt, zich beklagen over ‘agressie’. Ja, wie zulke stuitende dingen zegt, kan rekenen op heftige reacties.
Wat een gezond stuk! Waarom proberen mensen via de media de gemiddelde Nederlander tegen de SGP in stelling te brengen? Vermoedelijk omdat ze behoren tot het blok der oppositie. Dit blok heeft ingezet op alles met de verkiezingen, maar verloor ook alles. Alle haatdragende uitingen zijn dan ook niets anders dan verkapte vormen van jaloersheid van deze mensen. We moeten dus zelfs medelijden hebben met deze arme, arma mensen.
Mag ik één tip geven? Wil je een sleutelpositie? Wees dan constructief, het nieuwe toverwoord voor invloed op het regeringsbeleid. Iedere partij heeft de sleutel tot de sleutelpositie dus zelf in handen.
Wat mij nog wel het meest verbaasd is dat hij met zijn vinger naar de SGP wijst, terwijl hij als PvdA’er met islamitische achtergrond nog heel wat werk te verzetten heeft, alvorens iets te mogen zeggen over ‘terroristen’ en zaken als geweld en incest.
Ik zal de open deur maar niet verder intrappen.
Een fantastisch stuk. Het bestaan van deze website, en het gegeven dat notabene een voorman van wat de media de ‘grootste concurrent’ zouden noemen hier deze mening ventileert, geeft al aan dat openheid van nature bij deze groep hoort.
Toch is dit weer een hullie-zullie debat. Wij (de christenen) voelen ons gekwetst door hen (politicus, reaguurder, maakt het uit). Vastgesteld wordt dat (1) de gemiddelde maatschappijdeelnemer en zelfs politicus de SGP en haar achterban nauwelijks kent en (2) hier ongelooflijk lomp over mag spreken in de media. Het gevaar bestaat ‘die ander’ dan maar op een hoop te gooien met de gemiddelde reaguurder. Dit terwijl Jezus zoveel van de wereld hield.
Oke, toch nog iets scherper dan. Een Amerikaans christen is statistisch gezien eerder geneigd voor de doodstraf te zijn, tegen de hulp aan minderheden, voor oorlogen, en geen tegenstander van rascisme (vrij naar Brian McLaren, zie CV Koers deze maand). De SGP en CU voelen dit in het debat met de PVV. Hoe gaan wij, mannenbroeders, en onze voormannen hiermee om?
Kleine correctie op deze passage: “Het is buitengewoon vreemd dat geen enkele media – met uitzondering van het ND en het weblog Dagelijkse Standaard – ”
In het Reformatorisch Dagblad van maandag 6 juni heeft de politieke redactie in de rubriek Parlementvaria ook aandacht besteed aan deze kwestie.
Begrijp werkelijk niet waar alle opwinding over die tweet vandaan komt. Alleen al die reacties bewijzen dat bepaalde taboes dus niet besproken mogen worden van de SGP achterban? Triest, want taboes zoals incest, huislijkgeweld, tienerzwangerschappen etc. komen binnen alle religies en groepen. Die man baseerde zich op eerdere bezoeken aan bepaalde (sgp) gemeenten, en is altijd van de taboes doorbreken, dat doet hij ook binnen de moslimgemeenschap. PEACE!
Mooie foto bij een nietszeggend artikel. Wat Marcouch over de SGP zegt laat mij volkomen koud. De denigrerende verwijzingen in zowel het artikel als sommige reacties naar de moslim achtergrond van Marcouch stuiten mij tegen de borst. Als dat de reacties zijn die Marcouch uitlokt dan zou ik Marcouch willen adviseren om er nog een schepje boven op te doen.
@Vincent Harris: Waarom stuit je de opmerking over de moslim achtergrond wel tegen de borst en de tweet van Marcouch laat je koud? Vanwaar die selectieve verontwaardiging?
Het heeft natuurlijk alles te maken met de huidige positie van de SGP als een soort machtsfactor. Politici zijn uiteindelijk allemaal uit op invloed en soms zelfs op macht. Het steekts de linkse oppositie dat zij op dit moment met zijn allen minder invloed hebben dan die kleine SGP. Daarom proberen ze allemaal de SGP neer te zetten als een achterhaalde club die discrimineert en de achterban van de SGP als gesloten, wereldvreemd en zelfs nog ergere insinuaties zoals Marcouch doet. Een bekende politieke truc. Laf is het juiste woord zoals Remco al zegt. Als iemand iets dergelijks over marokkanen of moslims had getwitterd was het land te klein geweest.
