Om een nieuwe missie in Afghanistan mogelijk te maken, heeft de coalitie de steun van onder andere de ChristenUnie nodig. De ChristenUnie organiseert de inspraak van leden op dit onderwerp zorgvuldig, wat duidelijk maakt dat de partij het onderwerp terecht herkent als belangrijk en gevoelig. Volgens woordvoerder Voordewind is een keuze nog niet gemaakt. Ik denk dat de ChristenUnie er verstandig aan doet geen verantwoordelijkheid te nemen voor deze missie .
Begin 2010 was de situatie anders, en koos de ChristenUnie terecht voor verlenging. Toen had Nederland zich al gecommitteerd aan inzet in Uruzgan, en was daar al een aantal jaren actief. Nederland had in Uruzgan waardevolle contacten en kennis opgebouwd en blijven was toen daarom een goede keuze.
De vraag is nu echter of Nederland opnieuw militairen in wil zetten in Afghanistan. Daarbij gaat het dit keer om inzet in een ander gebied, waar de waardevolle kennis en contacten opnieuw moeten worden opgebouwd. Het gaat dus om een nieuwe missie, waarbij ook een nieuwe afweging moet worden gemaakt. De ChristenUnie heeft zich eerder laten leiden door de ‘leer van de rechtvaardige oorlog’. Deze traditie stelt onder andere dat bij de inzet van gewapende macht de kans reëel moet zijn dat het doel bereikt wordt. Het sturen van militairen gaat immers om mensenlevens, in de waagschaal gesteld in een land dat anderen toebehoort.
De kans dat de strategische doelen van de trainingsmissie in Kunduz worden behaald lijkt bijzonder klein. Verschillende rapporten van bijvoorbeeld de International Crisis Group wijzen op de slechte vooruitzichten in Afghanistan op alle vlakken, van veiligheid en economische ontwikkeling tot de opbouw van gezonde instituties. Daarnaast hebben de Amerikanen, de belangrijkste troepenleverancier van ISAF, hun vertrek voor halverwege 2011 al aangekondigd. De vraag is wat Nederland kan doen in een land waar overheden door en door corrupt zijn, waar een gemarginaliseerde beweging als de Taliban in een aantal jaren kon uitgroeien tot een sterke volksbeweging en waar geen strategie bestaat die een geloofwaardige kans op verbetering biedt. Vooral voor het trainen van politieagenten geldt dat de kans op succes erg klein is. De desertiecijfers onder agenten zijn in Afghanistan enorm. En als je de verhalen leest van de trainers die eerder in Afghanistan hebben gewerkt wordt heel duidelijk hoe ingewikkeld de opbouw van politie in Afghanistan werkelijk is.
Laten we de NAVO niet in de steek? Ja, in zekere zin wel. Het gaat echter niet om de NAVO. Het gaat om de levens van Nederlandse militairen en van de Afghaanse burgers. Moeten we naar Afghanistan? Ik denk dat we de Afghanen er niet mee kunnen helpen. Daarvoor is de kans op succes te klein. Onze ‘morele verplichting’ om te blijven lag in Uruzgan, en daarin schoot Nederland in februari 2010 al tekort. Met humanitaire hulp, hulp bij wederopbouw en met diplomatieke betrokkenheid kan Nederland het Afghaanse volk blijven steunen. Militairen sturen heeft op dit moment geen zin meer, ook niet als ze politieagenten gaan trainen. De ChristenUnie heeft met D66 en GroenLinks een sleutelpositie bij deze beslissing en moet de verantwoordelijkheid voor deze missie niet nemen.
Lastige kwestie. Ik was tegen de oorlogen tegen Afghanistan en Irak, de ChristenUnie was voor. Maar nu we die landen hebben “geholpen” door tirannie te vervangen door anarchie, wat we van mijlenver hadden kunnen zien aankomen, denk ik dat je niet zomaar kunt zeggen: dit is hopeloos, we pakken onze biezen. De morele verplichting hield niet op met Uruzgan. Die is er nog steeds.
Waarom wordt er geen leden peiling gehouden over de missie naar Kunduz. Regelmatig worden we gevraagd een mening te geven over minder relvante zaken en nu blijft het oorverdvend stil.
