Het kabinet gaat bezuinigen op kunst. GroenLinks is de partij die daar het meeste bezwaar tegen maakt in de Tweede Kamer. De partij schreeuwt moord en brand. Er zou een groot bloedbad komen onder de kunstinstellingen. Volgens Mariko Peters, GroenLinks-kamerlid, maakt de “politieke elite een anti-beschavingskeuze”. Heeft GroenLinks gelijk over dat bloedblad? Waarschijnlijk wel. Of dat erg is laat ik verder in het midden.
Waar ik me wel op wil richten is het dubbele moraal bij de partij. Zo spontaan als de partij op de bres staat voor de kunstsector, zo weinig doet de partij voor de mensen wiens auteursrechten beschermd moeten worden. Een groot deel van hen is toevallig kunstenaar. Zowel in de Tweede Kamer als in het Europees Parlement maakt de partij zich hard tegen een downloadverbod. Een dergelijk verbod is bijvoorbeeld in Frankrijk ingevoerd. Wie daar driemaal wordt betrapt op het downloaden van illegaal materiaal, bijvoorbeeld films of muziek, krijgt een downloadverbod. President Sarkozy had zijn minister van Buitenlandse Zaken gevraagd zich daar ook in Europees verband hard voor te maken, maar deze vond het Europees Parlement, GroenLinks voorop, op zijn pad. In de vorige kabinetsperiode kon een parlementaire werkgroep onder leiding van SP’er Ada Gerkens op veel wantrouwen rekenen van GroenLinks.
GroenLinks heeft verschillende argumenten om tegen een downloadverbod zijn. De privacy van miljoenen Nederlanders zou bijvoorbeeld worden geschonden. Mijn vraag is: waarom? Alsof er allemaal mensen moeten worden ingehuurd die precies gaan bijhouden wie welke website bezoekt. Daarvoor kan intelligente software worden ingezet. Op dit moment heeft de overheid bijvoorbeeld ook toegang tot onze bankgegevens, maar daar wordt pas ingegrepen als een transactie verdacht is. GroenLinks ziet dat kennelijk niet als schending van de privacy. Een tweede argument was dat het miljoenen Nederlanders zou criminaliseren. Nogmaals die vraag: waarom? Iemand wordt alleen afgesloten van het internet wanneer hij verschillende malen een overtreding heeft begaan. Persoonlijk heb ik ook wel eens een boete gehad voor het fietsen zonder licht, en duizenden Nederlanders met mij. Daarmee beschouwen wij onszelf niet meteen – en anderen ook niet – als crimineel.
Vanuit de muziekindustrie zelf wordt wel gepleit voor een downloadverbod. DJ Armin van Buuren is één van de prominentste pleitbezorgers voor de eerbiediging van de auteursrechten, mede namens de kleine muzikanten. Sommige van hen konden daar vroeger van rondkomen, maar inmiddels niet meer. Buma/Stemra schat de schade voor de muziekindustrie in Nederland op ongeveer 290 miljoen, ongeveer anderhalf keer het bedrag dat het kabinet wil gaan bezuinigen op kunst.
GroenLinks heeft wel nagedacht hoe om te gaan met de auteursrechten als er geen downloadverbod komt, maar heeft daar geen duidelijk antwoord op kunnen geven. Judith Sargentini, GroenLinks-fractievoorzitter in het Europees Parlement, geeft zelf toe dat het lastig is om goede alternatieven te ontwikkelen “omdat er grote, gevestigde partijen zoals Sony, EMI en Hollywood bij betrokken zijn”. Sargentini vindt tevens dat er geen rol is weggelegd voor de politiek en ook niet voor de internetproviders. Het initiatief zou moeten komen vanuit de muziekindustrie zelf. Dit is toch een vreemde conclusie, omdat de overheid juist de partij is die de rechten van de auteurs dient te waarborgen.
