Open brief aan het partijbestuur van de ChristenUnie
Geacht bestuur,
We hadden een mooi congres, vorige maand! We prijzen ons gelukkig met een partij als de ChristenUnie, de partij die wars is van paniek en opgeblazen veranderingsretoriek. Die partij die niet in paniek raakt van een zeteltje verlies. Rouvoet, Schuurman en Slob toonden zich echte ChristenUnie-leiders door nog maar eens te benadrukken wat onze basis is: de Bijbel als het woord van God. Er ging iets geruststellends van uit.
Hoe geruststellend het ook klonk, er lijkt iets met de ChristenUnie aan de hand te zijn. Sinds de partij vanaf halverwege het vorige decennium -met succes- lonkte naar evangelische, katholieke en zelfs niet-kerkelijke kiezers, is de voorheen algemeen geaccepteerde reformatorisch-gereformeerde Bijbelinterpretatie minder vanzelfsprekend geworden. Dat is duidelijk te zien aan de discussie over de rol van homoseksuele (actieve) leden. Met één been staat de ChristenUnie in de oude traditie, waarin we allemaal hetzelfde uit de Bijbel haalden en homoseksualiteit als zonde afdeden.
Met het andere been staat de ChristenUnie in de realiteit van een verbrede partij, waarin een eenduidige Bijbelinterpretatie niet meer voor zich spreekt. Die spagaat was duidelijk zichtbaar, toen partijleider Slob bij Nieuwsuur, de avond na het congres, weer over het (ontbreken van een) homostandpunt in verlegenheid werd gebracht. In uw reactie op het evaluatierapport schrijft u ook zelf: “Niet alleen de omgeving, de context waarin de ChristenUnie opereert is veranderd. Ook de christelijke gemeenschap zelf is in ontwikkeling en beweging. Vooral jongeren kijken meer relativerend naar kerkgrenzen.(…) Orthodox-gelovige katholieken en christenen in de gereformeerde en evangelische traditie zien elkaar steeds meer als bondgenoten. Tegelijk neemt de binding aan christelijke instituties af.”
Dat is een spagaat waarin onze partij de komende tijd vaker terecht zal gaan komen. De thema’s waar de ChristenUnie zich altijd op heeft onderscheiden -abortus, euthanasie, homohuwelijk, vrije zondagen- zijn sterk verbonden aan de manier waarop we de Bijbel lezen. Omdat de zeer diverse leden van de ChristenUnie de Bijbel op zeer diverse manieren lezen, wordt het moeilijk om een enkele exegese als correct te bestempelen. Dat is niet erg, maar de verbreding van de partij brengt de verantwoordelijkheid met zich mee nieuwe duidelijke keuzes te maken. Gaan we terug naar de partij waarin één Bijbelinterpretatie mogelijk was, en nemen we daarbij op de koop toe dat een deel van leden en kiezers ons de rug toekeert? Of accepteren we de consequenties van de verbreding van de ChristenUnie en gaan we op zoek naar de gedeelde waarden die we uit het woord van God halen? Zijn we een getuigenispartij, of gaan we verder als programpartij?
De tijd om opnieuw na te denken over hoe we Gods woord politiek vertalen is opnieuw aangebroken na een periode waarin de verscheidenheid onder de ChristenUnieleden ontegenzeggelijk is toegenomen. Een veranderende maatschappelijke en politieke context vraagt om een nieuwe positionering, zegt ook het evaluatierapport. Die conclusie van het rapport mag niet meer zonder gevolgen blijven.
Die nieuwe positionering moet vooraf worden gegaan door een nieuw bewustzijn van de plaats van de bijbel in de ChristenUnie-politiek. We moeten op naar een nieuwe koersvastheid. De ChristenUnie moet met die nieuwe koersvastheid weer richtingaanwijzer zijn voor een verdoolde samenleving, antwoorden formuleren op de seculiere wereld om ons heen waar grote verhalen zijn verbleekt, de angst regeert en vertrouwen ontbreekt.
