Sommige mensen zijn gezegend met een overzichtelijk wereldbeeld. De ‘joods-christelijke pastor’ Ben Kok is zo iemand. Hij is de opsteller van de verklaring van evangelische voorgangers die de komst van het door Geert Wilders mogelijk gemaakte kabinet ondersteunen. Mensen met bezwaren tegen de islam die zijn verklaring niet ondertekenen, noemt hij zonder dralen ,,politiek-correcte lafaards’’.
Als je zo de toon zet, ben je snel uitgepraat. Maar goed, nu de aanklacht klinkt en de temperatuur in het islamdebat weer oploopt, moet ik mezelf de vraag maar stellen.
Zeker nu ik me een paar dagen in Caïro op enige afstand van Nederland bevind en in een omgeving verkeer waarin ik moeilijk blind voor de uitwerking van de islam kan zijn. Ben ik een politiek-correcte lafaard?
Ik laat de nogal ongepolijste typeringen van de verklaring met betrekking tot de islam en Mohammed even voor wat ze zijn en wend me maar tot mijn christenvrienden in Egypte.
,,Natuurlijk is de islam niet alleen een religie, maar ook een politieke ideologie’’, zei Mikhail toen ik met hem een paar Nederlandse politieke dilemma´s doornam. ,,Loop hier naar buiten en je merkt het en als christen ervaar ik dat iedere dag.’’ De gedachte dat moslims in het Westen zending mogen bedrijven, terwijl christenen in Arabische landen moeten zwijgen, is voor hem een gekmakende. Ook een oudere Egyptische professor met wie ik sprak, uitte zijn zorgen. ,,Al in 1974 waarschuwde ik Engelse christenen voor de groei van de islam in hun land’’, zei de een.
,,Maar ze namen me niet serieus en zeiden dat mijn angst voor de islam voortkwam uit het minderwaardigheidsgevoel van een christelijke minderheid in een islamitisch land. En nu komen ze er zelf achter.’’
Druk van islam
Als je optrekt met Arabische christenen of ex-moslims is het lastig om lang politiek correct te blijven. Zij zullen je vertellen hoe ze de druk van de islam ervaren, hoe ze intimidatie, haatpreken en geweld van nabij hebben meegemaakt. Als je ziet dat in ieder land met een islamitische meerderheid de vrijheden en rechten van minderheden beperkt worden, schept dat ook weinig vertrouwen. En iedere serieuze christen die God in Jezus Christus heeft leren kennen, kan niet onberoerd blijven bij wat de islam beweert over onze Heer en Heiland. Hij zou niet Gods Zoon zijn, niet aan het kruis gestorven en niet zijn opgestaan. De heilsfeiten waar het christelijk leven mee staat of valt, worden door de islam vierkant ontkend. Dat schept toch een afstand als je de interreligieuze dialoog wilt aangaan.
Als het politiek correct is om in de islam alleen maar een vredelievende, esoterische verschijning te zien, dan ben ik het niet.
Ik erger me aan de bijna neerbuigende manier waarop progressieve politici menen moslims te moeten beschermen tegen verbale religiekritiek. Ik vind het ongehoord dat politici die in tradities staan die het christendom hebben beschimpt en die de mond vol hebben van de scheiding tussen kerk en staat, nu ramadanfestivals sponsoren. Nee, ik geloof niet dat ik heel erg politiek correct ben. Een lafaard dan? Moet ik de daad bij het woord voegen en de verklaring van Ben Kok ondertekenen?
Dappere politici
De verleiding waar christenen al veel vaker voor hebben gestaan, en nu weer, is om een heilig doel met onheilige middelen te bevechten. Bij de diepe kloof die ik ervaar tussen islam en christelijk geloof, bij alle zorgen die ik heb over de culturele toekomst van Nederland, geloof ik dat het woord van Christus tot Petrus ook nu geldt: ‘steek je zwaard weer in de schede’. In de geestelijke strijd tegen de islam kunnen Wilders en zijn symptoombestrijding ons niet redden.
Alleen als ons land en ons continent hun geestelijke wortels weer ontdekken, kunnen ze weer gaan bloeien. Lege kerken zijn een ingrijpender probleem dan die paar volle moskeeën. En als we onderwijsvrijheid en andere rechten exclusief inperken voor moslims, dan proberen we de duivel met Beëlzebul uit te drijven. Dan nemen we net als Petrus het zwaard op en verlagen we ons tot onheilige middelen.