GroenLinks ziet de eigen spagaat zelf ook wel en probeerde dit in haar laatste verkiezingsprogramma enigszins recht te breien door aan te kondigen de auteursrechten, die nu nog 70 jaar doorlopen na iemands dood, tot 10 jaar te verkorten. Dit zou volgens de partij dan beter te handhaven zijn, maar het vreemde is juist dat GroenLinks ook tegen het handhaven is, omdat anders “elke Nederlander zou worden gecriminaliseerd”. Dat gaat dus niet werken, laat staan dat het verkorten van de duur van de auteursrechten financieel voordelig zou uitpakken voor de kunstenaars. Iets anders dat de partij wilde invoeren om de kunstenaars tegemoet te komen was door hun een betere onderhandelingspositie te geven tegenover de platenlabels. Daar valt op zich iets voor te zeggen, maar het zijn juist de platenlabels die de afgelopen jaren grote financiële klappen hebben opgelopen. Des te minder geld daar beschikbaar is, des te minder geld er ook beschikbaar is voor de muzikanten-kunstenaars. Ook dat gaat dus ook niet zomaar werken.
Samengevat dus, het wordt tijd voor GroenLinks om klare wijn te schenken. De partij kan niet doen alsof zij aan de ene kant alles doet om een einde aan de bezuinigen op de kunst, en aan de andere kant diezelfde kunstenaars te bestelen door hun rechten niet te beschermen, of met een goed alternatief te komen . Dat is te makkelijk stemmen winnen.
Als GroenLinks alleen maar tegen een ‘downloadverbod’ was geweest, had je een punt gehad. Alleen wat Sarkozy bepleit is geen ‘downloadverbod’ (wat zou impliceren dat je online alleen bepaalde transacties blokkeert), maar een totaal afsluiten van de informatiesamenleving van mensen die illegaal iets hebben gedownload, met andere woorden die iets hebben gebruikt dat door een ánder illegaal ‘beschikbaar is gemaakt’.
Je vergelijking met fietsen zonder licht gaat dan ook mank. Ten eerste vanwege de impact van de maatregel. Iedereen zal het erover eens zijn dat het totaal ontoegankelijk maken van het wegennet voor iemand die drie keer heeft gefietst zonder licht, een buitenproportionele en draconische maatregel is. Ten tweede omdat de illegale downloader niet zelf iets heeft ‘gestolen’ maar iets heeft gebruikt dat door een ander beschikbaar is gemaakt: hij heeft geen juwelier overvallen maar een horloge op straat gevonden dat daar door de overvaller is neergelegd. Ook fout, maar door daar de focus op te leggen, pak je de bron niet aan: criminele organisaties die illegaal materiaal verspreiden. Je pakt alleen de kleine kruimeldief die het gebruikt, zoals die vrouw in de VS die anderhalf miljoen euro boete moet betalen voor 24 gedownloade liedjes.
Het grootste bezwaar is dat deze maatregel de telecombranche – een private sector- een soort uitvoeringsorganisatie van overheidsbeleid maakt. Toegang tot internet is een commerciële dienst – die mag je alleen afsluiten als iemand daarvoor zijn rekening niet betaalt. Het is een goedkope maatregel van de overheid om hun eigen gebrekkige opsporing van de criminelen die illegale downloads beschikbaar maken af te wentelen op de private sector.
Daarnaast is het primair het probleem van de muziekindustrie zelf – die kunnen prima hun bestanden dusdanig beveiligen dat ze niet kopieerbaar zijn. De piepende labels ter preventie van diefstal in kledingwinkels, zijn ook door de winkelier zelf betaald.
Goed punt om te vermelden dat de hele toegang van het internet wordt afgesloten. Dat had beter vermeld kunnen worden.
Het punt blijft staan dat mensen er zelf een keuze in hebben of zij iets illegaal downloaden. Als zij meerdere keren in overtreding zijn, dan wordt hun internet afgesloten. Toegang tot informatie is geen onbeperkt recht, dat ten koste van alles moet blijven bestaan, zeker niet als mensen misbruik maken van dat recht.
En natuurlijk veroorzaakt de downloader wel schade. Dat wordt dus bestraft. Verder denk ik niet dat het probleem de grote illegale organisaties zijn die het materiaal aanbieden. Dat valt wel mee. De schade is zo groot omdat er heel veel kleine “kruimeldieven” aan het werk zijn (overigens heb ik ook niet gepleit voor boetes van 1,5 miljoen euro).