Eens met Remco. Dit besluit kun je niet zomaar los zien van Uruzgan zoals Cor stelt in zijn bijdrage. Daarnaast past het ook niet bij het ChristenUnie verkiezingsprogramma om een nogal kille afweging te maken op basis van een aantal rapporten die vooral iets zeggen over het verleden. En als de vooruitzichten slecht zijn, moet je dan niet juist blijven helpen? De uitstpraak dat het gaat om het in de waagschaal stellen van levens van nederlandse miltairen in een land dat een ander toebehoort vind ik ook twijfelachtig. Ik realiseer me heel goed dat de vergelijking mank gaat en misschien levert het boze reactie op, maar als ik zoiets lees dan denk ik toch onwillekeurig aan de begraafplaatsen met vele duizenden graven van jonge buitenlandse soldaten in Nederland. Wisten de geallieerden vooraf hoe groot de kans op succes was?
Internationale verantwoordelijkheid nemen en de Afghaanse bevolking niet in de steek laten na een ‘onderneming’ die het Westen zelf begonnen is lijken mij belangrijke argumenten om juist wél naar Kunduz te gaan.
Wat de fractie ook gaat beslissen, ik hoop dat ze de afweging op dezelfde manier maken als een jaar geleden over de verlenging van de Uruzgan missie en zich niet laten beïnvloeden door de actuele politieke situatie, want dat gevaar ligt op de loer. Dat blijkt ook uit de bijzonder tendentieuze berichtgeving van het ND. Deze krant noemt een onderzoek onder 1850 abonnees die CU stemmen een onderzoek onder de ChristenUnie achterban. Alsof er geen CU stemmers zijn die het RD, Trouw, Telegraaf, Volkskrant, een regionaal dagblad of helemaal geen krant lezen.
De verwoording in het artikel van Cor Oudes doet vermoeden dat het hier opnieuw om een vechtmissie gaat (“sturen van militairen”, “inzet van gewapende macht”, enz). Dat lijkt mij een beetje naar de conclusie toe geschreven en niet helemaal fair. Er gaan militairen mee, maar die gaan om politiemensen te trainen (en in Afghanistan bestaat dat werk niet uit het schrijven van parkeerbonnen). De enige inzet van “gewapende macht” komt van de Duitse militairen die, als lead nation in Kunduz, de Nederlandse trainingsmissie gaan beschermen.
Ik ben er ook niet uit of we hier voor of tegen moeten zijn -er zijn argumenten aan beide kanten, en èrgens moet je ook eens een streep trekken- maar ben het wel met Remco en Rolf eens dat als ‘wij’ (het Westen) troep hebben gemaakt in Afghanistan, we het dan ook moeten opruimen. Plus de vraag die ik de tegenstemmers steeds niet hoor beantwoorden: wat is het alternatief? Terug naar de Taliban? Ik neig toch naar de gedachte dat het destijds niet goed was er naartoe te gaan, en dat het daarom nu niet goed is om er weg te gaan.
Cor roept de CU op geen verantwoordelijkheid te nemen voor de Kunduz missie. Ik zou graag willen reageren op 2 punten die denk ik de kern van zijn betoog vormen.
1) Is geen verantwoordelijkheid nemen voor deze (of een andere) missie een optie en dus een reële en/of rechtvaardige keuze?
Immers als de CU Cor’s (en dat van vele CU leden op de vrienden dag) doet neemt het (en alle leden van de CU met het) wel de verantwoordelijkheid op zich van de gevolgen van die negatieve keuze. De vraag is of dat weldoordacht is. Het lijkt mij uit de door Cor aangevoerde argumenten ook evident dat we Afghanistan / Kunduz niet aan haar eigen lot kunnen overlaten en dat de gevolgen van een nee-keuze niet heilzaam voor de Afghanen zal zijn. De kans is immers groot dat dan het recht van de sterkste zal blijven zegenvieren en de situatie voor de zwakken niet zal verbeteren. Op termijn zal dat waarschijnlijk ook zijn negatieve weerslag op de rest van de regio en de wereld hebben. Dus is nee wel een reeele optie ?
Kortom we hebben dus als zo vaak in het leven niet de keuze uit zwart of wit, maar uit grijstinten. En om een goede keuze uit grijstinten te maken helpt het over het algemeen om meerdere optie op te werken en te evalueren. Het probleem definieren als voor/tegen 1 optie (Kunduz politie missie ja/nee) is dus te simpel.