Het Woord van God zal en moet altijd onze basis blijven, daar zijn we het allemaal over eens. Op het congres was die eensgezindheid ontroerend te voelen, ‘Samen in de naam van Jezus’. De eerlijkheid gebiedt ons nu kleur te bekennen over de manier waarop we, als unie van allerlei soorten christenen, die eensgezindheid opnieuw gaan vertalen in frisse antwoorden en breed gedragen standpunten.
Met hartelijke groet,
Mart Keuning
Robert Heij
Ja, en? Wat willen jullie nu eigenlijk zeggen? De laatste tijd verschijnen er meer van dit soort artikelen in de pers en op Opunie. Prachtige woorden, maar je kunt er alle kanten mee op. Is dat de nieuwe positionering?
Om maar met het homostandpunt te beginnen. Er wordt voortdurend gezegd dat de partij daarover geen standpunt heeft. Hoezo niet? Het verkiezingsprogramma spreekt duidelijke taal over het huwelijk als een instelling tussen een man en een vrouw. De gedragscode van de partij zegt dat iedereen die op een geloofwaardige manier de ChristenUnie inclusief het verkieizings- en kernprogramma kan vertegenwoordigen welkom is. Wat zou er dan nog meer gezegd moeten worden? Dat antwoord had Arie Slob in Nieuwsuur ook moeten geven, zonder zich te laten verleiden tot uitspraken over specifieke situaties.
Wil je het programma aanpassen, dien dan een motie in op het volgende congres zou ik zeggen.
Verder zou ik jullie willen vragen om dan eens wat concrete voorbeelden te geven van “frisse antwoorden en breed gedragen standpunten”.
Het antwoord van Rolf zag ik wel een beetje aankomen. Het is ook terecht: de constatering dat de partij is veranderd en dat de reformatorische eensgezindheid van enkele decennia is verdwenen, is terecht en belangrijk. Maar daar bereik je verder niets mee. Ik heb ook nog nooit een brede partijdiscussie zien uitlopen op een heldere, consequente koers. In pluriforme partijen leidt brede discussie meestal tot bloedeloze compromissen. De “reformatorische heiligen” die in CU-kring zo geëerd worden, waren bij uitstek solisten. Groen en Kuyper maakten zich niet afhankelijk van brede discussies, maar formuleerden zelf hun koers. Datzelfde kan je zeggen van de bijdrage van Verbrugh aan het GPV of Schuurman en Rouvoet aan de RPF.
Wat de “homokwestie” betreft: merkwaardig dat Rolf daar een helder standpunt in ziet, maar vervolgens wel waarschuwt bij dat zo heldere standpunt vooral geen concrete voorbeelden te noemen. Als het zo helder is, dan moet het ook met voorbeelden geïllustreerd kunnen worden. Juist de voorbeelden tonen aan dat het CU-standpunt niet helder is. In feite mag elke lokale afdeling zelf bepalen hoe ze omgaat met homo’s. Soms worden ze weggepest, soms legt niemand ze iets in de weg. Allemaal goed.
Maar de essentie van deze discussie, is dat protestanten katholieker aan het worden zijn. Dertig jaar geleden was het simpel: je had de leer, en als het leven daarmee niet strookte, dan was dat jammer voor het leven. Reformatorische rechtlijnigheid was superhelder. Men kruipt wat meer naar de katholieke visie toe, dat handhaven van de leer zeer belangrijk is, maar dat dit niet betekent dat iedereen die hiervan afwijkt buiten de gemeenschap moet vallen. Daarover ontstaan steeds meer discussies en bestaat ook steeds meer onenigheid. De waarde van bovenstaand artikel is dat het dat hardop constateert. Het biedt inderdaad geen oplossing. Ik denk dat een echte oplossing afscheid van een deel van de achterban tot gevolg zal hebben.