Is dat alles? Natuurlijk niet.
Daar waar de rechtsstaat in het geding is, waar vrijheden van ex-moslims onder druk staan, daar ligt een politieke taak die dappere politici ter hand moeten nemen.
Rechtschapen politici komen op voor verdrukte minderheden in islamitische landen, bestrijden moslimfanatici die geweld niet schuwen, leggen financiële ondersteuning voor religieuze en culturele instellingen vanuit onvrije landen aan banden en gaan het debat met moslims aan over centrale waarden van onze samenleving. Want het grootste deel van de islam heeft zich nog nooit verzoend met politieke en religieuze vrijheid.
Maar diezelfde rechtschapen politici zullen evenzeer pal staan voor de rechtsgelijkheid van alle Nederlanders en zullen geen rechten voor een deel van de samenleving opeisen die ze de islamitische minderheid niet gunnen.
Het is de smalle weg tussen politieke correctheid van sommige progressieve politici en de onheilige middelen van een eenmansstichting.
Kun je principes verdedigen met middelen die tegen die principes indruisen? Ik denk van niet. In die zin ben ik het met Segers zeker eens, zij het dat hij dit toespitst op christenen, waar ik denk dat het een dilemma is waarmee vrijwel iedereen vroeger of later en niet zelden met enige regelmaat te kampen heeft.
De oplossing die Segers, min of meer tussen neus en lippen door, voorstaat, is – hoe kan het ook anders – een herkerstening van het westen. Ik denk dat dit slechts de eeuwigdurende strijd om de macht tussen de verschillende stammen zal bevorderen. Ik verwacht meer van democratische middelen en in het kader daarvan een wettelijk terugdringen van religie tot de individuele persoonlijke levenssfeer.
Het is een kwestie van het zuiver toepassen, maar vooral handhaven van democratische beginselen.
De Islam vertegenwoordigd een politiek-ideologische dimensie en de aanwezigheid van Moslims in het westen is derhalve al de aanwezigheid van die politiek-ideologische dimensie?
Nou als dat zo is, is de aanwezigheid van de westerling in niet-westerse landen dan ook niet meteen al de aanwezigheid van een politiek-ideologische dimensie? Want heeft niet elke menselijke beschaving een noodzakelijke politieke dimensie en zijn westerlingen dan geen representanten van hun beschaving – en bijgevolg ook van de politieke dimensie van die beschaving ? Ik bedoel, laten we veronderstellen dat Segers gewenste kersteningproces zich op miraculeuze wijze succesvol zal voltrekken in Nederland, zal dit dan geheel zonder politieke consequenties zijn? What about het succes van een dergelijk proces in andere niet-christelijke landen? Zal dat geheel zonder politieke consequenties zijn? Natuurlijk niet! Zelfs al de participatie van de CU in de voorgaande regeringsperiode heeft duidelijke christelijke sporen achtergelaten: m.a.w. in elke zelfrespecterende perceptie op de realiteit licht een politieke dimensie besloten die onwenselijke consequenties heeft voor de andere (vaak gemarginaliseerde) groepen in de maatschappij.
Want ervaart de christen in Nederland niet een jarenlange marginalisatie door de politieke percepties van socialistische hetzij liberale atheïstische groepen? Segers uitspraak: “Ik vind het ongehoord dat politici die in tradities staan die het christendom hebben beschimpt en die de mond vol hebben van de scheiding tussen kerk en staat, nu ramadanfestivals sponsoren” – is wat mij betreffend treffend voor dat zeurende gevoel van jarenlange marginalisatie die ik vaker bij Nederlandse christenen heb waargenomen.
En dan wat betreft de waarschuwing van de Egyptische professor: stel jezelf de vraag; wat is het effect geweest van de westerse aanwezigheid in bijv. Afrika & Amerika? Sterker nog, wat is nu nog steeds het effect van de aanwezigheid van de westerling in dergelijke gebieden? Luister naar de verhalen van de Indianen uit Noord-Amerika en/of van de Afrikanen uit Zuid-Afrika en je zal onmiddellijk een politieke dimensie bespeuren in de aanwezigheid van de westerling die hen als inheemse bevolking geen windeieren heeft gelegd. De aanwezigheid van de westerling betekende altijd religieus-politieke kerstening en/of politieke democratisering ten koste van de inheemse culturen. Sterker nog, het betekende altijd zwarte gettovorming en/of rode reservaatvorming tegenover prachtige aristocratische steden & buitenwijken waarin de witte westerlingen leefden. Nou, is het dan zo gek dat de aanwezigheid van de moslim in het westen gepaard gaat met de zgn. – door Fortuyn en co. zo oppervlakkig gedefinieerde – islamisering? Want laten we eerlijk zijn, als we al ergens achter zijn gekomen m.b.t. de aanwezigheid van moslims waar zijn we dan nog meer achter gekomen behalve dan de aanwezigheid van wat halalslagers hier en wat moskeeën daar? Deze wedervraag had Segers de professor wat mij betreft wel mogen stellen.