Ook het punt dat de oplossing bij de muziekindustrie ligt geloof ik niet. Als de oplossing zo simpel was om de bestanden te beveiligen, dan was dat natuurlijk al gebeurd. En uiteraard kan de telecombranche toezicht houden, desnoods met een onafhankelijke commissie er tussen. Banken hebben ook de opdracht verdachte transacties door te geven aan de overheid, dus in die zin verschilt het daar niet van.
@Simcha,
Ik wilde ook niet betogen dat de illegale downloader geen schade veroorzaakt of dat illegaal downloaden niet strafbaar zou moeten zijn, kwam wellicht niet duidelijk naar voren.
Ik ben het alleen fundamenteel oneens met je stelling dat ‘het recht op toegang tot informatie niet onbeperkt is’. Wie heeft volgens jou dan het wettelijk recht om een ander die toegang te ontzeggen? Het internet is een neutraal wegenstelsel. Dat er wegen zijn die leiden naar huizen waar illegale handelingen gebeuren, zou nooit als consequentie mogen hebben dat je het wegennet voor iemand afsluit, maar dat je de huizen waar illegale zaken gebeuren opspoort en afsluit. Er zijn inderdaad veel kleine kruimeldieven, maar ze gebruiken een redelijk beperkt aantal ‘huizen’, zoals The Pirate Bay, LimeWire, enz. Dát soort ‘huizen’ moet je aanpakken. Als iemand tot drie keer toe steelt uit een winkel, ontzeg je hem ook niet het recht het fysieke wegennet te betreden. Ik zie niet in waarom dat op het digitale wegennet anders -en bovendien zoveel draconischer- zou moeten werken.
Een overheid die het recht heeft om de toegang tot de digitale samenleving aan en af te sluiten, klinkt bijna als een apocalyptisch spookbeeld – een werkbaar mechanisme om te kunnen bepalen wie mag ‘kopen en verkopen’ – Opb. 13. Dat soort rechten zou een overheid nooit mogen toekomen, daarom is het goed dat toegang tot internet een commerciële dienst is en blijft, en geen gunst van overheidswege.
Btw, mijn stelling dat de muziekindustrie bestanden ook ‘gewoon’ kan beveiligen was inderdaad een oversimplificatie, het punt is alleen wel dat het business model van de muziekindustrie hopeloos achterhaald is, en men dat veel te laat heeft ingezien.
Wanneer de muziekindustrie veel eerder was afgestapt van de verkoop van fysieke ‘geluidsdragers’ (CD/DVD) -en bovendien voor bespottelijke prijzen- en eerder had geïnvesteerd in andere modellen zoals pay-per-use (iTunes is een voorbeeld), of, breder, het verkopen van losse bestanden zodat de consument zijn eigen ‘device portability’ kan organiseren (iPod, USB stick in autoradio, etc etc) hadden ze de ontwikkelingen mede kunnen beïnvloeden en eraan kunnen verdienen ipv slechts proberen tegen te houden. De verleiding om illegaal te downloaden wordt wel erg groot wanneer het enige legale alternatief èn vastzit aan een verouderd format èn peperduur is.
Dit praat het illegaal downloaden niet goed, maar relativeert m.i. wel de noodzaak voor de overheid om met zulke vergaande en gevaarlijke maatregelen het probleem op te lossen van een commerciële industrie die heeft verzuimd haar eigen business model up to date te houden.
En tegen de tijd dat het illegaal downloaden bij wet is verboden, is de techniek alweer zover gevorderd dat überhaupt het hele concept van ‘downloaden’ achterhaald is, ten gunste van ‘streaming’ rechtstreeks vanuit de ‘cloud’. Dus ipv het voeren van juridische achterhoedegevechten kan de muziekindustrie zich m.i. beter toeleggen op het uitnutten van zowel de commerciële als de beveiligingstechnische mogelijkheden die daardoor worden geboden.
Immer interessante discussie natuurlijk. Of downloaden de muziekindustrie geld kost is moeilijk te meten, heb ik altijd begrepen. Dat de omzet de laatste tien jaar is gedaald hoeft niet door downloaden te komen. Kan ook het gevolg zijn van, zoals Alex aanwijst, het verouderd zijn van het “format”.