Ik denk dus dat de CU er dus wijs aan zou doen meerdere opties te bekijken en ook beter te articuleren wat de gevolgen van een Nee tegen de Kunduz missie zou zijn.
2) En wat is een succesvolle en rechtvaardige missie?
Cor stelt dat volgens de ‘leer van de rechtvaardige oorlog’ de kans reëel moet zijn dat het doel bereikt wordt. Vervolgens beargumenteert hij dat dat doel niet bereikt kan worden en dus de missie niet (erg) rechtvaardig is.
Deze redenering is valide, maar alleen indien ook het doel op een goede manier gedefinieerd is. En dat mis ik in deze zaak. Hoe is het doel van de missie en dus het benodigde tijdpad en middelen die daar voor nodig zijn gedefinieerd? Wat vindt de CU daar zelf van? Inderdaad, indien we ons als doel stellen, substantiële veranderingen binnen 2 jaar te weeg te brengen, dan gaan we dat niet halen. Dus kun je je ook vragen of zo’n doelstelling wel reëel is, en of je dan daarom wel de missie als niet rechtvaardig kan verklaren.
Gezien alle uitdagingen die genoemd zijn, onze eerdere ervaringen in Afghanistan, lijkt me dat we onze doelen voor die missie bescheidener moeten formuleren, en een tijdpad van 10-20 jaren, ipv 2-5 jaar moeten kiezen voor de opbouw van Afghanistan. Over zo’n periode is het ook waarschijnlijk dat we van een militair karakter nu naar missies met een meer en meer civiel karkater kunnen overgaan. Bovendien moeten we ons realiseren dat wij dat niet alleen als NL hoeven te doen, maar binnen het kader van EU, NATO, etc.
Dus indien we de gevolgen van een niet-mee-doen ook meewegen, de doelen reëler definiëren, andere opties voor de missie te bekijken, en bereid zijn de vereiste tijd te nemen, lijkt mij de missie wel te rechtvaardigen en te overwegen. Niets doen lijkt misschien in eerste instantie wel aantrekkelijk, maar zou dat op de lange termijn wel eens niet kunnen zijn.
@ Rolf: ik vind je vergelijking met WOII op zich terecht. Ik kan echter alleen maar concluderen dat de geallieerden ingeschat hebben dat zij een redelijke kans hadden om hun doel te bereiken. Het was hun verantwoordelijkheid die afweging toen te maken, het is onze verantwoordelijkheid die afweging nu te maken. Ik denk dat bij die afweging een belangrijke rol speelt dat de kans dat Nederland in Kunduz iets kan bereiken bijzonder klein is. En dan speelt het wel een belangrijke rol dat het gaat om mensenlevens.
@ Alex: ik geloof niet dat er in Afghanistan een onderscheid bestaat tussen ‘vechtmissie’ en ‘iets anders’, als dat onderscheid al ergens bestaat. Het criterium is wat mij betreft ook niet of er gevochten wordt, maar of er militairen worden gestuurd. Dat laatste is hier het geval. Ik benoem overigens wel degelijk een alternatief: een heel aantal Nederlandse hulporganisaties is actief in Afghanistan, en kan dat met jouw en mijn steun ook blijven.
@Remco, Rolf en Alex: ik vind het argument dat het Westen een grote rol speelt in de huidige ellende (overigens in veel gevallen met de beste bedoelingen) een goed en zwaarwegend argument. Mijn tegenargument is dat ik denk (zeker weten doe je nooit in dit soort vraagstukken) dat verlengde aanwezigheid van de NAVO in Afghanistan voor niemand goed is. Dan kun je wel blijven op grond van een morele schuld, maar dat schiet niet op. Het Afghaanse politieapparaat is corrupt, wordt gebruikt in de conflicten tussen krijgsheren en loopt voor een groot deel (met wapens en al) over naar de Taliban. Ik denk niet dat we door te proberen dat politieapparaat op te bouwen iets kunnen ‘rechtzetten’.
