Het Haagse journaille is bezig met een klopjacht om de geheime informele onderhandeltafel te ontdekken. Na elke uur onderhandelen voel je de spannig oplopen: gaat er toch een kabinet met de steun van de PVV komen? Elke handeling wordt nauwkeurig geanalyseerd: Wilders kwam alleen aan, Verhagen dronk iets op een terras. Rutte kwam via de zij-ingang naar binnen.

Journalisten zoeken betekenis in de meest suffige details. Waarom gaan ze niet eens op rekenles? Een combinatie met de PVV vertegenwoordigt minder kiezers dan andere combinaties.

Een korte rekensom laat zien dat een kabinet met de PVV gewoon een domme zet is. Niet vanwege de inhoud (nou ja, misschien ook, maar daar gaat deze blog niet over), maar vanwege de getallen. Het kabinet VVD/PVV/CDA heeft namelijk geen meerderheid in de Eerste Kamer. Het linkse blok met onder andere PvdA, SP, GroenLinks is slechts één zetel kleiner in de senaat en heeft dus ook geen meerderheid. Daarmee worden de posities van de ChristenUnie en de SGP (samen goed voor 6 zetels in de Eerste Kamer) buitengewoon interessant. Deze partijen geven de doorslag.

In 2007 deed Wilders niet mee aan de verkiezingen voor Provinciale Staten. Daarom is zijn Partij voor de Vrijheid niet vertegenwoordigd in de Eerste Kamer. Hoewel Wilders dat allemaal graag wil veranderen, is het op dit moment zo dat de Eerste Kamer alle wetgeving die in de Tweede Kamer aangenomen wordt, nog eens tegen het licht houdt. Er wordt onder andere een uitvoerbaarheidtoets gedaan in deze chambre de réflexion. Een kabinet dat geen meerderheid heeft in de Eerste Kamer, maakt zichzelf tot een speelbal van dit orgaan. De Eerste Kamer mag wetten namelijk niet wijzigen, maar wel terugsturen of afstemmen. En een kwaadwillende Eerste Kamer (die helaas steeds politieker begint te worden) kan op die manier het kabinet Rutte I een tijd lang dwarsbomen (denk aan debat over de regeringsverklaring, begroting en wetswijzigingen). De volgende Eerste Kamerverkiezingen zijn namelijk pas in mei 2011, nadat in maart 2011 de Provinciale Staten gekozen worden.

Een rekensom laat vervolgens zien dat er op dit moment maar weinig combinaties zijn die zowel in de Eerste als in de Tweede Kamer een meerderheid hebben (dik gedrukt).

In die zin past de Partij voor de Vrijheid bescheidenheid. Je kunt makkelijk roepen dat er “anderhalf miljoen kiezers buitenboord worden gezet”, maar ik vraag mij af of dat werkelijk het geval is. De combinatie met de PVV leidt tot een kabinet met slechts 76 zetels in de Tweede Kamer en 35 in de Eerste Kamer. Alle andere kabinetten hebben ofwel in de Tweede Kamer, ofwel in de Eerste Kamer een grotere meerderheid. Volgens mij vertegenwoordigen die kabinetten dus meer kiezers.

De oplossing van Wilders om dan maar een kabinet gedoogsteun te geven, naar Deens model, is ook zo’n fabeltje. Het getuigt van een structurele weigering om verantwoordelijkheid te nemen. Wel regeren, maar dan zonder ministers en verplichtingen is net als mee willen voetballen, maar dan zonder bal en goal.

Laat Wilders dus eerst het karwei afmaken waarmee hij in 2007 begon: bouwen aan zijn beweging en meedoen in provinciën en gemeenten, voordat hij in de regering plaatsneemt. Zijn beweging kan in de tussentijd alleen maar groeien.