Prachtig dat de ChristenUnie deze SGP jongeren een platform geeft om hun mening te ventileren; zo hoort het!
En Twitteren? Wat mij betreft is er een oud gezegde dat precies aangeeft wat Twitter in veel gevallen is; “Gekken en dwazen schrijven hun namen op muren en glazen.”
Ik heb de hele twitterophef niet gevolgd, maar de hier geciteerde tweets van Marcouch zijn inderdaad tamelijk onbeschoft en insinuerend. (Wat overigens allerminst wil zeggen dat ik meega met de stelling van Dijkgraaf in het interview dat de SGP ‘de meest vrouwvriendelijke partij is’.) Op Joop.nl heeft een andere PvdA-er, Pierre Heijnen, ook al een opgewonden, maar inhoudelijk zwak stuk geplaatst, waarin hij Donners gebrek aan actie tegen de SGP hekelt.
Overigens hebben we hier volgens mij wel een voorbeeld van de dynamiek waarvoor ik eerder elders op deze site waarschuwde: het is een kleine stap van ageren tegen de islam en (sommige) moslims naar ageren tegen andere (onbegrepen en obscuur gevonden) minderheden, zoals de SGP-achterban en andere christelijke denominaties. Marcouch verpersoonlijkt deze stap; hij scheert besloten religieuze gemeenschappen als orthodoxe moslims en orthodoxe christenen over één kam. Anderen hebben het over de SGP als ‘poldertaliban’. Dat kun je onterecht vinden (de vergelijking met de taliban is natuurlijk absurd), maar de beeldvorming is er.
Over beeldvorming gesproken: het plakken van het etiket ‘terroristen’ op Urkse reljongeren is inderdaad weinig adequaat, maar zijn de geachte SGP-jongeren het met mee eens dat dit etiket net zo min past op Marokkaans-Nederlandse reljongeren in het Goudse Oosterwei? Gaat de SGP dan voortaan ook protesteren tegen het routineuze gebruik door de PVV van de term ‘straatterroristen’ voor (moslim)jongeren die weliswaar ontzettend onwenselijk of zelfs crimineel gedrag vertonen, maar absoluut geen ‘dood en verderf zaaien’? Zo nee, dan moet je ook niet klagen over de onheuse bejegening die rotjongens uit het christelijke volksdeel ten deel valt.
Het anti-islamklimaat, waar de SGP niet onwelwillend tegenover staat (en waar redelijk wat christenen met PVV-sympathieën zelfs actief aan meewerken), kan zich dus weleens tegen SGP-ers en andere christenen keren. Mijn indruk is dat de SGP wat ambivalent staat tegenover het gerotzooi met de godsdienstvrijheid voor moslims dat de PVV bepleit. Niet alleen uit principiële overwegingen (een godsdienstvrijheid die niet voor alle religies geldt, is geen godsdienstvrijheid), maar ook voor haar eigen hachje doet zij er goed aan zich ondubbelzinniger te keren tegen het beperken van de godsdienstvrijheid voor wie dan ook.
@V. Leeuwen: Die reacties bewijzen niets meer dan dat Marcouch onbeschoft en onbehouwen was. Als je als groep beschuldigt worden van huiselijk geweld, incest en tienerzwangerschappen, alleen omdat ze anders denken over vrouwen en hun rol (en die heeft niets te maken met incest, huiselijk geweld en als tiener zwanger raken) is het niet zo gek dat je daar verontwaardigt over bent.
De foto van Marcouch is van mij
de namen9 Wouter van den Berg en Dirk-Jan Nijsink staan bij het artikel maar naam van de fotograaf is niet te zien
terwijl gebruik alleen is toegestaan onder bepaalde voorwaarden nl
Naamsvermelding — De gebruiker dient bij het werk de door de maker of de licentiegever aangegeven naam te vermelden
zie de url die is meegestuurd
graag aanpassen of de foto verwijderen aub