Sinds de Kamerverkiezingen van 1967 kunnen de christelijke partijen niet meer op een meerderheid rekenen. Komende maanden zal een tweetal wetsvoorstellen worden ingediend die christelijke organisaties begrenzen in hun doen en laten. Er lijkt zich een Kamermeerderheid af te tekenen ten faveure van deze wetsvoorstellen. Met spanning wordt gekeken naar de stappen die het kabinet in dezen gaat nemen. Maar wat is de inhoud van deze wetsvoorstellen en wat zijn de gevoeligheden voor christelijke organisaties?
Het eerste wetsvoorstel betreft het voorstel van oud-PvdA fractievoorzitter Mariëtte Hamer. Zij wil scholen verplichten kinderen, waarvan de ouders de uitgangspunten van de school respecteren, toe te laten. Dit is de zogenoemde acceptatieplicht. Levensbeschouwelijke scholen die in hun lessen deze identiteit tot uiting laten komen hebben nu nog het recht om leerlingen die de grondslag niet onderschrijven te weigeren. In de ogen van de PvdA totaal onbestaanbaar. Maar is er nog wel ruimte voor een eigen identiteit als leerlingen alleen een grondslag hoeven respecteren, in plaats van onderschrijven?
Het tweede wetsvoorstel is van de hand van Boris van der Ham (D66) en heeft betrekking op het schrappen van de enkelefeitconstructie. De enkelefeitconstructie is onderdeel van de Algemene Wet Gelijke Behandeling (AWGB) en “maakt het scholen met een levensbeschouwelijke grondslag mogelijk om homoseksuele kandidaten te weren”, aldus de D66′er. Niet om het enkele feit dat zij homoseksueel gericht zijn, maar op basis van de ‘bijkomende omstandigheden’ die de wet biedt. In de toelichting op de wetsaanpassing schrijft Van der Ham dat leraren op een school moeten kunnen werken als zij op school de uitgangspunten respecteren. Voor Van der Ham is het geen probleem dat leraren er buiten school om een andere levensstijl op na houden, omdat dit in het privédomein van een leraar ligt. Maar is het leven van een leraar voor de klas los te zien van zijn/haar gedrag buiten werktijden?
Met deze twee wetsvoorstellen staat de vrijheid van levensbeschouwelijke organisaties onder druk. Als scholen leerlingen van diverse achtergronden moeten accepteren, zal dit ertoe leiden dat er diverse leerlingen rondlopen die de grondslag niet delen, maar louter respecteren. En als een leraar voor de klas de uitgangspunten van de school onderschrijft, maar er daarbuiten een ander leven op nahoudt, kan je je afvragen of de leraar dan nog een authentieke positie behoudt voor zijn leerlingen. Mijn stelling is dat een levensbeschouwelijke school op basis van de vrijheid van onderwijs ook de mogelijkheid moet hebben om concreet aan de uitwerking van deze levensbeschouwing te werken. Daarbij is authenticiteit ontzettend belangrijk.
© foto Jonas Hansel
Ik vraag me af in hoeverre het ertoe doet wat een leraar in zijn vrije tijd doet. Je ziet daar als leerling niets van, tenminste, als basisschoolleerling had ik echt geen flauw idee hoe de privélevens van mijn leraren en leraressen eruit zagen. Kortom, als de leerkracht bereid is om het standpunt van de school uit te dragen als hij voor de klas staat, ook als hij dat standpunt toevallig eens een keer niet deelt, dan is er wat mij betreft niets aan de hand.
Acceptatieplicht: daar heb je weer zo’n modern dogma te pakken. Als we maar acceptatieplicht hebben, dan lost dat al onze problemen met zwarte scholen op. Wat ik er tot nu toe over heb gelezen wijst allemaal in één richting: christelijke scholen dragen op dit moment al voldoende bij aan de oplossing van dit probleem en accceptatieplicht zal niet wezenlijk bijdragen aan het verhelpen van het probleem waar het om draait. Politici hebben echter oogkleppen op, zijn niet geïnteresseerd in feiten, maar berijden gewoon hun stokpaardjes.
Mooie foto van de Akerk trouwens.
Het onderscheid van Van der Ham tussen privédomein van de leraar en werksituatie klinkt op zich helemaal niet zo irreëel, het probleem is alleen dat het een grotestadsargument is.
In een dorp is de meester niet alleen meester, maar maakt hij ook deel uit van de dorpssamenleving. Werk en privé lopen, zeker in banen als leraar, dokter, enz enz, meer door elkaar heen.
Ik gun de grootstedelingen hun individualisering. Ze mogen van mij scholen oprichten waar privégedrag van de leraar totaal geen rol speelt in wat dan ook. O wacht eens, zulke scholen bestaan ook al: alle openbare scholen en een grote meerderheid van de bijzondere, inclusief de christelijke. Ik gun het ze alleen niet om hun geïndividualiseerde mores dwingend op te leggen aan kleine (en vaak religieuze) dorpskernen waar het leven simpelweg een beetje anders in elkaar zit, en waar ze prima zonder seculiere bekeringsdrift kunnen.