sympathieke oproep van Mart en Robert. de reacties in de diverse media tonen voor mij weer aan hoe moeilijk we als christenen om kunnen gaan met de vrijheid die ons geschonken is. bovendien spitst de discussie zich gelijk toe op de randverschijnselen die voor een doorsnee christen een ver van hun bed show zijn maar die wel tot lakmoesproef voor de ware christen worden gemaakt. zou het niet veel vruchtbaarder zijn om de discussie aan te gaan hoe we als christen in het leven staan, wat onze verhouding is t.o.v. onze medemens, de wereld om om ons heen en onze verantwoordelijkheid daarvoor, in plaats van elkaar de maat te nemen over homo’s, euthanasie etc…? christelijke politiek begint bij jezelf en niet bij de ander
ja, willen we met elkaar een christelijke partij zijn volgens de Bijbel, of een partij waarin iedereen zijn eigen draai aan Gods Woord mag geven?
Citaat: ‘De thema’s waar de ChristenUnie zich altijd op heeft onderscheiden -abortus, euthanasie, homohuwelijk, vrije zondagen- zijn sterk verbonden aan de manier waarop we de Bijbel lezen.’
Dat lijkt mij een onjuiste benadering, alsof Gods Woord van elastiek zou zijn; ik meen dat de Bijbel maar op één manier gelezen wil worden: geleid door de Heilige Geest, gewoon lezen wat er staat. Als er iets anders zou kunnen staan als wat God eigenlijk bedoelde, zou het de Heere dan niet gelukt zijn om op te kunnen laten schrijven wat Hij dan wél bedoelde?
Zo heb ik vrede met exegese, mits door Gods Geest geleid, maar van het woord interpretatie heb ik geleerd dat het voor de grofste verkrachtingen van Gods Woord werd gebruikt. ‘Gewijzigde inzichten’ vertolken voor mij te vaak het aanpassen van de Bijbel aan wat wij zouden willen dat er zou moeten staan. ‘modueuze’ verdraaiingen, inlegkunde noemden we dat vroeger.
Heerlijk, als onze jongeren meer relativerend naar kerkgrenzen kijken!! Daarom pleit ik er altijd voor dat alle christelijke kerken een politiek tehuis bij de ChristenUnie moeten kunnen vinden. Ook dus die waar ooit de SGP uit is ontstaan.
Het is mijn stellige overtuiging dat als we alle kerken samen zouden voegen, we tot de meest ideale kerk als mogelijk zouden kunnen komen. Bijbelgetrouwheid [a.u.b. zonder te veel aanhangende paperassen] zou daarin leidend voor de samensmelting moeten zijn.
Zo kan m.i. de ChristenUnie de meest ideale politieke partij worden van alle die er zijn.
Even sorry voor sommigen: zelf zie ik zo onder andere in dat een samengaan met de SGP bij hen het vrouwenstandpunt in de politiek [niet in hun kerk] deed sneuvelen, [bij ons het dóórslaan] en wij uit de academische salonsocialistische hoek werden getrokken naar genuanceerder beleid.
In mijn Bijbeltje kom ik geen spagaten tegen, die horen m.i. in heel het christendom niet thuis! Als we maar niet van twee walletjes willen eten en dus eerlijk zijn.
Overigens, waarom zou een getuigenispartij niet ook een duidelijk programma kunnen hebben??
Hoe kunnen wij, als we werkelijk in het Licht der wereld wandelen, verliezers zijn?
Ja, ooit zullen we door het groeiend kwaad in onze maatschappij, dus ook in de politiek, gepasseerd kunnen worden, wellicht door de toenemende antichristelijke krachten. Maar zou de Heere ons dan al niet Thuis gehaald hebben? Hoeps, in een ondeelbaar ogenblik. Einde van deze aioon.
