In een campagne die steeds meer focust op het sociaaleconomische links-rechtsdilemma, biedt de christelijke politiek een daar bovenuit stijgende visie op de samenleving. Het is dan ook onnodig de SP als maakbare vluchtheuvel te gebruiken of de VVD als neoliberale partij voor de vermogenden. In plaats van één van deze flanken te kiezen, is de christelijke overtuiging in staat om de samenleving als geheel te dienen.
Het vertrekpunt voor een christenpoliticus is altijd de Bijbel, die ons christelijke waarden meegeeft en mensen een leidraad geeft hoe om te gaan met elkaar. Allereerst is dit een appèl op de samenleving, maar dat laat niet weg dat er op overheidsniveau diverse aspecten geregeld moeten worden. Van het handhaven van de openbare orde tot het steunen van behoeftigen. Juist vanuit je christelijke identiteit kan je op al deze kwesties een toegevoegde waarde bieden in de steeds meer polariserende politiek van vandaag.
dienen van samenleving
Het dienen van de naaste, en daarmee de samenleving, staat voor een christen voorop. Dit kan naast vrijwilligerswerk en diaconale hulp ook vanuit de politiek, de plaats waar gezocht wordt naar oplossingen voor maatschappelijke problemen. Juist op deze plaats kan de christelijke invalshoek de brug slaan tussen de het linkse maakbaarheidsideaal en het rechtse vrijemarktdenken. Een christelijke partij is bij uitstek de partij van mededogen en barmhartigheid, maar wijst mensen ook op de eigen verantwoordelijkheid talenten te ontwikkelen.
Juist voor een christen is het van belang die diepste overtuiging te laten spreken in de politiek en niet weg te laten vallen in een seculiere partij, op basis van sociale of liberale standpunten. Christelijke partijvorming geeft de mogelijkheid het christelijk geluid volop te laten horen. Niet om de christelijke mores op te leggen, maar om actief handen en voeten te geven aan je geloof, in samenleving én politiek.
© foto GeS
Beste Robert,
Mooi geschreven bijdrage, maar wat moeten we hiermee? Is dit nu een (verkapte) oproep om CU te stemmen? Of SGP, CDA?
Als je écht wilt dat christenen CU stemmen. vooral omdat het een christelijke partij is, dan zal onze partij zich anders moeten gaan opstellen. Je schrijft mooie woorden over het “uitstijgen boven het scociaal-economische links/rechts dilemma”. Vrij vertaald betekent dit volgens mij niet anders dan een midden-positie innemen, omdat de politiek nog steeds in linke en rechts wordt ingedeeld, hoe vervelend allerlei politici dat ook vinden. Die indeling is volgens mij ook actueler dan ooit, omdat het inderdaad weer gaat over de maakbaarheid van onze samenleving. Vooral in de discussies over de bezuinigingen is het weer ouderwets links/rechts, en dat is ook niet erg. Dan valt er weer iets te kiezen en weet je waar je aan toe bent. De CU hoort wat mij betreft ook echt in dat midden thuis.
Daarom vind ik het ook weer zo verschrikkelijk jammer dat mijn eigen partij twee dagen voor de verkiezingen op deze manier in het nieuws komt:
“De linkse oppositie heeft de krachten gebundeld tegen de kabinetsbezuinigingingen op de voorzieningen voor mensen met een arbeidsbeperking. PvdA, SP, GroenLinks en ChristenUnie zijn met een gezamenlijk manifest gekomen, dat ook is ondertekend door de vakbonden en een aantal bekende Nederlanders.”
Het klinkt mooi, dat de CU opkomt voor de zwakken in de samenleving, maar ik betwijfel of dat de boodschap is die blijft hangen bij de mensen. Afgezien van de vraag of dit standpunt inhoudelijk terecht is, is dit wel weer het bewijs dat de communicatiemensen van de CU zitten te slapen. Want als je zo’n links manifest ondertekent dan weet je van tevoren dat je in het kamp van de linkse oppositie wordt geplaatst. Als de achterban veelvuldig klaagt over het linkse imago dan moet je daar ook niet vreemd van opkijken en er de media de schuld van geven. Want dat is de boodschap die nu blijft hangen: de CU hoort bij de linkse oppositie. In de Tweede Kamer kun je prima samenwerken en samenstemmen met andere partijen, maar in de communicatie is dat wel het domste wat je kunt doen vlak voor de verkiezingen.