@ W.H. Kolkman: het zou de moeite waard kunnen zijn om meerdere opties af te wegen, maar als ik het goed begrijp is het op dit moment een kwestie van wel of niet steunen van het kabinet in haar besluit. De lange termijnstrategie die je voorstelt (10-20) jaar, had een veel grotere rol moeten spelen bij bijvoorbeeld de start van de missie in Uruzgan. Het tijdspad van andere ISAF-landen is veel te kort, en laat niet toe dat Nederland (met die 500 militairen) een tijdspad van 10-20 jaar hanteert. Dat gebeurt overigens ook niet: het kabinet verwacht in 2014 klaar te zijn. Ik denk dat het niet reeel is dat dat doel wordt bereikt.
Keystone Cops opleiding
In totaal zullen 545 Nederlanders naar Afghanistan afreizen.
Minder dan de helft daarvan (225) zal uit trainers bestaan.
Daarbij zijn 40 civiele politiemensen, 50 man van de militaire politie en 125 militairen. 245 andere militairen gaan mee ter bescherming, waaronder 120 man grondpersoneel voor de F16-gevechtsvliegtuigen.
De overige zeventig Nederlanders zijn stafleden.
Keystone Cops Festival
http://www.youtube.com/watch?v=Qg1iVu62hiw
Moeilijk probleem want de volledige destabilisering van Afghanistan is wel degelijk te danken aan de NAVO. Je kunt zeggen wat je wilt maar de Taliban had wel de wind eronder. De Taliban vormde het eerste centrale bestuur ooit in Afghanistan.
Nu kun je je alleen afvragen of we deze schuld ooit nog kunnen inlossen. Afghanistan zal nog decennia nodig hebben om van de huidige problemen te herstellen. Vervolgens moet je je afvragen of ons staatsbestuur met al zijn vertegenwoordigers wel past in een land als Afghanistan. Vergeet niet dat Afghanistan alleen in de atlas 1 land is. In de praktijk is Afghanistan een verzameling min of meer autonome gebieden die geen centraal bestuur trouw zijn. Bovendien hebben we gezien wat er in het verleden is gebeurd als het Westen in een land mensen heeft getraind / opgeleid. Als het Westen zich decennia geleden al met zijn eigen zaken bemoeid had, waren er geen Taliban of Saddam Hussein geweest.
@ Rolf:
De vooruitzichten in Afghanistan zijn niet slecht, ze zijn dramatisch. Zodra de NAVO-troepen een deel van het land hebben schoongeveegd van Taliban-strijders, duiken ze ergens anders weer op en omgekeerd. De terreur van de Taliban onder de lokale bevolking is alleen maar toegenomen, net als de kwetsbaarheid van de lokale bevolking.
Waarom denk jij dat de geallieerden pas op 6 juni 1944 binnenvielen en niet een jaar eerder? Omdat een jaar eerder Duitsland vele malen sterker was en de uitkomst van de invasie helemaal niet vaststond. In het voorjaar van 1944, toen steeds duidelijker werd dat Hitler het Oostfront niet langer kon houden en de Sovjets oprukten richting Duitsland, moest Hitler steeds meer mankracht en materieel inzetten in het Oosten waardoor het Westen kwetsbaarder werd. Kortom: ook de geallieerden hebben simpelweg een kille afweging gemaakt waarbij in 1943 de kosten en baten niet in het voordeel waren voor de bevrijding van Europa en in 1944 wel.
@ Alex:
De missie in Uruzgan zou ook een opbouwmissie worden. Nee, er zou absoluut niet gevochten worden, tenzij de Nederlandse militairen zichzelf moesten verdedigen.
Uiteindelijk is er weinig tot niets opgebouwd, hooguit afgebroken. Een van de zaken die is afgebroken, is het draagvlak in de Nederlandse samenleving voor een missie in Afghanistan. Een ander ding dat is afgebroken, is het vertrouwen van de Afghaanse bevolking in de NAVO-militairen.
Iedere deskundige is het er al sinds het begin van de strijd in Afghanistan over eens. Zodra de NAVO zich terugtrekt uit Afghanistan, zal er een burgeroorlog ontstaan waaruit 1 stam/groepering als sterkste te voorschijn zal komen. Het is zeker niet ondenkbaar dat dat de Taliban zal zijn. De enige manier om dat tegen te gaan, is een permanente bezettingsmacht in Afghanistan. Dat houdt de NAVO echter ook niet vol want niet alleen zullen de lidstaten daar niet aan beginnen maar het Afghaanse volk zal het ook niet accepteren. En dan gaat de NAVO het Sovjet-leger achterna.
