Roel Kuiper heeft altijd iets boeiends te vertellen. Zo ook in Mijn Land. Politieke verkenningen. In de compacte uitgave geeft de ChristenUnie-leider in de Eerste Kamer zijn persoonlijke impressies van de Nederlandse politiek.
Roel Kuiper zou Roel Kuiper niet zijn, als hij ook in deze uitgave niet zou laten zien hoe belangrijk hij de rol van de doorwerking van het christelijk geloof vindt voor ons land. ´Christenen moeten spreken op de plekken van de macht.´ Hij heeft moeite met de gapende leegte van het zwijgende christendom in ons midden. Met Angela Merkel constateert hij: ons probleem is niet teveel islam, maar te weinig christendom. Kuiper wil zijn geloof met trots uitdragen. Daarin staat hij in een rijke traditie van christenpolitici die sinds Groen van Prinsterer christelijke politiek hebben vormgegeven in ons land.
Strijdbaar
Over de plaats van christelijke politiek wordt in deze tijd veel ruimer gedacht. De rol van een christelijke politieke partij is voor christelijke kiezers niet meer vanzelfsprekend, zoals onder meer bleek tijdens de laatste verkiezingen. Christelijke politiek lijkt te worden gemarginaliseerd. De betekenis van religie in het politieke bedrijf is heel anders geworden dan ten tijde van die andere Kuyper (Abraham), de belangrijkste grondlegger van de christelijke politieke partijen.
Kuiper draagt het strijdbare christendom van Groen mee in zijn politieke werk. Dat waardeer ik buitengewoon in hem. ‘Christelijke politiek moet kritisch zijn, omdat nog altijd veel ongelegitimeerde machtshonger zich van mensen meester maakt. Christelijke politiek moet gericht zijn op het wegnemen van barrières van geweld en dwang. Op nieuwe generaties die een toekomst moeten hebben. De tirannie verdrijven uit het leven van mensen, een vuur ontsteken in nieuwe generaties, is dat niet een geweldige opdracht voor de christelijke politiek?’
Deze passage tekent de overgave van Roel Kuiper aan christelijke politiek voluit. Het boekje Mijn Land lees je in no time. Wie wel eens twijfelt aan het belang van christelijke politiek zou ik dit werkje van harte willen aanbevelen. Toets je eigen argumenten aan die van Roel Kuiper. Hij geeft argumenten om vanuit het christelijk geloof te blijven spreken in de politieke arena.
Paradigma
Maar ik houd ook enkele vragen. Kuiper gaat niet echt in op het veranderde landschap voor de christelijke politiek en daarmee ook de afgenomen betekenis van christelijke politieke partijen. Daarmee blijft soms ook een wat nostalgisch beeld van christelijke politiek hangen. De tijd van de emancipatie van het christelijk volksdeel als aanjager van christelijke organisatie in een verzuilde omgeving behoort tot het verleden. Het type leiderschap dat daarbij hoort is er niet meer. Abraham Kuypers vrees voor atomisering van het maatschappelijk leven is in zekere zin werkelijkheid geworden. In Kuipers verkenningen had deze paradigmaverandering nadrukkelijker aan de orde mogen komen. Verantwoordelijkheid dragen in en voor de samenleving is mede daardoor – en door veranderde opvatting over de rol van de overheid – in een ander daglicht komen te staan. Modernisering van de visie op de samenleving en daarmee ook op de overheid is voor christen-politici is uitermate relevant. En daar zoekt Roel Kuiper nu juist wel weer naar bezielde antwoorden. Daardoor blijft het gesprek met deze gedreven politicus uitermate boeiend.
Roel Kuiper, Mijn land. Politieke verkenningen. Amsterdam (Buijten & Schipperheijn), 2011. 72 pagina’s, € 7,50.