Nu draaf je wel enorm door Alex. Ten eerste is het beeld van de dorpsgemeenschap dat je schetst inmiddels alleen nog maar op érg kleine dorpen van toepassing. Eerder uitzondering dan regel. Ten tweede schets je een karikatuur van het openbaar onderwijs. Zo groot is het verschil tussen een openbare en een christelijke school over het algemeen helemaal niet.
Nu wordt e.e.a. versterkt doordat ik in een dorp op een openbare school heb gezeten en me totaal niet herken in je verhaal.
Het sneeuwt hè, dat zal mijn beeld van het dorpsleven wat romantiseren…aan de andere kant: op de dorpsschool waarop mijn kinderen zitten is de juf er met één van de vaders vandoor, en ik kan je vertellen dat de impact daarvan zich niet beperkt tot de school.
“Ten eerste is het beeld van de dorpsgemeenschap dat je schetst inmiddels alleen nog maar op érg kleine dorpen van toepassing. Eerder uitzondering dan regel. Ten tweede schets je een karikatuur van het openbaar onderwijs. Zo groot is het verschil tussen een openbare en een christelijke school over het algemeen helemaal niet.”
Klopt, en dat was precies mijn punt: ook binnen christelijke scholen is het doen van een beroep op de ‘enkele feit-constructie’ eerder uitzondering dan regel; dit gebeurt bijna alleen nog in de èrg kleine of gesloten gemeenschappen. Het is daarom maatschappelijk een volslagen non-issue en juist om die reden vind ik het zo verwerpelijk dat de seculiere bekeringsdrift niet rust tot ook de laatste stoffige uithoekjes van de Veluwe zijn bereikt.
@ Alex:
Als het dan zo’n non-issue is, snap ik niet goed dat je je er zo tegen verzet.
Verder heb ik je al eerder aangegeven dat ongeveer 60% van de Nederlandse bevolking in de Randstad woont en bijna 90% in gemeenten die als stad aan te merken zijn. Het is dus vrij logisch dat het beleid in Nederland wordt afgestemd op de stad en niet op het handjevol door het land verspreide dorpen.
Tenslotte is het inderdaad een non-issue aangezien de Europese Commissie Nederland heeft opgedragen deze wetten aan te passen, ongeacht de gevoelens en argumenten van de Nederlandse burger. En sinds 1 december 2009 heeft Nederland te doen wat de EU wil.
@Edward,
“Als het dan zo’n non-issue is, snap ik niet goed dat je je er zo tegen verzet. ”
Juist omdát het agressief beleid is, gericht tegen een heel kleine minderheid. De kern van beschaving is hoe je omgaat met je minderheden. Hoe kleiner de minderheid die je aanvalt, des te meer het voor mij een indicator is van gebrek aan beschaving.
“Het is dus vrij logisch dat het beleid in Nederland wordt afgestemd op de stad en niet op het handjevol door het land verspreide dorpen.”
Nu draai je het precies om. Het beleid van afschaffen vd enkele feit-constructie is juist wèl specifiek erop gericht om een bepaalde praktijk in kleine, geïsoleerde gemeenschappen aan te pakken. In grote steden, op openbare scholen en op verreweg de meeste bijzondere scholen functioneert het al prima. Wat nu wordt voorgesteld is expliciet bedoeld om dat ‘handjevol dorpen’ -een maatschappelijk irrelevante en bovendien uitstervende minderheid- aan te pakken. Wat men in de steden wil, kan in de steden allang dus daar is geen beleidswijziging voor nodig.
@ Alex:
Kun je nagaan hoe weinig beschaafd Christenen in het verleden waren. Vrijwel de hele Christelijke geschiedenis is geschreven in het bloed van minderheden.
En als je dus in een klein dorp woont en problemen hebt met dit beleid, heb je pech gehad? Over beschaving gesproken.
De meerderheid van de burgers is voor afschaffing van de enkele-feit-constructie en dus verdwijnt die. Zo hoort het in een democratie. De enkele-feit-constructie is alleen maar ontstaan omdat Christenen de meerderheid hadden en toen dachten de Christenen ook niet: “Goh, wat zou dit betekenen voor niet-Christenen”.
Ik heb al meerdere malen gezegd dat Christenen nu de rekening gepresenteerd krijgen van 2000 onderdrukking van anders-denkenden. Christenen moeten eens bedenken hoeveel mensen zij iets misdaan hebben voordat ze met het vingertje wijzen. Als al die schade moet worden ingehaald, hebben Christenen 2000 hele zware jaren voor de boeg.