@ Cor:
Het is ondenkbaar dat Nederland het doel gaat bereiken om in 2014 een goed werkende politiemacht opgezet te hebben. Niet in de laatste plaats omdat het goed opleiden van een politiemacht langer duurt dan dat maar ook omdat de omstandigheden verre van ideaal zijn.
Overigens hoor ik niemand over een klein praktisch punt: we hebben de capaciteit niet meer om soldaten naar Afghanistan te sturen. De soldaten die net terug zijn, mogen pas over een jaar opnieuw uitgezonden worden. Bovendien zullen vele van hen het leger verlaten, al dan niet door/met (psychische) gezondheidsproblemen, zullen diverse soldaten besluiten een gezin te beginnen waardoor ze enige tijd niet uitgezonden mogen worden en ga zo nog maar even door.
Defensie krijgt nu alle vacatures niet gevuld en een groot deel van de BBT’ers die recent getekend hebben, hebben te horen gekregen dat ze volgend jaar terug mogen komen omdat er geen geld is voor hun opleiding en salaris.
De missie in Uruzgan heeft een fors gaat geslagen in voorraden en materiaal en het gaat 2 miljard en anderhalf jaar kosten om die schade te herstellen. 2 miljard die Defensie overigens niet heeft.
Ik denk dus dat deelname aan deze “trainingsmissie” zo ongeveer het domste is wat ons kabinet kan besluiten op dit moment (ben het zowaar eens met Wilders) en dat er juist een kille afweging gemaakt moet worden. Anders lopen we een groot risico dat het een emotionele afweging, gedeeltelijk uit schuldgevoel, wordt waardoor we ons opnieuw zouden laten verleiden tot een halfbakken, nutteloze missie waarvoor het onverantwoord is dat we mensen vragen hun leven op het spel te zetten.
Afghaanse politie voert ook oorlog volgens de minister van binnenlandse zaken.
Zolang er in Afghanistan geen vrede is, zal de Afghaanse politiemacht ook militair worden ingezet.
De minister van Binnenlandse Zaken generaal Bismillah Khan kon vandaag tijdens een hoorzitting in de Tweede kamer niet garanderen dat door Nederlanders opgeleide politiemensen alleen civiele taken zullen uitvoeren.
D66-leider Alexander Pechtold vroeg om toezeggingen dat in ieder geval in Kunduz de Afghaanse politie niet meer zal worden ingezet voor militaire acties.
‘Helaas is dat onmogelijk zolang er geen vrede en stabiliteit is in Afghanistan’, antwoordde de minister.
Hij gaf wel garanties dat de Nederlandse troepen niet zullen vechten, maar dat is volgens mij lariekoek, de agenten zijn gewoon paramilitairen die het eerst onder vuur liggen.
Dat het nu wat rustiger is komt omdat het nu Winter is en erg koud met sneeuw.
Cor,
Goed punt dat het onderscheid tussen ‘vechten’ en ‘iets anders’ in Afghanistan moeilijk te maken is. Toch moeten we het nog wel één streepje zuiverder neerzetten: de Afghaanse politie die door de Nederlandse politiemensen èn militairen gaat worden getraind zal wel degelijk moeten vechten in de toekomst, het onderscheid is of de Nederlandse afvaardiging dat ook moet. En dat was in Uruzgan wel het verhaal (daar was dit van tevoren ook aangekondigd – in elk geval in gevallen van zelfverdediging), maar bij de nieuwe missie niet (beveiliging is taak van de Duitsers).
Ik denk eerlijk gezegd ook dat Afghanistan nog helemaal niet aan de opbouwfase toe is, en had waarschijnlijk een nieuwe ‘vechtmissie’ ook gesteund. Het alternatief is namelijk burgeroorlog, resulterend in een nieuw Taliban-bewind.
Mbt jouw andere alternatief (inzet Nederlandse hulporganisaties): dat zou zeker in de toekomst een alternatief zijn, maar zonder inzet van de NAVO is het nog helemaal niet veilig genoeg voor die hulporganisaties. Trekken we nu de militairen terug (‘we’ is hier de NAVO – Nederlandse bijdrage mag prima alleen bestaan uit politietraining…), dan is er ook geen plaats voor hulporganisaties. Helpen we nog stabiliseren, dan kunnen we hopelijk in de toekomst wel de transitie maken van minder beveiliging en meer hulp.