Overigens, en ik ken zat mensen voor wie hetzelfde geldt: ik heb zonder enige twijfel juist méér cd’s gekocht sinds ik download. Want door muziek eerst te downloaden en te proeven, heb ik aankopen gedaan die ik anders niet had aangedurfd. Zoals je een cd ook in de winkel kunt luisteren om te kijken of ‘t wat is (maar dan moet je dat binnen een paar minuten beoordelen), zo gebruik ik het downloaden.
Ook artiesten zijn er verdeeld over. Voor de grote maatschappijen is het waarschijnlijk nadelig, want die zijn unaniem tegen downloaden. De politiek gedraagt zich “draconisch” omdat die grote bedrijven uiteindelijk de meeste macht hebben om de politiek te beïnvloeden. Als je kijkt naar artiesten, dan heb je naast de Armin van Burens ook bv Radiohead, dat zijn laatste album direct op internet plaatste en de klant zelf de prijs liet bepalen. Dat was een actie die niet zonder symbolische waarde was. De belangen van artiesten zijn niet gelijk aan die van de platenmaatschappijen.
Btw: was het niet zo dat de maatschappijen hun producten niet eens mogen beveiligen tegen kopiëren, omdat de klant, die eigenaar is van een cd die hij koopt, gewoon wettelijk recht heeft om dit te mogen kopiëren voor eigen gebruik? Dacht dat een rechter of een internationaal hof daar ooit een uitspraak over had gedaan.
@ Simcha:
Ik ben het niet eens met de uitspraak dat de downloader zelf de keuze heeft. Soms “dwingt” de entertainmentindustrie je er ook toe. Als voorbeelden:
Mijn partner is fan van Lady GaGa (geen idee waarom, maar goed). Enkele nummers of uitvoeringen van nummers van Lady GaGa zijn echter alleen in de VS en Canada uitgebracht. Geen probleem, zou je zeggen. Je logt in op iTunes of Amazon.com en je downloadt ze daar, betaald en legaal. Dus niet: “Deze downloads zijn niet vrijgegeven voor uw geografische locatie”. Ok, dan bestellen we op Amazon.com gewoon de hele CD. Opnieuw fout: “Deze geluidsdrager is niet vrijgegeven voor uw geografische locatie”. En tot zelfs op eBay krijg je te horen dat je niet mee mag bieden op een CD van Lady GaGa in verband met de Amerikaanse regels aangaande het vrijgeven van muziek. Dus dan heb je als fan 2 opties: je neerleggen dat je nooit alle nummers van je idool zal hebben of illegaal downloaden. Overigens heeft Lady GaGa zelf gezegd alle illegale downloaders van deze nummers te zullen steunen.
Op de CD “This is It” van Michael Jackson stond welgeteld 1 nieuw nummer, namelijk “This is It”. Ik had niet bepaald behoefte om € 20,- uit te geven voor een CD waar ik 15 van de 16 nummers al van had. Dus dacht ik het nummer te downloaden via iTunes. Verkeerd gedacht. “Dit nummer is niet beschikbaar als losse download en kan alleen worden verkregen in combinatie met het gehele album” en deze mededeling kreeg ik van iedere legale aanbieder. Op de website van Sony/BMG werd zelfs toegegeven dat dit was om te voorkomen dat veel fans alleen dat ene nummer zouden kopen en niet de volledige CD.
20th Century Fox heeft twee jaar geleden de grootste blunder uit haar bestaan gemaakt. Men besloot geen special edition DVD’s meer uit te brengen en de extra’s waar veel filmfans van houden alleen nog op Blueray te zetten. Dan zouden de filmfans wel overstappen op het nieuwe medium.
Het tegenovergestelde gebeurde. De Blueray verkoop van 20th Century Fox is nog even laag als altijd maar de DVD-verkoop van deze maatschappij zakte ook volledig in. Ineens was er voor veel fans geen reden meer om DVD’s te kopen aangezien deze geen meerwaarde mee hadden boven de gedownloade exemplaren. De illegale downloads namen van films van 20th Century Fox namen met een kleine 800% toe.