@Ben,
Je schrijft:
“ik meen dat de Bijbel maar op één manier gelezen wil worden: geleid door de Heilige Geest, gewoon lezen wat er staat. Als er iets anders zou kunnen staan als wat God eigenlijk bedoelde, zou het de Heere dan niet gelukt zijn om op te kunnen laten schrijven wat Hij dan wél bedoelde?”
Ik ben blij dat ik je gevonden heb: iemand voor wie de Bijbel zo eenduidig en simpel is, “geleid door de Heilige Geest, gewoon lezen wat er staat.”
Zou je dan nu voor ons simpele zielen het verlossende woord willen spreken over alle grote kwesties waar christelijke denkers al twintig eeuwen op kauwen? Ik noem er een paar: vrije wil/predestinatie. Consubstantialisatie versus transsubstantialisatie. Opname vóór de grote verdrukking versus Wederkomst van Jezus. Duizendjarig rijk ja/nee.
En uiteraard alle simpele politieke afleidingen: of de zondag de ‘christelijke sabbat’ is en of die ook via de weg van wetgeving aan niet-gelovigen moet worden opgelegd. Of het áltijd fout is het menselijk leven te beëindigen omdat ‘onze tijden in Gods hand zijn’, óók wanneer Gods hand uit weinig meer bestaat dan een machine die het hart op gang houdt terwijl het lichaam ligt te vegeteren. Of het in een post-christelijke samenleving nog wel wenselijk is een ceremonie als het “huwelijk” in staatshanden te laten en toch te blijven proberen het een exclusief christelijke definitie te geven. Ik noem maar wat simpels.
“Geleid door de Heilige Geest, gewoon lezen wat er staat.” Ik ben benieuwd.
Ik vind het een moedig stuk van Robert Heij en Mart Keuning, en ik hoop inderdaad dat we opnieuw het harde en taaie werk gaan doen van ontdekken wat Gods woord in onze politieke en maatschappelijke context van ons vraagt; om niet te redeneren vanuit historische compromissen tussen stromingen maar vanuit een samen opnieuw lezen en begrijpen van Gods woord.
@Rolf June 1, 2011 at 7:02 pm
Nee, dat is niet de nieuwe positionering, maar het zijn wel de vragen die we onszelf eerst moeten stellen. Voor een partij waar het woord van God zo belangrijk is, is die heroriëntatie noodzakelijk.
Dat we die omgang nog niet op die manier hebben gevonden blijkt volgens mij juist uit het gestuntel over het homostandpunt. Als Slob nu eens gewoon had gezegd dat homo’s natuurlijk van harte welkom zijn bij de ChristenUnie, als men het VKP en andere documenten maar geloofwaardig kan vertegenwoordigen; mooi. Dat heeft hij niet gezegd. Het wordt ook nooit gezegd. Dat is een deel van die tweestrijd waar de brief over gaat.
Nog een voorbeeld: nog altijd moeten Rooms Katholieke leden zich scharen achter de Drie Formulieren (“Paapse mis is een vervloekte afgoderij”), terwijl we ze met de mond hartelijk welkom heten bij de ChristenUnie. Volgens mij moeten we dan een keuze maken. Óf een brede christelijke partij, en die eenzijdige gereformeerde benadering overboord, óf blijven bij die gereformeerde benadering en eerlijk zijn tegen een ieder die zich daar niet in kan vinden: je hoort er niet bij.
@Mart Keuning: Dank voor je reactie; die is al duidelijker dan het artikel. Wat betreft het homo standpunt zijn we het eens.
Wat betreft de drie formulieren; daar wordt volgens mij te moeilijk over gedaan. De Uniefundering is het enige document met een verwijzing naar de drie formulieren en het staat er echt niet zo dat je die formulieren ook moet onderschrijven. Zie het als een historische uitleg waar de ChristenUnie vandaan komt, daar is niks mis mee. Veel reformatorische leden van de CU, maar ook evangelischen hebben moeite met de drie formulieren, maar zijn zonder problemen lid van de CU. Dat moeten katholieken toch ook kunnen? Wij vragen van katholieken die lid willen worden toch ook niet dat zij persoonlijk afstand nemen van bijvoorbeeld het concilie van Trente of de banvloek van Luther?
