Met het begrip ‘christelijk-sociaal’ is niets mis, zo stelt het landelijk bestuur van de ChristenUnie in een reactie op het rapport-Schippers. Het begrip wordt alleen verkeerd begrepen en zonder concrete invulling heeft het niets om het lijf. Daarom kan het beter niet meer gebruikt worden. Nu het toeval wil dat ‘Mr. christelijk-sociaal’ vertrekt, is het juiste moment aangebroken voor een koerswijziging. André Rouvoet en Leen van Dijke zullen het nog wel even blijven zeggen: “De ChristenUnie zal sociaal zijn of ze zal niet zijn,” maar dat is niet erg, want Arie Slob staat straks aan het roer. Dan zal het onderscheid tussen enerzijds de ChristenUnie en anderzijds de PvdA, SP en GroenLinks hopelijk weer scherper worden neergezet. Daarbij gaat het natuurlijk niet om etiketten, maar om de concrete invulling van begrippen.
We zijn natuurlijk benieuwd hoe Slob denkt over de koers van de partij. Tijdens de bijeenkomst waarin Rouvoet zijn vertrek wereldkundig maakte, gaf Slob alvast een inkijkje. Gaat u er even voor zitten. “Kenmerkend voor de ChristenUnie is de principiële onrust over het onrecht in de wereld. En het oprechte verlangen daar iets aan te doen.” Ai, dat was even slikken. Wat is dat nu weer: ‘principiële onrust’? En welk onrecht precies? En wat is een ‘oprecht’ verlangen? En wat is ‘daar iets aan doen’? Dat is eigenlijk weer net zo vaag als ‘christelijk-sociaal’. Vager eigenlijk, want bij ‘christelijk’ kun je je nog een voorstelling maken, ook al vraagt het nog wel een politieke vertaling, en ‘sociaal’ willen we allemaal wel zijn, ook al is het een vraagstuk welke rol de overheid daarin te spelen heeft. De vraag is ook waarin deze benadering verschilt van die van de eerder genoemde partijen aan de linkerkant van het politieke spectrum.
Hoe kan een man die zijn afstudeerscriptie schreef over Friedrich Julius Stahl en Guillaume Groen van Prinsterer zich van zulke slogans bedienen? Is er geen scherper vocabulaire beschikbaar om de ´kerf in ons bewustzijn´ die zonde heet te benoemen? Is er geen politieke en politiek-filosofische traditie traditie om ook in 2011 op voort te bouwen? Zijn activistische politici die de wereld ‘een stukje beter willen maken’ niet levensgevaarlijk? Waarom zegt hij dat dan niet? Op deze manier zal de ChristenUnie het bij de volgende verkiezingen niet beter doen dan bij de afgelopen, zo voorspel ik.
Wil Slob de rol van bestrijder van ‘onrecht in de wereld’ met verve uitdragen, dan adviseer ik hem wat kledingstijl betreft alvast de lijn-Spekman: de Slobbertrui. Voor het overige wens ik hem als kritisch sympathisant alle goeds en veel wijsheid.
Afscheid van christelijk-sociaal en een ruk naar rechts brengt de CU waar RPF en GPV een kwart eeuw geleden waren. Twee zetels hadden die twee toen samen. Je hebt dan zware concurrentie van zowel de SGP als het CDA. De weg omhoog werd door zowel GPV als RPF ingezet, toen men zich links van het midden ging opstellen. Dus als je puur zoekt naar een manier om het “verlies” (is 5 zetels verlies of is het de éénnabeste uitslag aller tijden?) van zetels goed te maken, dan is rechtser worden geen handige optie. Terug naar een slinkende achterban is dan al evenmin handig. En aangezien Hengstmengel zijn betoog bouwt op het zetel-terugwin-argument, houdt het dus een beetje op.
Je kunt het ook hebben over wat je nu als christelijke partij wilt met deze samenleving. Vanuit die gedachte is de RPF twintig jaar geleden gekomen op: christelijk-sociaal. Dat is wel degelijk te onderscheiden van de PvdA, SP en GroenLinks. Het legt wel de nadruk op “linkse” issues zoals sociale gerechtigheid, ontwikkelingshulp en milieu, maar ziet in de overheid niet de oplossing voor alle problemen. Je moet je koers kiezen vanuit eigen overtuiging, niet om zo veel mogelijk zieltjes te winnen.
@ Remco
Hengstmengel heeft het niet over rechtser worden, maar trekt slechts de lijn van het LB door. Daarnaast vat ik zijn betoog (column) op als een pleidooi voor een eigen koers, net zoals jij nastreeft, maar dan wel geworteld in een traditie.
Los daarvan is helder taalgebruik in het algemeen aan te bevelen.
In de bijdrage van Bas Hengstmengel vind ik een vreemde passage: “Zijn activistische politici die de wereld ‘een stukje beter willen maken’ niet levensgevaarlijk? Waarom zegt hij dat dan niet?”.
Ik hoop dat Arie Slob dat wel vindt en hiervan ook waar het relevant is zal getuigen. Immers, leert de bijbel ons niet dat we met onze talenten moeten werken en ze niet in de grond moeten begraven?
Wat is er verkeerd aan om actief te zijn en ook als politicus en als Christenunie te proberen de wereld een stukje beter te maken?
De andere twee opties lijken mij op onze lauweren rusten en niets doen of proberen de wereld een beetje slechter te maken. Zijn dat de christelijke alternatieven die de heer Hengstmengel bepleit?
Ik weet het niet, maar het lijkt mij nogal bizar om iets, dat op zich positief is, na te laten omdat het door iemand anders als linkse hobby kan worden gezien.
Bovendien zit hem nu juist in dat “een stukje beter maken” m.i. de C van de Christenunie: aan de slag gaan met je talenten, maar wel in de wetenschap dat het hemels paradijs een gave Gods is. Onze mogelijkheden zijn per definitie beperkt, maar met veel inzet kan ook heel wat bereikt worden.
@ Gerbrand,
Het “de wereld een stukje beter maken” is niet iets wat exclusief voor de C-partijen is voorbehouden. Sterker nog, ik vraag me sterk af of de wereld die de Christenen voorstaat wel de beste wereld is. Soms zal het een betere wereld zijn, maar dat geldt voor alle politieke partijen.
Christenen zijn nogal vaak overtuigd het zij betere mensen zijn. Dat hun waarheid de waarheid is. “Principiele onrust waar onrecht is” duidt op een superioriteitsdenken waar ik wars van ben. Christenen willen altijd anderen bekeren. Wat je wilt dat jezelf niet geschiedt, doe dat ook een ander niet. Alleen zij die zelf open staan zich te laten bekeren, mogen anderen bekeren. Omdat het een het ander uitsluit, moet niemand de ander proberen te bekeren.
Deed Slob weer geweldig bij Nieuwsuur!!! Het homostandpunt was weer vaag. Daar trek je geen mensen mee, laat staan kiezers! Die man hoort bij het verval van de partij,die moet je geen fractieleider maken.