En dan de veronderstelde druk van de Islam? Segers, heb je wel eens goed met Surinamers en/of Antillianen gesproken over de druk die jullie inheemse Nederlanders nog steeds op hen uitoefenen als de gemarginaliseerde groepen binnen de moderne westerse geschiedenis. Zelfs vandaag de dag durven zij als nakomelingen van slaven niet echt te spreken over de slavernijperiode. Zelfs vandaag de dag worden zij nog niet gezien als inheemse westerlingen maar als representanten van niet-westerse culturen, ofwel allochtonen. Verder, denk jij nu echt dat zij geen excuus van de Nederlandse overheid verlangen en/of herstelbetalingen voor de totale vernietiging van hun Afrikaanse cultuur, taal, godsdienst enz.? Als Surinamer kan ik stellen dat we het allemaal willen alleen durven we het niet op te eisen vanwege een intense angst voor vervelende consequenties en/of buitensluiting! Spreek maar eens met ons vanuit dezelfde compassie als waarmee jij met de christenen in Egypte spreek en je zult het ongetwijfeld horen.
Ergo: denkt Segers nu echt dat als de kerken weer vol stromen dat de zgn. rechtsgelijkheid gewaarborgd blijft? De roep om verwerping van art. 1 van de grondwet zal dan alleen nog maar luider klinken dan het nu al doet – als dat al mogelijk is. Hoe moeten we anders het vurig enthousiasme vanuit, veelal SGP kring, voor de PVV interpreteren? Juist op dit proces anticipeert de zelfbenoemde Joods-Christelijke pastoor, Ben Kok. Inderdaad, zoals de Koran zegt, “Oh mensen van het boek, omkleed de waarheid niet met leugens” (3:71).
Daarnaast wat de rechtsgelijkheid betreft: is dit nu echt wat de Koptische christenen in Egypte willen? Segers weet vast wel wat de respons van Paus Shenouda de 3e was op het besluit van de Egyptische Hoge Raad van 29 mei 2010 waarin geregeld werd dat gescheiden christenen mogen hertrouwen. Shenoudah verzette zich heftig want volgens de Koptische Kerk kan de christen – overeenkomstig Jezus’ Bergrede – slechts in drie gevallen hertrouwen: nl. na overspel, overlijden en/of afvalligheid. Shenouda de Paus beriep zich op de religieuze vrijheid uit de Koran en citeerde zelfs nog een vers uit de Koran in zijn wekelijkse preek om zijn punt kracht bij te zetten: “en laten de mensen van het Evangelie hun oordelen vellen volgens wat God daarin heeft geopenbaard. En zij die hun oordelen niet vellen volgens wat God heeft geopenbaard zijn de verdorvenen” (Koran 5:47). Shenouda de Paus ging zelfs nog zover door op 10 juni 2010 in de grootste Egyptische krant al Ahram te stellen dat als de Egyptische overheid zich met de Kerk wilde verzoenen dat het de Islamitische shari’ah zou moeten implementeren. M.a.w. Segers, streven de Koptische christenen in Egypte echt naar rechtsgelijkheid of streven zij naar de rechtsdiversiteit die het bestaan van de Koptische christenen binnen die context altijd al heeft gediend en mogelijk heeft gemaakt?
Vergeet niet Segers dat de 30 a 40 jaar aanwezigheid van moslims in het westen niets is vergeleken met de eeuwenlange aanwezigheid van christenen in moslimlanden. En dan nu al de steeds maar harder klinkende roep in Nederland om te moeten mogen discrimineren inclusief jouw vileine inpassing van dit sentiment binnen jouw argumentatie. Foei Segers, foei! Als dit de principes zijn die we van jouw smalle weg kunnen verwachten dan rest mij niets anders dan angst voor de toekomst van moslims in Nederland & Europa?