Ik vind dit eerlijk gezegd nog geen voorbeeld van een fris en breed gedragen standpunt.
Ik wil wel een suggestie geven. Een heldere visie op christelijk ondernemerschap die niet alleen oog heeft voor een klimaat waarin hard werken beloond mag worden met winst, maar ook voor een harmonieuze relatie tussen werkgever en werknemer, voor ontplooiïng van werknemers, balans tussen privé en werk, voor het stimuleren van innovatie, bijvoorbeeld op het gebied van duurzaamheid, etc.
Zo’n standpunt kan gebaseerd zijn op de Bijbel zonder theologische haarkloverijen waar wij als politieke partijen maar niet aan moeten beginnen.
Iets vergelijkbaars zouden we kunnen doen voor Europa. Voor de Islam is Segers al goed bezig. Kortom, dat zijn allemaal onderwerpen die volgens mij voor een politieke partij nu belangrijker zijn dan de formulieren van enigheid. Laten we als partij liever hard gaan werken aan een goed programma met frisse visies en standpunten.
@Alex: ik zie nu ineens jouw vragen aan mij. heel interessant, vind ik.
Ook vind ik dat de Bijbel daar allemaal niet onduidelijk in is voor simpele mensen als jij en ik. [heerlijk overigens hè, om lekker simpel te kunnen en mogen zijn voor de betekenis van de Woorden van onze zo oneindig grote God?!]
Gezien het late [vroege] uur, zie ik bij dag de tijd te kunnen nemen om er op in te gaan, als je tenminste echt geïnteresseerd ben in wat ik met Bijbelstudie [geen theologiestudie dus!!] geleerd heb.
Het donderde nogal weer op de kiesvereniging, zodat ik nu graag m’n bed opzoek. Tot nader bericht dus.
vooraf even Alex, de Bijbel wil voor mij niet anders zijn als voor jou hoor. De Pinkstergeest wil ook in ons allebei hetzelfde werken, vandaar mijn betoog. Geleid door dezelfde Geest herkennen we bekende dingen in de woorden van de ander, dat is toch logisch? Daarom ook noemen we elkaar broeders en zusters in het Geloof; we herkennen dat we wat met elkaar gemeen hebben, toch?
Als rechts gereformeerd ben ik vroeger in de degelijke tijd uiteraard ernstig en zwaar onderheid in de voorzeiden leer en heb ik decennia moeten luisteren naar hoe je de Bijbel moest lezen. Dat was heel vaak niet zoals het er stond. Het woord vergeestelijken hielp de dominee dan weer aan zijn onbetwijfeld gelijk. Alleen snapte ik niet dat andere dominees in andere kerken weer een andere ‘uitleg’ gaven. Raar, want als een en een eigenlijk vijf is, waarom beweren ze in een andere kerk waar ik ook graag kwam dan dat een en een als drie moet worden gerekend?
Decennia later kwam ik op Bijbelstudie bij Bijbelleraren waar een en een gewoon twee mocht zijn. Een verademing voor mij en blijkbaar ook voor al die andere mensen in de zaal, welke ik niet kende en totaal niet wist uit welke kerken ze kwamen. DAT INTERESSEERDE OOK NIEMAND, want we ontdekten dat we één waren in het Geloof!! DAT GUN IK DE CHRISTENUNIE OOK !!
Ja, dan moet je gewoon lezen wat er in de Bijbel staat, geloven wat er staat en betrachten wat er staat, zo leerden we.
Overigens heb ik mijn geloofsopvoeding niet aan theologen te danken Alex, maar aan oude doorgeleide vrouwen, in de bevindelijke kringen ‘Moeders in Israël’ genoemd. Heel echt met de Heere in hun dagelijkse omgang met Hem verbonden. Mijn moeder had dat ook wel.
