Gullit fietst rondjes door Geneve en netwerkt in Zuid-Afrika, zodat we in 2018 samen met onze zuiderburen ook een WK voetbal mogen organiseren. Al zijn enthousiasme echter ten spijt, schrok nu ook eindelijk ons hele land van de wetten en regels van de FIFA. Waarschijnlijk worden wij het echter niet, eigenzinnig als we zijn. Toch?
Het Wereldkampioenschap voetbal is een feest en bijna iedereen doet mee. Nu Oranje ook nog wedstrijden onder werktijd speelt valt er helemaal niet aan te ontkomen. Met wildvreemde mensen in de tram kun je nu discussiëren over de grote vier, hangende buitenspelers en knijpende backs. Iedereen begrijpt waar je het over hebt.
Dat de organisatie van zo’n toernooi ook keerzijden kent, dat weten we allemaal wel maar laten we niet altijd meewegen in onze sportbeleving. De mega investeringen die de Zuid-Afrikaanse overheid moet doen voor de duurste WK ooit, de geringe mate waarin de lokale bevolking lijkt mee te profiteren, daar denken we naar mijn mening terecht niet continu aan als we naar de wedstrijden kijken. Laten we ook gewoon genieten van de sportprestaties.
Anders wordt het als je zelf voor de keuze staat om in zee te gaan met de FIFA en ook WK organisator te worden, of niet. Aardig in dit verband is het om eens iets te lezen van de hand van de Britse journalist David Yallop, die iets wist bloot te leggen van de corruptie en het nepotisme binnen de FIFA. Zo goed wordt de beste man echter niet gelezen. Veel zichtbaarder werd de werkwijze van de Wereldvoetbalbond echter toen afgelopen week een horde blonde meisjes in een oranje jurk op de tribune verscheen. Geslaagde actie natuurlijk, of het legaal was of terecht werd verboden, ik ben geen jurist. De reactie was uiteindelijk echter buiten proportie.
Het Openbaar Ministerie reageerde hier vorige week op, met de mededeling dat dergelijke taferelen zich in Nederland niet zouden afspelen. ‘Tijdens het WK bepalen de overheid en de bestaande wetgeving wat er plaatsvindt binnen en buiten de stadions’. Geruststellend toch?
Wellicht, maar Nederland heeft vorig jaar toch bij Kabinetsbesluit ingezet op het binnenhalen van het WK 2018. Daar horen alle mogelijke verklaringen en garanties van overheidswege bij, zoals de garantie dat de overheid ‘alle maatregelen en benodigde wetten zal invoeren (…) om volledige instemming met de afgegeven garanties te garanderen’ (vrij vertaald uit “Government Guarantee No. 8). Nederland heeft daar een paar nuanceringen op aangebracht, maar doet richting FIFA vergaande toezeggingen.
De pogingen van Gullit en de zijnen, ondersteund door de Nederlandse overheid, worden dan nu misschien wel doorkruist door de uitspraken van het Openbaar Ministerie (op eigen titel?) en de ontstane ophef over de behandeling van een paar ingehuurde studentes. Gegeven de praktijken van de FIFA, de kosten-baten analyse van een gemiddeld WK (zie Duitsland 2006) en de bochten waarin het land zich kan wringen, vind ik dat eerlijk gezegd niet erg. Ik kijk af en toe wel een potje op tv.