Iedere keer als de entertainmentindustrie slim denkt te zijn, snijden ze zichzelf nog dieper in de vingers. Misschien moeten ze eens aandacht besteden aan de reden waarom mensen illegaal downloaden en die redenen aanpakken. Als je namelijk de drive om te downloaden wegneemt, zal het downloaden zelf afnemen.
@ Alex:
Het aanpakken van de aanbieders is net zo nutteloos. Kijk naar LimeWire. LimeWire is nu, na een rechtzaak van bijna 4 jaar, uit de lucht. Inmiddels heeft Frostwire het stokje al overgenomen, net als LimeWire dat gedaan heeft van de erfgenaam van Napster. Om Frostwire nu uit te schakelen, moet de hele zaak weer over want de uitspraken over LimeWire, het netwerk en het programma zijn niet van toepassing op Frostwire. Frostwire heeft dezelfde interface als LimeWire en werkt via hetzelfde netwerk. Echter, de hoofdkleur van Frostwire is blauw waar LimeWire groen als basiskleur had; de netwerkinterface werkt via een ander protocol en de volgorde van de schermen binnen het programma zijn net anders. Resultaat: Frostwire is niet LimeWire en de restricties van toepassing op LimeWire zijn dat niet op Frostwire. Door vervolgens een andere staat als thuisbasis te nemen, is de uitspraak tegen LimeWire helemaal niet vertaalbaar naar Frostwire. Dat gaat dus opnieuw 4 jaar en vele miljoenen dollars kosten.
The Pirate Bay doet het nog handiger. Die negeren het vonnis gewoon omdat de 4 “eigenaren” op papier geen eigenaar van de website zijn maar slechts beheerders en programmeurs. Als zodanig accepteren ze het vonnis niet omdat ze een identiteit wordt opgelegd die ze zeggen niet te hebben. Bovendien is er ook niet het kleine probleem met de serverlocatie. Ze hebben de servercapaciteiten opgedeeld en in verschillende landen met verschillende wetten ondergebracht. De Zweedse rechter heeft geen zeggenschap over de servers die in bijvoorbeeld Denemarken staan en vice versa. Aangezien het de aanklagers niet is gelukt aan te tonen welke capaciteiten op welke servers staan ….. Je snapt het probleem?
Bovendien gaan dan ook de kosten meespelen. Als de entertainmentindustrie het geld wat ze nu “investeren” in het tegengaan van downloaden eens zouden gebruiken op de prijs van CD’s en DVD’s te verlagen, zou er ook minder gedownload worden.
De boete van de vrouw uit Nebreska waar Simcha naar verwijst, bestaat voor 80% uit kosten die gemaakt zijn om haar identiteit vast te stellen. Niet zo’n best rendement van je investering, zou ik zeggen. En denk jij dat een figuur als Tim Kuijk van Stichting Brein gratis werkt? Ik dacht het niet. Volgens een rapport van Brein uit 2009 verdient Kuijk 4 keer de Balkenendenorm.
Van dat soort bedragen kun je de prijzen van beeld- en geluidsdragers fors verlagen.
@Edward: Je zet “dwingt” terecht tussen aanhalingstekens. Je redenatie is hetzelfde als het veelgehoorde idee dat een uitdagend gekleed meisje een verkrachting “uitlokt”. Degene die in overtreding is, kan nu eenmaal niet anders, gezien de omstandigheden. Feitelijk is je partner zo te zien “gedwongen” te accepteren dat hij die cd van Lady Gaga niet kan krijgen. Of om in toepasselijke sferen te blijven: “you can’t always get what you wahant”.
@ Remco van Mulligen:
Sterker nog, in de wetgeving omtrent het copyright staat dat het maken van een reservekopie voor eigen gebruik is toegestaan. De CD’s die, door beveiliging, dit niet konden, werden door de rechter bestempeld als niet-functionerend en moesten of door de industrie worden vergoed of worden omgeruild door een exemplaar zonder beveiliging.