Klein vraagje: waren die christelijke denkers waar je over sprak, eerst denker of primair christelijk?
‘Wetenschap’ welke vóór het Geloof uitgaat leidt niet tot openbaring maar tot dwaling, wijst de praktijk uit. Wij kennen allen het gebed van de Here Jezus: Vader ik dank u dat u het voor de wijzen en verstandigen [in zichzelf, volgens mij. De intellectuelen dus] hebt verborgen, doch de kinderen geopenbaard. Daarom leerden onze moeders ons ook onze knietjes te buigen voor de Heere, i.p.v. moeilijke boeken lezen. Wel je Bijbeltje, ook bij de ChristenUnie a.u.b.!!
Je noemt: vrije wil/predestinatie [voorbeschikking].
De Here Jezus maakt waarlijk vrij, zegt de Bijbel. Die vrijheid is bedoeld om met een vrije wil Hem aan te hangen, waartoe Hij iedereen!! uitnodigt. [kom tot Mij] De Heere wil een vrijwillig volk!, geen slaven of robots. Hij is zo heerlijk dat iedereen op eerlijke gronden voor Hem kan kiezen.
Wie de Heere afvalt, valt de boze toe. Je blijft niet ergens in het luchtledige hangen, volgens mij.
De duivel laat je niet vrij in je denken, omdat hij er alleen slaven op na houdt. Wie de waarheid niet lief gehad hebben, vallen de leugen toe, zegt de Bijbel. Je gaat die leugen dan dus nog geloven ook!
Ook als wetenschapper! De wetenschap is daar vol van!!
Maak van het woord voorbeschikking, voorkennis, dan is het probleem daaromtrent opgelost. Dan kunnen wij God niet de schuld geven van onze onwil, en wist Hij, voor Wie geen tijd bestaat, reeds van eeuwigheid onze toekomst.
Consubstantialisatie versus transsubstantialisatie. Zelfs de computer kent de woorden niet. Waar mensen allemaal niet mee bezig kunnen zijn!! Consub…. staat niet in m’n woordenboek, ook niet in m’n bijbeltje, gok ik en heb ik als bouwvakker bd ook nog nooit van gehoord. Sorry dus.
‘Neem eet, dit is mijn lichaam’ en ‘neem drink, dit is mijn bloed’, zei onze Heer. Toch? [ik doe het allemaal uit m’n hoofd, want ik kan niet met computerconcordanties omgaan] Dus ik hang de RK lezing aan en weiger dus om aan het avondmaal te gaan zitten denken: nou, dit is wel een erg goedkope wijn van de Aldi, mag het niet ietsje meer zijn?
Ga ik er dus van uit dat ik met een mond vol bloed aan tafel zit? We mogen niet eens bloed drinken van de Heere. Paulus herhaalt die OT orde ook voor ons! Toch pin ik mij vast aan het woord des Heren en wil HEM in mij opnemen ter verlossing en eeuwig leven in Hem. Helemaal!! [heerlijk om simpel te mogen zijn voor God, Die op zoek is naar ons hart, naar onze ziel, niet naar gekift]
Gezegend avondmaal toegewenst!!
Oei, ik ga zwaar door het max. A4tje heen hoor. Doen of knippen?
Deze alinea nog maar even af maken:
Opname voor de grote verdrukking staat niet tegenover de wederkomst van de Here Jezus.
De opname, wegrukking van de Gemeente wordt in de Bijbel ook niet vóór de grote verdrukking beloofd, maar door de meeste uitleggers wordt dat als het meest waarschijnlijk geacht, omdat dit in de geestelijke wereld de weg vrij zou maken voor de antichrist. [de weerhouder is dan weg] Ook is de verdrukking bedoeld voor een onbekeerlijke wereld als straf, als oordeel, om hen tot de God van hemel en aarde terug te roepen en tot berouw te komen. Voor wie hun leven reeds in Christus geborgen weten is dat toch niet nodig?