@Edward,
Het geloof in een plaatsvervangende straf van de één voor de misdaden van de ander zit bij jou in elk geval diep ingebakken. Dat kan op zich een goede, zelfs levensreddende zaak zijn als dit vrijwillig gebeurt en iets oplevert (bijvoorbeeld een God die persoonlijk mens wordt en de rekening van jouw en mijn geschiedenis betaalt met zijn eigen leven omdat wij dat zelf niet hadden gekund), het wordt problematischer als mensen willekeurig andere mensen gaan ‘aanwijzen als vrijwilliger’ omdat ze in de kromme redeneerkunst van iemand anders tot dezelfde ‘groep’ behoren en daarvoor ‘gestraft’ moeten worden, ook al hadden ze persoonlijk geen enkel aandeel en levert die ‘straf’ verder niets op behalve een superieur gevoel bij degene die haar uitvoert.
Volgens mij zijn we weer bij het punt dat jij er eerlijk voor uitkomt dat jouw religiehaat je leidt tot totalitaire redeneringen: “ze” hebben het gedaan, binnen “ze” bestaan geen nuances en dus moeten “ze” maar worden uitgesloten van rechten. Trap ik er toch weer in.
@ Alex:
Je moet bij mij simpelweg niet aankomen met het argument dat beschaving te zien is aan de manier waarop de meerderheid met de minderheid omgaat. Ten eerste is het een non-argument. Ten tweede kun je niet ontkennen dat Christenen dat in het verleden ook niet gedaan hebben. Als je nu probeert te beroepen op het beschavingsprincipe zal slechts hoongelach het antwoord zijn.
Er zit zeker een mate van wraak in de manier waarop niet-Christenen van plan zijn het Christendom aan te pakken, ja. Maar dat kun je mij of die andere 80% van de bevolking niet kwalijk nemen. Eeuwenlange onderdrukking zet nu eenmaal kwaad bloed en, zoals bij iedere onderdrukking, zal de onderdrukker daarna een rekening moeten betalen.
@Edward, precies dit soort wraakzucht heeft de christelijke cultuur geprobeerd te onderdrukken. Kun je uitleggen wat er verbetert wanneer we dit soort driften laten zegevieren?
Ik wil je trouwens waarschuwen voor de gevolgen van de verdrukking die je voorstaat. Er wordt ten eerste enorm veel christelijke identiteit zichtbaar omdat lijden voor Christus een dankbare vreugde is en ten tweede zal de kerk daardoor weer tot leven komen.
Vraag maar aan mijn broertjes en zusjes in Egypte, Marokko, Sudan etc.
@ Simon Frans de Vries:
“precies dit soort wraakzucht heeft de christelijke cultuur geprobeerd te onderdrukken. ”
Kun jij me uitleggen wat voor wraakgevoelens er waren moest VOORDAT het Christendom anders-denkenden ging onderdrukken?
“Kun je uitleggen wat er verbetert wanneer we dit soort driften laten zegevieren?”
Ik zie niet wat er kan verslechteren. De geschiedenis van het Christendom is op zijn best bloederig en staat bol van onderdrukking, repressie en het tegenhouden van vooruitgang, zowel wetenschappelijk als sociaal. Het kan best zijn dat dat niet de bedoeling is van Christenen maar het is wel het resultaat.
“omdat lijden voor Christus een dankbare vreugde is”
Nou, ik kan niet zeggen dat ik het lijden als een positief iets heb ervaren, dank je.
“…. zal de kerk daardoor weer tot leven komen. Vraag maar aan mijn broertjes en zusjes in Egypte, Marokko, Sudan etc.”
Interessant dat je over Egypte begint. Ben je er wel eens geweest? En dan vooral de tempels in Luxor, Karnak en Edfu? Of op het Tempeleiland Philae? En heb je dan vooral aandacht besteedt aan de enorme schade die Christenen hebben aangericht aan deze tempels door ze vol te zetten met Christelijke symbolen terwijl deze tempels toen al archeologische schatten waren? Om nog maar te zwijgen dat er nog altijd mensen waren die de oude godsdienst aanhingen?
@Edward,
“Je moet bij mij simpelweg niet aankomen met het argument dat beschaving te zien is aan de manier waarop de meerderheid met de minderheid omgaat. Ten eerste is het een non-argument. Ten tweede kun je niet ontkennen dat Christenen dat in het verleden ook niet gedaan hebben.”
Eerste punt stel je alleen maar onderbouw je niet, schiet dus niet erg op. Tweede punt: waar heb je mij ooit de wandaden van ‘christelijke’ instituties in het verleden horen goedpraten? Wat dat betreft staan we aan dezelfde kant.
Het probleem is alleen dat jij de ‘straf’ op daden van corrupte instituties van eeuwen geleden wilt botvieren op individuen vandaag, die niets met die instituties, noch met hun daden te maken hebben. Maw jij hebt blijkbaar niets met recht, alleen met blinde haat en wraak richting onschuldige voorbijgangers. Ik heb je in het verleden ten onrechte wel eens gelinkt aan gedachtengoed van D66 en GL, maar daarmee doe ik die partijen onrecht. De enige ‘partij’ die ik ken die zo redeneert, is de Interahamwe.