Daarnaast was het ook nog eens de meest knullige beveiliging die ik ooit gezien heb. De eerste beveiliging was optisch voor de CD-speler. Met een permanente marker een streep over de breedte van de CD trekken maakte dat de laser geen problemen had met het inlezen van de gegevens maar dat de beveiliging niet meer functioneerde.
De volgende generatie was iets beter maar richte zich volledig op programma’s CDripper of TurboCD. Deze konden de digitale gegevens van de CD niet meer zien en konden daardoor het begin en einde van tracks niet meer zien. Helaas konden programma’s als WinAmp en Windows Media Player dat ook niet meer waardoor deze CD’s niet af te spelen waren op computers of in autoradio’s.
Dit probleem werd opgelost in de volgende generatie beschermingsprogramma’s. Programma’s als TurboCD maar ook Easy CD Creator konden de gegevens niet meer zien maar programma’s als WinAmp en Windows Media Player wel. Maar ook iTunes kon de CD’s lezen en een van de taken van iTunes is het kunnen rippen van CD’s naar MP3 of M4A (de formats van de iPod) maar kon hier geen beveiliging aan koppelen. In ieder geval geen beveiliging die onder Windows werkte aangezien iTunes een Apple-programma is wat geschikt is gemaakt voor gebruik onder Windows.
Uiteindelijk kostte de beveiliging zoveel dat, als men op die trend verder wilde, de prijzen van CD’s zouden moeten verdubbelen. En dan zijn we weer bij Start want juist de prijzen maken het ontwikkelen van mogelijkheden tot illegaal downloaden aantrekkelijk.
@ Remco van Mulligen:
Je zult het niet vreemd vinden dat ik de vergelijking tussen illegaal een liedje downloaden en verkrachting net zo krom vind als jij een vergelijking van mij in een andere discussie.
Feitelijk wil de entertainmentindustrie dat we ons geld aan hen uitgeven maar tegelijk leggen ze restricties op. Dan moeten ze niet vreemd staan te kijken als die restricties ertoe leiden dat we juist minder van ons geld bij de uitgeven omdat er alternatieven beschikbaar zijn.
@Edward: Haha, ja je kunt weer heel erg goed lezen. Ik vergelijk je partner met een verkrachter, natuurlijk.
Hint: de kern van de vergelijking zit in het zinnetje “degene die in overtreding is, kan nu eenmaal niet anders, gezien de omstandigheden”. Als je daar nu eens op in zou gaan, in plaats van de weg van de minste weerstand kiezen en mijn vergelijking uit verband rukken…
@ Remco van Mulligen:
Mijn mening heb ik al kenbaar gemaakt, inclusief argumenten en voorbeelden. Je hebt al laten weten de argumenten niet acceptabel te vinden. Kan ik niks aan doen maar het heeft dan weinig zin om daarop door te gaan. Of ik dan nog met een paar honderd voorbeelden kom, vind je dat nog steeds niets acceptabel.
Ik ben overigens juist minder muziek gaan kopen sinds ik download omdat ik van de gemiddelde CD hooguit de helft de moeite waard vind. Voor de helft ga ik geen CD aanschaffen, zeker niet als het downloaden die mening bevestigt.
Oh, en je hebt mijn partner geen verkrachter genoemd maar mij. Mijn partner kan nog geen nummer downloaden al hing zijn leven ervan af.
Edit door moderator. Klein stukje reactie Remco verwijderd. Jongens, een beetje lief voor elkaar zijn.
@Edward: :p
Nu moeten we het hier maar bij laten.
@ Remco van Mulligen:
Goh, stond er in de huisregels niet dat de discussie scherp mocht zijn maar op de man spelen uit den boze was?
Laten we het hier inderdaad maar bij laten. Anders zou ik me genoodzaakt kunnen voelen echt onaardig te worden.
@Edward: Als ik over de schreef ga mag men modereren. Ik observeer en concludeer slechts aan de hand van wat je schrijft en zie wat ik hierboven schrijf dus niet als op de man spelen.
@ Remco en @ Edward; welk onderwerp het ook is, jullie krijgen het of met een ander of met elkaar aan de stok
@Rolf: Er lopen dan ook heel rare mensen rond op het internet.