Omdat de ontmoeting van Christus met de zijnen in de lucht plaatsvindt en hun bestemming de hemel is, [Tess.4], wordt dit niet als wederkomst gezien.
Bij de wederkomst manifesteert Jezus zich als de Messias van Israël, heeft Hij veel engelen en heiligen bij zich, vernietigt Hij het beest en de valse profeet, [het andere beest], vallen er grote klappen onder de vijanden van Israël, oordeelt Hij de volken, gaat op de troon van David zitten en regeert 1000 jaar volgens de vele profetieën, welke daar over zijn, zie o.a. Openbaring 19- 20.
[is ook veel goede lektuur over hoor]
Alex, de politieke afleidingen zijn uiteraard hier bij de ChristenUnie belangrijker.
De zondag als christelijke sabbat zal je nergens tegenkomen in de Bijbel. De sabbat is een goddelijke instelling voor Israël. De zondag is een latere Israëlvijandige uitvinding van de kerk.
Paulus draagt het houden van de sabbat m.i. trouwens nergens op aan de Kerk. Als ze dat van de Nederlandse Vereniging tot bevordering van de Zondagsrust en de Zondagsheiliging, waar ik lid van ben, horen, zal ik zeker geroyeerd worden als ketter. Maar helaas voor ons is het wel zo.
Desalniettemin houd je 6 dagen werken en een dag rust veel langer uit dan steeds 7 dagen werken, vandaar ook mijn lidmaatschap. En een dag aan God wijden, is voor een christen goed besteed!
Moet je dat ook aan niet-gelovigen op willen leggen? Wel gunnen!!, die weelde waar de boze ons vanaf wil helpen. Wat hem al aardig aan het gelukken is, waar onze dochter die bij een zeer grote olieboer werkt, ook al regelmatig slachtoffer van is. Ons inwonende neefje, in de zorg werkzaam, uiteraard helemaal. Maar die moet ‘kalveren uit de put redden’.
Ik stem dus voor een vrije zondag. Zodat adventisten een vrije sabbat moeten mogen en moslims een vrije vrijdag, naar mijn afgeleide mening.
Beëindiging van het leven d.m.v. een handeling, vinden wij bij de CU doden. Pijn bestrijden, wat wel invloed heeft op de tijd welke nog geleefd wordt, achten we bij de NPV acceptabel, is het niet? Het rekken d.m.v. medische poespas, kan een natuurlijk sterven in de weg staan. En bij de Heere in de hemel is het veel fijner dan hier, wat door te veel mensen vergeten wordt. Een hart-longmachine welke geen doel meer dient kan ik niet als de hand van God zien. Na Pasen zingen we: nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles, alles is voldaan.
Durf te leven, bescherm het leven, ook het ongeboren leven, durf als het je tijd is ook te sterven! Ons Geloof is ons daarbij behulpzaam, weten we samen.
Volgens mijn Bijbel wordt een huwelijk in bed gesloten. Zelfs als je met een hoer naar bed gaat, ga je een huwelijk met haar aan, zei de Here Jezus. [toen ik dat ooit zo aan onze kerkelijke pubers leerde, had ik het voortaan te druk met huisbezoek, om nog catechisatie te kunnen geven, zei onze dominee, na klachten der SOW-moeders.]
Ik vind een huwelijk niet zozeer een christelijke als wel een Goddelijke instelling. De Here Jezus refereert daaraan als Hij zich tegen echtscheiding uitspreekt; ‘wat God samengevoegd heeft, scheide de mens niet’. Begin dus niet zomaar een seksuele relatie, leerde ik de kinderen daarom.
De huwelijksceremonie wordt nog steeds op prijs gesteld. En administratieve registratie is voor mij een zeer goede maatschappelijke orde. Toch?
Veel gekke on-Bijbelse dingen gezegd?? Geef jouw visie maar.